Dzięki organizatorom E-nnovation mam dla Was zniżkę na zakup wejściówek oraz konkurs w rezultacie którego będziecie mogli pojechać do Poznania i spędzić dwa dni za darmo na konferencji…

Po pierwsze: na hasło “AK74″ każda osoba, która od dziś zakupi bilet dostanie 15% zniżki.

Po drugie: ogłaszam konkurs polegający na przedstawieniu trzech propozycji najlepszych startupów (czym jest startup sami sobie odpowiedzcie) z zeszłego roku (polskich i zagranicznych) z krótkim opisem dlaczego. Premiowane będą mało znane, niszowe, nie medialne i raczej geekowe propozycje :) Konkurs rozwiążę za tydzień 3-go września w piątek. Zwycięzca dostanie darmową wejściówkę (o wartości 499 pln) na całość konferencji.

AK74 – Szymonie – zacząłeś przygodę z biznesem online w wieku lat szesnastu. Założyłeś firmę, której produkty sprzedawane są głównie za granicą. Masz milionowe obroty i pewnie niezłe dochody. Ciekawi mnie jedna rzecz – jak motywujesz się, żeby wstać rano do pracy?

Szymon Grabowski - Motywuje mnie mój syn, który wpada po szóstej rano do sypialni i głosem nieuznającym sprzeciwu obwieszcza “Mama, tata, pora wstawać!” (śmiech). A na poważnie, dla mnie biznes i to wszystko, co tworzymy z zespołem, jest pasją. A gdy masz pasję, to znajdziesz własne powody, żeby wstawać z łóżka i się automotywować. Każdego dnia mamy nowe wyzwania, nowe zadania, którym stawiamy czoła. Jest mało czasu na przystanki, kiedy człowiek zatrzymuje się i zastanawia: “Wow, stworzyliśmy coś wielkiego… Jesteśmy nieźli!”.

Zamiast poklepywać się po plecach, wolę ideologię CANI (constant and never-ending improvement, czyli ciągły i niekończący się postęp). Zawsze jest coś, co można poprawić, zoptymalizować i ulepszyć. Zawsze są nowe wyzwania, nowe pomysły do zrealizowania, nowe rynki do opanowania, nowe produkty do wprowadzenia. To wszystko daje mi potężny zastrzyk adrenaliny każdego dnia.

AK74 – GetResponse powstało jako narzędzie dla ludzi chcących tworzyć własne kampanie email marketingowe. Przez wiele lat dostępne było tylko w wersji angielskiej. Teraz chcesz wejść na rynek polski i walczyć z SARE, Freshmailem. Po co? Nie szkoda Ci czasu bić się o polskiego użytkownika? Czy nasz lokalny rynek jest przyszłościowy?

SG – Uważam, że Polska jest jak najbardziej przyszłościowym rynkiem. Email marketing jest jednym z najbardziej dochodowych form marketingu. Jedna złotówka wydana na kampanie emailowe może przynieść ponad 43 PLN zwrotu. Jest o co walczyć, a Polacy kochają efektywność i dobre rezultaty.

Jednocześnie widzę, że jest tu wiele do zrobienia jeśli chodzi o email marketing. Po pierwsze, rodzime usługi są po prostu zbyt drogie. Po drugie, jest słaby stosunek jakości do ceny – awaryjność, kiepskie interfejsy użytkownika, brak zaawansowanych funkcjonalności (video emaile, ankiety, email analytics, segmentacja, API itd.).

Wreszcie, grzech główny email marketingu: słaba dostarczalność poczty. Stwórz sobie testową skrzynkę w Yahoo! i załóż u naszej konkurencji testowe konta. Możesz być lekko zaskoczony, gdy okaże się, że ich emaile aktywacyjne wpadną prosto do katalogu spam.

Jeżeli nie są w stanie dostarczyć swoich własnych emaili aktywacyjnych, to jak mogą dostarczać emaile klientów? Każdy niedostarczony email lub email oznaczony jako spam to strata finansowa. GetResponse.PL zmienia to wszystko i wprowadza nowe rozdanie kart w email marketingu w Polsce.

AK74 – Jak Ci się udało zadebiutować, przetrwać i rozwinąć swoją firmę na rynku amerykańskim (i po trosze kanadyjskim), który uchodzi za bardzo konkurencyjny? Wydaje mi się, że GetResponse jest prostym oprogramowaniem i łatwym do skopiowania?

SG – Naprawdę tak myślisz? (śmiech) GR to kilkaset zaawansowanych funkcjonalności, takich jak wysyłanie newsletterow, budowanie formularzy zapisu, ankiet, video email marketing, statystyki (email analytics). Skopiowanie tego wszystkiego to naprawdę dużo roboty i całkiem poważny koszt. Masz rację, że rynek amerykański jest hiper-konkurencyjny.

Ale to też największy i najbardziej zaawansowany rynek na świecie. Nam się udało, bo rozpoczęliśmy wcześnie – w 1998 roku, stworzyliśmy świetny produkt i zbudowaliśmy markę, od początku serwując naszym klientom pięciogwiazdkową obsługę.

AK74 – Z czasem Twój biznes zaczął się rozrastać: założyłeś firmę Implix, która sprzedaje obecnie około siedmiu różnych narzędzi. Budujesz kolejne produkty, bo widzisz niszę, której nie dostrzega konkurencja, czy ryzykujesz i starasz się być po prostu pierwszy?

SG – W Implix skupiamy się na dwóch kluczowych produktach: GetResponse (email marketing) oraz ClickMeeting (konferencje internetowe z audio/video, współdzieleniem ekranu, PowerPointow itd.). Nad ClickMeeting pracujemy od ponad 3 lat i w planach mamy co najmniej rewolucję na rynku (smiech). Nasze pozostałe produkty (WebsiteWizard, eBookGold) są dość niszowe. Wszystko, co tworzymy, ma jeden wspólny mianownik: zwiększa efektywność małych i średnich przedsiębiorstw oraz większych korporacji w aspekcie biznesu internetowego.

Szukamy “niebieskich oceanów”, gdzie możemy być pierwsi, ale nie boimy się konkurencji. Przeciwnie, ona nas napędza, motywuje i rozwija. Natomiast naszymi wyróżnikami zawsze były, są i będą pięciogwiazdkowa obsługa klienta, najlepszy produkt i skromność prezesa. (śmiech)

AK74 – Które z narzędzi oferowanych przez Implix jest najbardziej dochodowe? Raczej „kombajny” w stylu GetResponse czy proste produkty jak np. eBookGold?

SG – GetResponse jest naszym największym oraz najbardziej dochodowym produktem.

AK74 – Gdyby teraz się okazało, że (podobnie jak wtedy, kiedy miałeś szesnaście lat) pojawia się zły wspólnik i przejmuje całość interesu – co byś zrobił? Otworzył dokładnie taką samą firmę czy, mając przed sobą perspektywę budowania wszystkiego od początku, zacząłbyś coś zupełnie innego?

SG – Wiesz, to dość sadystyczne pytanie (śmiech). Przede wszystkim chyba jestem trochę mądrzejszy dziś niż w wieku 16 lat i raczej bym tego “złego wspólnika” nie wpuścił. Staram się nie popełniać tych samych błędów dwa razy. Nie chcę myśleć o tym “co by było, gdyby”, bo to są nierealne scenariusze.

