Komentarze do: 25 lat Applemanii – czy już dość?

Autor: Paweł Rutkowski

Paweł Rutkowski — Sat, 31 Jan 2009 12:49:21 +0000

Heh :) Nostalgia. U mnie zaczelo sie w wieku 5 lat jak ojciec kupil ZX spectrum. Pamietam jak „łamałem” gry żeby uaktywnić nieśmiertelność :) Poźniej była Amiga 500 no i pierwszy PC. I tu pewnie dla większości ciekawostka – Moim pierwszym systemem operacyjnym na własnym PC nie był ani DOS and Windows, tylko Linux (albo minix :) – dawno to było :). Pamietam jak sie kiedys zarzekalem ze nie kupie PC-ta. Tylko Amiga :) No coz :) Jednak ewoluowalem :)

Autor: Mikołaj

Mikołaj — Thu, 29 Jan 2009 22:58:35 +0000

Heh… audycja „Radiokomputer”… oczywiście że nagrywałem! :oD
Ba, udało mi się u kumpla odpalić coś, bodaj pod C64. Działać działało średnio, a może nie do końca wiedzieliśmy, co to ma robić. Nie zmienia to faktu, że był to dla nas olbrzymi sukces informatyczny ;o)

Tak na marginesie — wiele czasopism publikowało wtedy listingi programów. Pamiętam, że w latach osiemdziesiątych „Skrzydlata Polska” także publikowała programy, chyba do wyliczania profili aerodynamicznych lub do śledzenia toru rakiet modelarskich. Pisane były, IIRC, w Pascalu.

Autor: rsq1968

rsq1968 — Tue, 27 Jan 2009 19:13:34 +0000

Drogi wujku, kochane dzieci :)
A ja swoją prawdziwą edukację zaczynałem od programowania w starym, poczciwym Pascalu 1900 na komputerze Odra 1350 :) To były czasy!!! To cudo mieściło sie w hali wielkości połowy sali gimnastycznej i pracowalo pod kontrola systemu George 3 (jeśli dobrze pamiętam). Potem jakos polecialo i świat PC zawładnął moim życiem.

A co do komputerów z jabluszkiem, to pierwszy kontakt miałem z nimi gdzieś pod koniec lat 80tych ubiegłego wieku. To był prawdziwy szok. Graficzny interface, myszka, animowane ikony. To naprawdę robiło wrażenie. Było to tak inne w stosunku do ówczesnych standardów (DOS) ze aż przerazalo.

A teraz? System nie ma znaczenia, choć prywatnie jestem mac userem ;)

Autor: PeterWWW

PeterWWW — Tue, 27 Jan 2009 16:46:48 +0000

no ja przed spectrum mialem jakiegos shnidera ze stacja dyskow kotrego tata przywiozl z nimiec na handel
dyskietka to byl szok pare sekund i gra byla gotowa. Napinalem wtedy w bulderdasha (tylko nie wiedzialem jak to sie nazywalo az dowiedzialem sie po latach juz w czasach PC) zamiast grac z kolegami w pilke;) To byla grywalnosc a nie jakis GTA)
no a potem byl downgrade do ZX spectrum ale tam bylo ramobi i i taka gierka z robotem ktory unikal przeszkod po drodze i cos przestwial pamietam jak dzis choc nie wiem jaka byla nazwa. dopiero alone in the dark przebil te hity;)

Autor: Michał Nierebiński

Michał Nierebiński — Tue, 27 Jan 2009 11:41:55 +0000

Rzeczywiscie CEO w stylu „rock stars”, pop-kapłanów czy MCs odchodzą w przeszłość. W dobie poszukiwania mocniejszych bodźców szykuje sie pewnie coś nowego. Co? Nie wiem, ale przypuszczam, że w przeciągu kilku lat zauważymy.

Co do wspomnień – zaczynałem z Amstrad/Scheider CPC z trzycalowymi dyskietkami. Pamiętam po dziś dzień, że miałem tam grę (Saboteur się chyba zwała), która załadowała mi sie jeden jedyny raz. I klops. Trochę bawiłem sie w Locomotive-Basicu, ale raczej było to „Hello World” i zabawa kolorami.

Potem (ładnych parę lat potem, that is) przyszło C64 z magnetofonem, a wkrótce i sprowadzoną skądś stacją dysków. I zaczęło się wklepywanie z „Bajtka”.