AK74 – Bardzo mnie to zdziwiło, ale jesteś również osobą zajmującą się MLM. Czemu bogaty przedsiębiorca z branży nowych technologii wchodzi w multi-level marketing czyli coś, co kojarzy się z praniem mózgu i fanatycznym podejściem do sprzedawanych produktów?

SG – Jestem właścicielem licencji Vemma na Europę. Wiesz, z MLM jest tak, jak z nożem. Możesz nim smarować chleb, ale możesz kogoś zranić. Sama idea marketingu sieciowego jest super i wspierają ją takie mózgi biznesu, jak Robert Kiyosaki, Richard Branson, Donald Trump, a nawet Warren Buffet.

Co do “prania mózgu”, to tego typu skojarzenia mają osoby, które zetknęły się z tym biznesem w najgorszym wydaniu. Ludzie w latach 90 oszaleli i zaczęli chodzić po domach, wciskając rodzinie i sąsiadom odplamiacze i “bardziej efektywne” pasty do zębów, którymi można smarować szczoteczkę wszerz, a nie wzdłuż.

A przy tym obiecywali góry złota, wakacje na jachtach itd. MLM w wydaniu “piramidy” czy łańcuszków jest rzeczywiście żenujące.

To nie ma kompletnie żadnego związku z tym, co budujemy w Vemma. Nasz produkt to najwyższej jakości suplementy diety, które poza tym, że dobrze smakują, dostarczają pełną gamę witamin, minerałów i antyoksydantów z naturalnych źródeł.

Można pić “zwykłe” napoje energetyczne z końską dawką kofeiny i cukru, przy okazji wypłukując z organizmu magnez i potas. Można też popijać zdrowy napój energetyczny (taki, jak oferowany przez nas Verve) i wspierać organizm łatwo przyswajalnymi witaminami i minerałami.

To dobra rzecz. Nasz biznes jest zbudowany na klientach, którzy lubią nasze produkty. Często można je znaleźć w różnych spa, hotelach, a nawet w topowej austriackiej restauracji.

AK74 – Jak udało Ci się przetrwać „bańkę 1.0”? Miałeś świetny pomysł na biznes czy dużo szczęścia?

SG – Mam prostą metodę na bańki. Buduj biznes tak, żeby nie polegać na przepompowaniu ogromnych pieniędzy z venture capital, tylko żeby jak najszybciej zacząć zarabiać.

Bańka nie polegała na tym, że ludzie utracili zaufanie do Internetu i przestali kupować w sieci, ale na tym, że inwestorzy poszli owczym pędem za kosmicznymi wycenami spółek.

To musiało pęknąć. Natomiast biznesy, które były oparte na stabilnych fundamentach i tworzone tak, żeby osiągać zwrot jak najszybciej, nie ucierpiały lub wręcz rosły w siłę.

Przy ostatniej “recesji” niektóre firmy zajmujące się email marketingiem (w tym my) zanotowały wzrost, ale tam zadziałał jeszcze inny mechanizm. Gdy przychody spadają, firmy szukają sposobów na oszczędzanie pieniędzy, np. redukują kosztowne reklamy w mediach i wybierają email marketing, który zapewnia nawet ponad 4300% zwrotu.

AK74 – Masz świetnie prosperującą firmę, masę pieniędzy na koncie – co chcesz osiągnąć w najbliższych latach? Może jak Musk i jego Tesla zaczniesz bawić się w ratowanie świata? Albo zaczniesz jeździć na TED i mówić, że zostawisz swoją fortunę fundacjom charytatywnym?:)

(śmiech) Na razie skupiam się na rozwijaniu biznesu i pomaganiu tam, gdzie mogę. Na ratowanie świata przyjdzie jeszcze czas. (śmiech)

ALL IN WEEKEND

Polub ich na Facebooku

APPS i SMSer

Polub ich na Facebooku (Apps)
Polub ich na Facebooku (SMSer)

CLUB SHARE

Polub ich na Facebooku

FITMAN

Polub ich na Facebooku

PORTAL ZDROWIA

Polub ich na Facebooku

PYK PYK

Polub ich na Facebooku

WIRTUALNA POCZTA

Polub ich na Facebooku

ADOUT

Polub ich na Facebooku

AK74 – Michale – co to jest “Getting Things Done” i kim jest dla Ciebie David Allen?

Michał Śliwiński: Getting Things Done to taka świetna metodyka do zarządzania czasem, która w krótkim okresie zaowocowała tym, że udało mi się “zorganizować” jak bardzo tego potrzebowałem… a w długim okresie zaowocowała stworzeniem przeze mnie aplikacji wspierającej tą metodykę i całego biznesu wokół tego systemu.

Pan David Allen to właśnie autor tej metodyki i dla mnie osobiście to bardzo fajny gość, który nie dość, że jest moim osobistym guru od produktywności to jeszcze dobrym znajomym, bo miałem to szczęście go kilka razy spotkać i bliżej poznać.

David dzięki pozbieraniu kliku bardzo logicznych i sensownych metod zwiększających produktywność i “zapakowaniu ich” w jedną spójną metodykę “Getting Things Done”, znaną w skrócie jako GTD, pomógł ogarnąć się milionom na całym świecie. W tym i mi. Dlatego jestem mu za to bardzo wdzięczny.

AK74 – Obiecujesz, że jak kupię Twój soft to dzięki jego stosowaniu (i zasad GTD) moje życie będzie lepsze? Zarobię więcej pieniędzy, kobiet będą mnie wielbiły (bardziej)?

MŚ – Od obiecywania to są raczej politycy, im to pozostawię bo im to też najlepiej wychodzi. Szczególnie w tym tygodniu :-)

Mogę Ci jedynie powiedzieć to, że na pewno zaczniesz patrzeć na sprawy “przychodzące” do Ciebie w inny sposób i bardzo możliwe, że faktycznie Twoje życie będzie lepsze, bo “głowa” będzie lżejsza (nie będzie myślała o tylu rzeczach na raz).

Co do pieniędzy i kobiet, to sprawa bardzo indywidualna. Ja na pewno dzięki GTD i używaniu mojego narzędzia mam większe powodzenie u moich kobiet. Szczególnie u tej mojej półtora-rocznej, bo dzięki byciu “bardziej zorganizowanym” mam dla niej więcej czasu i mogę z nią się dłużej bawić.

AK74 – Po obejrzeniu kilku filmów doszedłem do wniosku, że GTD jest dla ludzi cierpiących na nerwicę natręctw – kładzenie przedmiotów w te same miejsca, nawyki, ciągłe pilnowanie się, sprawdzanie…

MŚ – Owszem, jestem osobą trochę nerwową, ale z tą nerwicą to bym nie przesadzał :-)

Nawyki to jest coś, to towarzyszy nam w życiu czy tego chcemy czy nie i czy używamy GTD czy nie. Nabieramy tych dobrych jak i tych złych nawyków, więc chodzi o to, aby te kiepskie eliminować i uczyć się tych konstruktywnych.

Dzięki temu, że wiem, gdzie lądują moje dokumenty, moje sprawy, gdzie zapisuję moje notatki, itd. mam spokojną głowę, bo wiem, że to jest w moim “systemie”. Więc jestem wyluzowany.

Najbardziej mnie denerwuje sama natura ludzka, bo czasami mój umysł płata mi figla i myśli sobie: “to jest proste, to zapamiętam, nie ma co tego zapisywać”… i potem jak potrzebuję tą informację, to nie mam bladego pojęcia co to było… i jestem zły, że tego nie zapisałem i sam dałem się sobie wykiwać.

Najtrudniejszym nawykiem jest “cotygodniowy przegląd” – czyli umówienie spotkania “samemu ze sobą” raz w tygodniu, aby przejżeć co jest do zrobienia, co zrobiłem i jakie mam cele na kolejny tydzień. Jako, że wiele osób w tym momencie odpada (ze mną włącznie), to przyjmuję zasadę mniej restrykcyjną, czyli że: “przegląd cotygodniowy powinien być zrobiony przynajmniej raz w miesiącu” :-)

AK74 – GTD wydaje się świetnym produktem dla Amerykanów – obiecuje szybką poprawę, kupujesz rozwiązanie problemów, jesteś “trendy” – czy dlatego zdecydowałeś się na wejście ze swoim oprogramowaniem do US zamiast do Europy?

MŚ – Kiedyś też myślałem, że Amerykanie są głupi, bo wszystko muszą mieć napisane jak do 6-letniego chłopca… ale z wiekiem zauważyłem, że za często u nas (w Polsce i generalnie w Europie) instrukcje są pisane jak do “kolegi z branży” i wiele razy używając lub ucząc się czegoś, przeklinałem osobę, która zakłada, że ja już to przecież wszystko wiem…. Dlatego zacząłem myśleć, że Amerykanie może wcale nie są aż tak głupi…. :-)

Jednak nie to było powodem uruchomienia Nozbe po angielsku i na rynek amerykański. Powodem był David Allen i jego książka i cała społeczność blogów, które powstały wokół GTD. Po prostu w Polsce czy w ogóle poza USA, prawie nikt nie zna GTD ani David Allena!

Gdybym przyjął myślenie jak większość startupów w Polsce, czyli: “uruchomię tutaj, jak się sprawdzi, to ruszę na świat”, to dzisiaj o Nozbe byśmy nie gadali, bo nie byłoby o czym.

Po prostu w tamtym czasie sam byłem bardzo aktywny na blogach i forach o GTD i właśnie widząc rosnące zapotrzebowanie na porządny soft do GTD i myśląc, że przecież sam mam coś takiego, napisanego na moje własne potrzeby, może warto by było to pokazać światu?

Dlatego któregoś razu jak już moja aplikacja wyglądała jako-tako i do tego miała już pierwsze elementy tego fajnego Web2.0-ego Ajaxa, oznajmiłem kolegom na blogach GTD, że mam taką appkę i chętnie liczę na ich feedback.

Skończyło się tym, że po tygodniu Nozbe był opisywany na większości tych blogów, poczynając od ZDNetu i Lifehacker’ze, na pierwszej stronie Delicious kończąc.

AK74 – Co wyróźnia Twoje oprogramowanie od konkurencji? Bo czytam pochwalne maile na stronie Nozbe.com i jestem pod wrażeniem – klienci kochają Twój soft. Jak to się robi?

MŚ – To jest chyba zbiór wielu czynników. Poczynając od tego, że staram się, aby moja aplikacja była prosta w obsłudze i celowo opieram ją głównie o trzy elementy GTD: Projekty, Konteksty i Następne Akcje. Dzięki temu ludzie szybko zaczynają z tego korzystać.

Słucham 37signals i pilnuję, aby dodawać te funkcje, które są faktycznie potrzebne i celowo unikam spraw komplikujących system. Często przez to tracę klientów, ale dobro ogółu moich użytkowników jest ważniejsze od zadowolenia kilku jednostek.

Poza tym kocham to robić i sam testuję na sobie każdą nową funkcję i myślę, że to widać trochę w samej aplikacji. Uważam, że jak ktoś kocha to co robi i do tego wykonuje to z pasją, to taka postawa się udziela innym. Może dlatego moi użytkownicy kochają moją aplikację :-)

Do tego nie tylko sprzedaję appkę. Razem z Maćkiem “Mediafunem” Budzichem składamy darmowy “Productive Magazine” – PDF z artykułami o produktywności najsłynniejszych blogerów na świecie.

Sam wygłupiam się przed kamerą na Youtube i wrzucam raz na jakiś czas video z tipsami i trickami o produktywności. Żyję tym i mam nadzieję, że przyczyniam się do tego, iż trochę osób daje radę “się lepiej zorganizować”. :-)

Konkurencja jest ogromna w moim sektorze – co rusz powstaje nowa aplikacja, próbująca zrewolucjonizować rynek, ale często takie próby kończą się tak samo szybkim startem jak i końcem. Konsekwencja, misja i ciągły rozwój zapewniają mi nie słabnącą rzeszę klientów i o to się codziennie staram.

AK74 – Pogadajmy o kasie. Można utrzymać siebie i swoją rodzinę z napisania jednego oprogramowania? Ilu masz klientów, ile kosztuje Twój produkt, jakie masz dochody i o ile wzrastają rocznie?

MŚ – Pewnie, że można. Nie tylko utrzymać rodzinę, ale do tego móc wypłacać sobie porządną pensję i utrzymać firmę. Wszystko to robiąc to, co się lubi i w takim wymiarze czasu, jaki się chce.

Mam wprawdzie mały zespół (asystentkę Delfinę i programistę Tomka), ale jesteśmy bardzo zgrani i efektywni. Teraz jestem właśnie w trakcie zatrudniania kolejnego programisty do zespołu. Już nie dajemy radę z tym nawałem pracy.

Plusem jest to, że pracujemy na odległość, każdy z domu, więc koszty operacyjne też są niskie, a produktywność spora.

Najwięcej inwestuję w rozwój firmy (często robimy coś przy pomocy zewnętrznych firm – outsourcing – dlatego nasz zespół może być mały) oraz w marketing. Biurem dla mnie jest moje mieszkanie. Mam do pracy dedykowany pokój.

Moja appka kosztuje 9.95 EUR (z Vatem) miesięcznie. W Polsce startujemy z ceną 19.95 PLN miesięcznie lub 179.95 PLN rocznie dla jednej osoby lub 49.95 PLN miesięcznie (449.95 rocznie) dla zespołu do 5 osób.

Moim targetem są głównie zapracowani ludzie biznesu i małe oraz średnie firmy, jak i zespoły w większych firmach. Dlatego myślę, że cena dwóch kaw w Coffee Heaven miesięcznie nie jest bardzo wygórowana, biorąc pod uwagę wzrost produktywności i wymierne korzyści z uzyskanego czasu. Czas to w końcu pieniądz.

Ilość użytkowników (mam konta darmowe i płatne) nie jest może oszałamiająca, bo to około 60 tysięcy, ale są to ludzie, którzy albo płacą, albo płacili, albo potencjalnie gotowi są płacić, a nie poszukiwacze kolejnej darmowej appki.

Od samego początku działalności notujemy regularne wzrosty. Oczywiście często miesiące układają się w sinusoidy, ale rok rocznie zwiększamy konkretnie dochód. Biorąc pod uwagę, że ponad 60% moich klientów to amerykanie i że w roku 2009 przeżyli oni największy kryzys w historii, fakt, że nasze dochody nie tylko nie spadły, ale wzrosły o ponad 30%, jest niezłym wyczynem. W tym roku będzie już znacznie lepiej.

AK74 -Nozbe.com ma wersję na iPhone’a iPada – czy “apple fanboys” dają Ci zarobić? Jak się sprzedają Twoje aplikacje w AppStore?

MŚ – Generalnie jest nieźle. Aplikacje na iPhone’a i iPad’a to po prostu punkt obowiązkowy dla takiego systemu jak Nozbe. Ludzie muszą mieć dostęp do swoich zadań i spraw także poza biurem.

Jako, że obecnie w Appstore jest bardzo tłoczno, sama appka na iPhone’a nie przynosi takich kokosów, ale powoduje, że potencjalny klient, widząc, że ma do czynienia z dobrą appką webową, synchronizującą się “przez chmurę” z appką na iPhone’a czy iPad’a, decyduje się na zakup abonamentu u mnie, a nie u konkurencji.

Najnowsza appka na iPada (obie wykonała firma Macoscope, znana z Maktury na Maca) się bardzo dobrze sprzedaje i daje dodatkowy efekt “hype” czy “buzz”…. więc jest dobrze. Odpaliliśmy w zeszłym tygodniu i już w wielu miejscach było o tym głośno.

Teraz skupiamy się na wersji offline Nozbe (będzie działała w HTML5) i w edycji na Androida, Blackberry i inne tego typu telefony. W końcu iPhone to nie 100% rynku :-) Szczególnie nie w Polsce.

AK74 – Masz płacących użytkowników spoza Polski – czemu chcesz próbować sprzedawać Nozbe.com w naszym kraju? Nie szkoda Ci czasu i nakładów?

MŚ – Zabrzmi to może bardzo pompatycznie, ale co tam: “mam misję” :-)

Artur, ja to robię, bo to lubię robić. Nie zamierzam brać kasy z funduszu Venture Capital czy (o chroń mnie!) POIG. Nie zamierzam wejść na giełdę lub sprzedać firmę i wyjechać na Seszele. Ja rozwijam biznes, dzięki któremu sam się uczę i sam staję się “lepszym człowiekiem” i chciałbym, aby także Europejczycy byli bardziej zorganizowani dzięki mojej aplikacji i moim “dobrym radom”.

Jednocześnie uruchamiamy aplikację po Polsku, po Hiszpańsku i po Holendersku. Za miesiąc po Niemiecku i Francusku. Potem czas będzie na Skandynawię i inne kraje. Sam jestem ciekaw jak to wyjdzie.

Czy z tego będzie biznes? Czy w Europie będą kupować? Trudno powiedzieć. Dalej cisnę sprzedaż w USA i dalej będę tam się rozwijał, ale mogę pozwolić sobie na rozwijanie Nozbe w różnych krajach, poznawaniu nowych ludzi i nawiązywaniu ciekawych kontaktów oraz kontynuowaniu misji produktywności w Europie i innych nie-anglojęzycznych krajach.

Mieszkałem w swoim życiu już na stałe i w Niemczech i w Hiszpanii i w Belgii, więc czuję się Europejczykiem i bardzo lubię poznawać nowe języki i nowe kultury. Dzięki Nozbe będę mógł to robić jeszcze bardziej i przy okazji może nawet zarobię trochę pieniędzy. A nawet jeśli będą to “grosze” w stosunku do tego co zarabiam w USA, będzie to na pewno świetne doświadczenie.

AK74 – Czy będziesz tworzył jakieś inne narzędzia oparte o zarządzanie czasem albo produktywność bazując na pozyskanych użytkownikach?

MŚ – Tak, właśnie kończymy aplikację komplementarną do Nozbe, która powinna spodobać się dużo szerszemu gronu użytkowników. Także tych, którzy nie znają GTD. Za kilka tygodni zaczną się zapisy do “private beta” i wtedy dam znać co to jest i dlaczego to zrobiliśmy.

Bardzo jestem podekscytowany tą aplikacją i nie mogę się doczekać, kiedy ją pokarzemy światu. W pierwszej wersji będzie także po angielsku, ale planujemy znacznie szybciej zrobić lokalne wersje językowe, niż tak jak to było w Nozbe, dopiero po 3 latach.

Ten wywiad albo stanie się najpopularniejszym pod kątem odwiedzin na blogu AK74 albo będzie zawierał najwięcej komentarzy. Dlaczego? Bo przedstawiam w nim kulisy upadku sklepu Ulubiony.pl, podwójnej tożsamości blogera, funkcjonowania branży e-commerce w Polsce oraz próby rehabilitacji sklepu na którym media postawiły krzyżyk. Jeśli kiedykolwiek kupiłeś coś w Ulubiony.pl to zapraszam Cię do wywiadu z Marcinem Balawejderem współwłaścicielem tego sklepu…

Słowem wstępu: Marcina znam od dwóch lat (sierpień 2008) odkąd pojawił się na Flakerze pod nickiem “e-komers” (lipiec 2009) i kiedy zaczął prowadzić swojego bloga. Czasami przywalał branży, piętnował, pokazywał i czasami szydził z mechanizmów jakie funkcjonują na polskim rynku e-commerce.

Nie ujawniał swojej tożsamości nie chwalił się tym co zrobił (i to już było dziwne bo po co pisać bloga jeśli nie po to by chwalić swoje biznesy?). Kiedy organizując zbiórkę na Flakerze na zakup pewnego raportu otrzymałem płatność na nazwisko Balawejeder odruchowo wklepałem do Gugla. Sprawdziłem w paru miejscach i okazało się, kolega Balawejder alias “Tomek Komercyjny” figuruje jako współwłaściciel firmy MBBC stojącej za Ulubiony.pl. Zaczęło robić się ciekawie.

Postanowiłem zgodnie z obietnicą daną Marcinowi nie upubliczniać jego danych ani jego relacji z Ulubiony.pl. Widząc zapowiedź jego panelu na ShopCampie nie wierzyłem, że Marcin nie dość, że publicznie twarz w twarz sam się zdemaskuje to jeszcze zrobi to w świetle kamer i branżowej publiki. Na samej imprezie Marcin był spięty ale prezentacja była bez zarzutu. W kuluarach wielu uczestników podchodziło i wyrażało swoje aprobatę dla jego postawy i planów. Te pierwsze reakcje musiał być dla “skruszonego” sprzedawcy pozytywnym sygnałem.

Ja siedząc i słuchając Marcina cały czas nie mogłem wyjść z pewnego podziwu – facet nie dość, że ma jaja to chce zrobić największy, pozytywny PR’owy “przekręt” – próbuje reanimować sklep-trupa, spłacić należności i sprawić żeby z “zadżumionej” marki Ulubiony.pl zaczął znowu być kojarzony jako marka godna zaufania. Medialna gangsterka :) Dodatkowo Marcin robi to publicznie – kontaktuje się osobiście z wierzycielami, prowadzi rozmowy z firmami i daje swoją “twarz”. Wariat czy desperat? A może normalny człowiek, którego gryzie sumienie?

Przecież spółka w której Marcin był współwłaścicielem dokonała wykroczenia (jeśli nie przestępstwa). Obiecała zrealizować transakcje i nie dotrzymała słowa. Pieniądze wyparowały tak jak i towar. Pozostali wkurzeni (słusznie) klienci, którzy sami sobie organizowali fora dyskusyjne (dziś już nie działające – czyżby ugoda?). Patrząc więc na próbę załatwienia sprawy nie można nie pamiętać o tym wymiarze odpowiedzialności Marcina (i jego wspólnika) za popełnione czyny.

Czy w Polsce w kraju w którym cwaniactwo i szwindel budowały od wieków biznesy taka postawa zostanie doceniona? Czy sami klienci i rynek przyklasną karkołomnej próbie odzyskania zaufania? Nie wiem – serce mówi mi, że to piękny gest i wart nagrodzenia natomiast głowa jest sceptyczna. Mam nadzieję jednak, że w wypadku Marcina jego decyzja i konsekwentna realizacja planu restrukturyzacji biznesu będzie wzorem dla innych graczy na rynku jak powinno się działać w sytuacji kryzysowej.

Przeczytajcie poniższy wywiad i oceńcie sami czy zaufacie Marcinowi jeszcze raz.

AK74 – Marcinie, kilka dni temu odbył się warszawski ShopCamp na którym zrobiłeś „coming out” ogłaszając, że jesteś odpowiedzialny za Ulubiony.pl – sklep, który wzbudził wiele kontrowersji i jest winien dość sporą ilość pieniędzy klientom. Warto było? Po co to zrobiłeś?

Marcin Balawejder – Chcę zdobyć Aulera w 2011 roku. A tak bardziej poważnie. Za to co się stało z MBBC czuję się współodpowiedzialny. Zarząd firmy stanowiły dwie osoby. Wojtek Janowski pełnił funkcję Prezesa i miał 60% udziałów. Ja byłem wiceprezesem i miałem 40% udziałów.

Bardziej kojarzony ze sklepem byłem ja ponieważ częściej się udzielałem w środowisku e-biznesowym, w relacjach z dostawcami i w kontaktach z Klientem. Gdy w lipcu 2008 roku prasa zrobiła z tego aferę dostałem przylepkę „oszusta” internetowego.

Jest to pierwszy z głównych powodów mojego coming out’u – czuję potrzebę i chcę opowiedzieć wszystkim zainteresowanym okoliczności i przyczyny upadku firmy, wyjaśnić niedomówienia, przekłamania i nadinterpretacje związane z tym tematem.

Zależy mi bardzo na odzyskaniu nazwiska i dobrej opinii. Wiem, że to trudne przedsięwzięcie, ale nie poddam się. Nazwisko jest mi potrzebne ponieważ mam plany związane z polskim Internetem, a w tym momencie wręczając wizytówkę kontrahentowi zastanawiam się za każdym razem czy nie dostanę od niego w twarz, bo być może on był klientem mojego sklepu w lipcu 2008. Tak się nie da żyć.

Drugi i najważniejszy powód to chęć naprawienia szkód, które wyrządziła firma MBBC. Nie jestem bez skazy, w końcu miałem wpływ na zarządzanie w tej firmie. Wszyscy wiemy, że nikt nie jest doskonały. Padają banki, padają biznesy zarządzane przez fundusze inwestycyjne, padają gospodarki. Może Ci się to wydawać dziwne w czasach „greed is good”, ale wychowano mnie na uczciwego człowieka, szanującego prawo, ale też takiego, który tego prawa nie wykorzystuje do własnych celów kosztem innych.

W upadłych firmach pieniądze są raczej nie odzyskania, system prawny w Polsce pozwala się z tego wywinąć. Można nie mieć skrupułów i iść na skróty, ale po co ? Nie mam zamiaru siebie oszukiwać.

Chcę spłacić tych wszystkich ludzi, zamiast przez najbliższych 5lat boksować się z Prezesem w sądzie i udowadniać sobie kto był większym „jeleniem”. To nie usatysfakcjonuje poszkodowanych Klientów w żaden sposób, ani nie sprawi, że odzyskają pieniądze. Projekt naprawczy jaki przygotowałem sprawi, że to co chcę zrobić czyli całkowita spłata wierzycieli jest wykonalne, kwota nie jest zbyt wysoka, a jego wynik będzie na pewno najbardziej korzystny dla Klientów i najmniej destrukcyjny dla mojej psychiki.

AK74 – Czy czujesz się w porządku ukrywając swoją tożsamość przez dwa lata? Tomek Komercyjny, blog, profile na serwisach społecznościowych – wszędzie tam występowałeś incognito? Na swoim blogu oceniałeś inne sklepy i startupu e-commercowe. Teraz część osób może pomyśleć „niezły gość – udziela porad innym a sam ma plajtę sklepu na koncie”…

MB – Słuszne pytanie, fatalnie się czułem ukrywając się przed światem. Miałem czasami problem z tożsamością. To nie było fair, przyznaję i wszystkich urażonych przepraszam. Na GoldenLinie musiałem sobie wymyślić nazwisko bo Arvind wyciął mnie za nieposiadanie nazwiska. „Komercyjny” to nie jest nazwisko i zdaje sobie z tego sprawę każdy community manager. Na Flakerze byłem blogerem e-commerce’owym i nikt się mnie nie pytał kim jestem. Zresztą nie byłem pierwszym anonimowym internautą.

Branża e-commerce zastanawiała się kim jestem bo ewidentnie z niektórych notek blogowych wynika, że znam e-commerce od środka jako praktyk. Mam misję edukacyjną i wielu sklepom moja wiedza się przydała, pomimo tego, że pisałem często dość złośliwie. W konsultingu też krzywdy nikomu nie zrobiłem, wręcz przeciwnie.

Doradzałem wielu sklepom internetowym i znam się trochę na e-commerce. Mało kto ma doświadczenia w prowadzeniu wysokoobrotowych sklepów. Wiem co to plajta i znam jej skutki. Takie rzeczy „otwierają oczy” na pewne sprawy. Doświadczenia szczególnie te złe pozwalają uniknąć błędów z przeszłości. Powtórzę – błędów, które dla wielu sklepów nadal nie są oczywiste i są traktowane jako etap rozruchu.

Tomek Komercyjny to postać stworzona w konkretnym celu. Musiałem być na bieżąco w branży. Czas płynął, otoczenie się zmieniało a ja potrzebowałem tej wiedzy do reaktywacji sklepu na którą zdecydowałem się jeszcze w 2008 roku.

Chciałem się do tego przygotować, wolałem ujawnić się raz a dobrze, niż na każdej imprezie branżowej tłumaczyć to samo 400 razy. Poza tym do relaunch’u potrzebny był plan i pieniądze. Nie udało mi się do tego dobrze przygotować wcześniej.

AK74 – Możesz przedstawić ze swojej strony jak wyglądała historia wzlotu i upadku Ulubiony.pl? Z detalami: otoczeniem rynkowym, zagrożeniami, konkurencją, waszą wiedzą na początku i na końcu działania sklepu..

MB – Całą historię spółki będę stopniowo opisywał na stronie mbbc.pl. Zamierzam ponadto publikować na tej stronie istotne informacje dla wierzycieli – jak, dlaczego, od kogo i kiedy odzyskają swoje pieniądze. Będzie RSS – zapraszam. Moja wiedza o e-commerce w 2006 roku była podobna do Twojej gdy zaczynałeś Apteo, czyli wydaje mi się, że wiem, ale codziennie mnie coś zaskakuje.

Początki nie były łatwe, ale teraz inaczej zacząłbym prowadzenie sklepu internetowego. W skrócie jeśli chodzi o upadek. Firma w połowie 2008 roku straciła płynność finansową, ja nie podjąłem kilku decyzji, wspólnik podjął kilka decyzji i skończyło się zamknięciem firmy, niezrealizowanymi zamówieniami i nagonką w Internecie.

Niewiele brakowało, aby ten sklep postawić na nogi, wdrożyć plan naprawczy i wyjść na prostą. Kilka niewłaściwych decyzji, zbyt wiele negatywnych emocji i odcięcie się od firmy wszystkich kontrahentów finalnie zrównało ten sklep z ziemią.

Dużo tu jest jeszcze do powiedzenia, dlatego zapraszam na stronę mbbc.pl ( strona jeszcze nie działa ) na której będę o tym wszystkim pisał.

AK74 – Ogłosiłeś właśnie, że reaktywujesz Ulubiony.pl. Myślisz, że jesteś w stanie odzyskać zaufanie klientów i partnerów? Jak chcesz przekonać klienta, który dowie się z Wykopu, Gazeta.pl, forów dyskusyjnych o reputacji i historii tego sklepu?

MB – Zrobię wszystko, aby Ulubiony.pl był dalej ulubionym sklepem Klientów i partnerów biznesowych. Mam kilka pomysłów jak zdobyć kilkaset tysięcy złotych z projektów handlowych i usługowych, które mam w planie uruchomić. Ulubiony.pl jest jednym z tych projektów, i nie potrzebuję milionowych obrotów, żeby odpowiedni zysk osiągnąć. Każda złotówka zysku w cyklach okresowych lub kwotowych będzie rozdzielana solidarnie wśród wierzycieli MBBC Sp z o.o.

Możesz być zaskoczony, ale rozmawiałem już z kilkudziesięcioma poszkodowanymi Klientami i z ich punktu widzenia ten pomysł nie jest zły. Co jest dla mnie cenne, niektórzy z nich nawet chętnie chcą mi w tym pomóc. Wizerunek marka ma zszargany, dlatego żeby było bardziej przejrzyście i wiarygodnie chcę utworzyć Komisję Rewizyjną składającą się m.in. z poszkodowanych Klientów.

Zadaniem komisji m.in. będzie patrzenie mi na ręce i przeglądanie bilingów bankowych. Wiem, że wielu Klientów wróci, bo przez większość czasu działaliśmy solidnie i sprawnie. Jeśli chodzi o już istniejące opinie w Internecie z dawnych czasów – przewiduję mniejszą konwersję z tego powodu niż gdyby ich nie było, ale to nie jest czynnik, który jest w stanie zablokować totalnie realizację tego projektu.

AK74 – Powiedzmy, że spłacisz wierzycieli, uda Ci się obronić przed komornikiem, dostaniesz nowy towar do magazynu. I co? Znowu zabawa w 2-3% marże, palenie kasy w porównywarkach cen, modlenie się o prolongatę kredytów i bicie sie o kluczowe frazy w Google’u?

MB – To jest tak. Jak masz swój własny średni lub duży sklep internetowy, albo w ogóle własny biznes to kompletnie nie masz czasu na kreatywność, analizowanie, czytanie, czy odpoczynek. Pracujesz 12 godzin na dobę, modlisz się, żeby zarobić na koszty, ZUSy, ścigasz konkurencję i często gęsto stoisz w miejscu. Tak jest bardzo często. Popełniasz proste błędy, ale w tym wirze pracy nie masz czasu na spokojne przemyślenie wszystkiego jeszcze raz. Czasem na zmiany jest już za późno bo nie masz rezerw finansowych na np. podniesienie marży o 10%. Ja miałem wystarczająco dużo czasu żeby w ciszy i spokoju to wszystko przemyśleć i zoptymalizować.

Mam ustalone priorytety, zweryfikowane narzędzia marketingowe, procedury i dobre oprogramowanie. Na pewno nie stawiam na obrót bo to nie zarabia, nie potrzebuję kredytów, ani porównywarek, chodź tych drugich nie wykluczam. Koszt stałe udało mi się obniżyć 10-krotnie w porównaniu z kosztami MBBC, a przy odpowiedniej marży jestem w stanie wynagrodzić każdego kto chce promować ten sklep.

Wierz mi, jest dużo internautów, dla których cena nie jest najważniejsza, jest wielu internautów, którzy nie znają historii tego sklepu lub pomimo tego mają dobre zdanie o ulubiony.pl. Chcę do nich dotrzeć, zadbać odpowiednio i sprawić, że mój cel osiągnę.

Chcę to wszystko zrealizować w ciągu maksymalnie 2 lat, jeżeli uda się wcześniej to dobrze. Trzymaj kciuki i dzięki za wywiad.

PS. Marcin na swoim blogu opisuje cały proces odzyskiwania należności i wiarygodności sklepu.

Parę dni temu od jednego ze współwłaściciel Xevin dowiedziałem się Global Startup Challenge 2010. Pytałem czy jest to coś “jak konkurs lokalny na młodego przedsiębiorcę”. Potem dostałem materiały PR’owe i zrobiło mi się głupio bo patrząc na rozmach i zaangażowane w to wydarzenie firmy GSC 2010 ma szansę stać się czołowym polskim “rozpędzaczem” starupów i to co najważniejsze na skalę światową…

Oczywiście brzmi to na razie jak utopia – znajduje “się” dobry team z dobrym pomysłem i dzięki ruchowi z m.in. FilesTube promuje za granicą. Startup odnosi sukces, piszą o nim w Dolinie Krzemowej z zachwytem, amerykańskie dzieci uczą się gdzie na mapie świata jest Polska “kraj uber innowacyjny” a finałowo za ciężkie pieniądze Google albo Facebook kupują w nim udziały. Tak tak, to również moje marzenie mili moi. Zanim jednak do tego dojdzie trzeba mieć zespół, pomysł i sprawnie to wszystko połączyć w całość.

Patrzę na Global Startup Challenge 2010 z bardzo dużą uwagą. Po naszych, lokalnych doświadczeniach związanych z Aula Polska i Aulerami wiemy jak trudno jest wskazywać i promować ciekawe i warte zauważenia inicjatywy. Dobrych pomysłów jest mało a szczególnie tych w których jest jakiś potencjał biznesowy.

Trzymajmy zatem kciuki jako “branża”, blogerzy czy młodzi przedsiębiorcy – jeśli ktoś skorzysta na GSC 2010 i impreza odniesie sukces to będzie z korzyścią dla wszystkich.

Poniżej wywiad z jednym z głównych sprawców GSC 2010, Arkiem Seńko (którego przepytywałem już na okoliczność FilesTube’a). Arek (słusznie) wytknął mi “warszawo-centryzm” w końcowej części wywiadu z którego spróbuję się wytłumaczyć: Arku – tak, byłem w Szczecinie dwa razy i wybieram się po raz kolejny w te wakacje (zgadnij po co) :)

AK74 – Zapytałem się Rafała Agnieszczaka spirtus movens StartupSchool co sądzi na temat Waszej inicjatywy – odpowiedział “szkoda ze tego “Global Startup School 2010” nie nazwali – byłaby szansa na rip-off roku :)” Co powiesz na taką zaczepkę?:) Wzorowaliscie sie na StartupSchool?

Arkadiusz Seńko – Teraz żałuję że tak nie zrobiliśmy, odebrać tytuł rip-offa roku z rąk Rafała to byłoby coś. A poważnie – nie będę tego komentował. Chyba, że Rafał przedstawi dokument, potwierdzający że ma wyłączne prawa do słowa “startup“Jeśli zaś chodzi o samą ideę projektu, to jest sporo inicjatyw na świecie działających według takiego schematu.

AK74 – Niezaprzeczalnie macie bardzo silny argument w ręku – FilesTube ma obecnie 70 mln UU globalnie i wypromowanie za jego pomocą kolejnych biznesów jest bardzo kuszące. Na pewno każdy pomysł jest dobry do tego aby go “rozpędzać” serwisem z taką siłą?

AŚ – Spośród zgłaszanych projektów zostaną wybrane najciekawsze pomysły mające szansę odnieść globalny sukces. Jest to nasze jedno z podstawowych kryteriów oceny pomysłów. Do programu zostaną zaproszone tylko te projekty, które miały szanse rywalizacji na rynku
globalnym.

AK74 – Kto stoi za pomysłem – na stronie widzę co najmniej dwa fundusze, fundację, barcamp. Możesz wyjaśnić który z partnerów co daje i na jakiej zasadzie?

AŚ – Organizatorami akcji jest firma Red Sky oraz Polska Fundacja Przedsiębiorczości – w ramach, której funkcjonuje Sieć Aniołów Biznesu AMBER i Fundusz Kapitału Zalążkowego POMERANUS SEED. Celem inicjatywy jest dokonanie wspólnej inwestycji Red Sky oraz POMERANUS SEED w projekty rokujące największe szanse na globalny Sukces.

Do współudziału w projekcie zaproszonych zostało wielu partnerów. Szczeciński Park Naukowo Technologiczny zapewnia nam przestrzeń w której odbędzie się cała akcja.

Podczas trwania programu będą miały miejsce liczne prezentacje oraz wykłady ekspertów z takich tematów jak: marketing, technologie, prawo, sprzedaż, prowadzenie biznesu w internecie. Liczymy też, że w projekt zaangażuję się Urząd Miasta Szczecina, który jest bardzo zaangażowany w promocję Szczecina jako miasta innowacji technologicznych.

AK74 – Naprawdę każdy może się zgłosić? 50-latek z pomysłem na innowacyjną metodą hodowli kur niosek też czy celujecie tylko w projekty do skonsumowania w Internecie?

AŚ – 50 latek – czemu nie. Tym bardziej, że – co podkreślamy – promujemy naszą akcje na terenie Europy, a tam aktywność ludzi w tym wieku jest spora. Hodowla kur – jeśli tylko cała unikalna idea będzie opierała się na zarządzaniu tą hodowlą przez aplikację internetową – to wchodzimy:) Wracając do osób z poza Polski – naprawdę liczymy na ludzi z np. Niemiec, gdzie z Berlina jest bliżej do Szczecina niż z Poznania do Warszawy. Liczymy na nagłośnienie projektu poprzez naszych partnerów oraz miasto Szczecin.

AK74 – W StartupSchool projektu są realizowane przy nawet 95% udziale właścicielskim teamu Rafała. Ile Wy zostawiacie sobie a ile jesteście w stanie dać osobom, które będą realizowały pod waszym nadzorem?

AŚ – Nie chce mówić ile maksymalnie % udziałów w projekcie obejmie Pomeranus i Red Sky (sam Pomeranus może maksymalnie 49% – wymóg funduszów 3.1). Mogę natomiast powiedzieć, że jeśli twórca projektu, główna siła napędowa i sprawcza ma posiadać 5% start upie, to ja nie chce być udziałowcem w takiej spółce. Według mnie 5% nie daje poczucia współwłasności firmy, a co za tym idzie odpowiedniego poziomu zaangażowania i odpowiedzialności.

AK74 – Jakie atuty macie jako mentorzy, zespół, doradcy poza FilesTube?

AŚ – Przede wszystkim wiedza i doświadczenie, które zespół Red Sky zdobył do tej pory (programowanie, technologie, optymalizacja, marketing, seo itp.).

Poza Red Sky – przede wszystkim Pomeranus i PFP – pieniądze, które wyłożą na projekty oraz wiedza biznesowa. Do tego zespół ekspertów ze spółek portfelowych Xevin Investments (Cube Group, Advice, 8Fish, IRC). Według mnie mieszanka wybuchowa.

Wasz partner Polska Fundacja Przedsiębiorczości deklaruje inwestycję w wysokości 200 tys. euro w wybrane projekty. Zastanawiam się tylko po co skoro zespół będzie miał już wszystko – zidentyfikowany model biznesowy, wsparcie, i ogromny ruch dzięki FilesTube?

Red Sky oraz PFP/Pomeranus będą stroną w dokonywaniu inwestycji. Każdy podmot na wczesnym etapie działania potrzebuje finansowania na rozwój oraz utrzymanie biznesu. Koszty stałe oraz wynagrodzenia występują w każdej firmie.

Dlatego też Global Startup Challenge to akcja absolutnie unikalna. Drogi przedsiębiorco, oferujemy Ci: naszą wiedzę, doświadczenie, pomoc, możliwość promocji Twojego projektu na całym świecie i jeszcze pieniądze na kapitał spółki. Naprawdę, takiej oferty dla start upów jeszcze nie było, w Polsce – na pewno. A może i w Europie.

AK74 – Czy dopuszczacie taką myśl, że jednak w Polsce brakuje pomysłów, które są w stanie skutecznie konkurować z tymi z Niemiec, Anglii, Ameryki? Co jeśli zgłoszą się osoby z pomysłami na klony klonów? Jaki jest Wasz plan ratunkowy?

AŚ – Uważam iż w Polsce jest masa zdolnych ludzi z ogromną ilością pomysłów. Generalnie każdy pomysł można nazwać copycatem, bo pewnie w momencie startu projektu,na świecie będzie co najmniej kilka takich samych. Więc to żaden problem, ważne żeby był pomysł na to, czemu mój projekt będzie najlepszy na świecie? Gdzie będę szukał przewag nad konkurencją?

Pytasz o Polaków, my liczymy, że wśród uczestników naszego projektu około 50% będą stanowili goście z zagranicy. Niemniej moja wiara w rodaków jest olbrzymia.

AK74 – Czujecie się na siłach być osobami, które przekazują wiedzę przedsiębiorcom? Uważacie, że macie wystarczająco doświadczenia i wiedzy żeby stanąć po drugiej stronie sali i zacząć “nauczać”?

AŚ – Jeśli pytasz o mnie lub ludzi z Red Sky, to trochę mnie zabolało :) Ale ok., do tej pory rzadko mówiliśmy o tym co się dzieje w firmie. Red Sky to nie tylko Filestube.com (który sam w sobie był i jest wyzwaniem – poziom ruchu, zapytań, obciążeń serwera – domyślasz się jakie to wyzwanie), obecnie pracujemy nad 2 projektami, które niebawem ujrzą światło dzienne. Oba w domenie .com. W naszej strategii zakładamy, że skupiamy się tylko na projektach, które kierujemy do globalnego użytkownika Internetu.

Jeśli pytasz o ekspertów, którzy pojawią się na szkoleniach, to o ich poziomie będą świadczyły ich dokonania.

AK74 – GSC 2010 to impreza planowana na kilka edycji czy uzależniacie jej trwanie od tego co wydarzy się w tym roku?

AŚ – GSC planujemy jako imprezę cykliczną. Oczywiście będziemy wyciągać wnioski z tegorocznej akcji.

AK74 – Ile zespołów jesteście w stanie przyjąc, jakie warunki oferujecie (hotel, miejsca prywatne, wyżywienie itd?). Szczecin nie jest może najdroższym miastem ale strasznie odległym – nie boicie się, że ludziom nie będzie się chciało przyjechać na drugi koniec Polski (to paradoks ale Szczecin jest chyba miastem do którego wszyscy mamy najdalej niezależnie z jakiego miasta startujemy)

AŚ – Przesadzasz z tą odległością, z Kołobrzegu jest rzut beretem :) Albo z Berlina – dla niemieckich przedsiębiorców to może być tylko atut…

Co oferujemy: przestrzeń biurową w siedzibie Szczecińskiego Parku Naukowo-Technologicznego, zakwaterowanie dla wszystkich ekip, opiekę i wsparcie programistyczne, graficzne i marketingowe. Pracujemy obecnie nad dopracowaniem oferty kulturalno-oświatowej, czyli imprez, spotkań i wycieczek w dni wolne od pracy, tak aby wszyscy uczestnicy mieli poczucie, że nie tylko chodzi tu o “wygranie głównej nagrody”, ale o spędzenie ze sobą czasu, wymianę doświadczeń i przeżycie “trochę innych” wakacji.

Może się okazać, że projekt, nad którym pracował dany zespół nie uzyska statusu spółki, ale z ludźmi tymi podejmiemy współpracę na innych zasadach. Jak piszemy na stronie WWW.globstar2010.com – ciężka praca, ale i niezły fun. BTW – byłeś kiedyś w Szczecinie? :)

I to już ostatni wywiad z serii “laureaci Aulerów 2010″. Co prawda reprezentantka laureata Julia Krysztofiak-Szopa uciekła mi na kilka dni po “urodzinach” Auli ale słowa dotrzymała i odpowiedziała szczegółowo na pytania dotyczące AdTaily…

AK74 – Na samym początku pogratuluję Aulera dla AdTaily – mam nadzieję, że ta mała nagroda będzie fajnym bonusem dla całego zespołu pracującego nad usługą :)

Julia Krysztofiak-Szopa: Dzięki! To dla nas ogromnie motywujące – widzieć, że ktoś nam kibicuje, że środowisko Auli nas docenia.

AK74 – Istniejecie już trochę na rynku, macie inwestora, rozwijacie się – możesz opisać AdTaily w liczbach? Jak bardzo urośliście, jak zmieniły się Wasze dochody w porównaniu do pierwszego roku działalności?

JKS: Urośliśmy pod wieloma względami – wrosła liczba wydawców i reklamodawców, wzrosła sprzedaż, powiększyła się drużyna AdTaily. Dokładnie rok temu mieliśmy ok. 100 wydawców – dziś mamy zarejestrowanych 12 000 serwisów internetowych różnego rodzaju (od blogów i forów dyskusyjnych po duże serwisy tematyczne i portale). Liczba klientów (czyli tych, którzy kupują reklamy AdTaily) wzrosła w przeciągu 12 miesięcy od 0 do 3260.

Jeśli chodzi o dochody, to niestety nie możemy mówić o nich wprost, ale – zwiększają się one z kwartału na kwartał. Obecnie wyświetlamy miesięcznie około 30 000 jednostek reklamowych za które ktoś zapłacił. Nie ma sensu też porównywać dzisiejszych dochodów do pierwszego roku działalności, bo pierwszą reklamę sprzedaliśmy 30 kwietnia 2009, więc dopiero niedawno minęła pierwsza rocznica tego wydarzenia.

Te wszystkie liczby dotyczą tylko polskiej wersji aplikacji – aplikację anglojęzyczną dopiero co pokazaliśmy światu 3 tygodnie temu i już teraz widzimy, że radzi sobie lepiej niż aplikacja polska po 3 tygodniach od startu.

AK74 – Widać Was w mediach zagranicznych – ostatni w TechCrunchu pojawiła się wzmianka o AdTaily. To tylko efekt Waszych działań PR? Zdradzisz jak dotrzeć do anglojęzycznej blogosfery i przebić się z własnym produktem?

JKS: Tekst o AdTaily na TechCrunchu i cały późniejszy buzz to tylko i wyłącznie efekt naszych działań. Nie zatrudniamy żadnej agencji PR, żadnych specjalistów od wizerunku i tym podobnych magików.

Jak to się robi? Wszystko bazuje na zwykłych, ludzkich relacjach z blogerami. Musisz ich osobiście poznać, pogadać, pożartować – na żywo. Musisz sprawić, aby Cię zapamiętali i traktowali jak znajomego.

Nie osiągniesz tego wysyłając losowe “pitche” mejlem czy zagadując wyłącznie na Twitterze. Ludzie w rodzaju Mike’a Butchera z TC Europe dostają po kilkaset mejli dziennie. Jeśli Cię nie znają, z dużym prawdopodobieństwem w ogóle nie otworzą korespondencji od Ciebie.

Dlatego warto jeździć na wszelkie “eventy” i barcampy i – zwyczajnie – nawiązywać relacje z obecnymi tam ludźmi. Cel jest taki, aby zapamiętali Cię po prostu jako Artura, a nie jako faceta od np. apteo.pl. Kiedy występujesz jako człowiek, a nie gadająca marka, dużo łatwiej osiągnąć Ci to, na czym Ci zależy.

AK74 – AdTaily będzie się rozwijało poza granicami Polski – możesz powiedzieć coś więcej jakie dokładnie są plany?

JKS: Powtarzamy ściężkę rozwoju polskiej wersji – nawet pod względem pory roku:) 12 miesięcy temu polska aplikacja była na tym samym etapie co dzisiejsza angielska. Chcemy aby wersja międzynarodowa była w pełni zinternacjonalizowana – np. przymierzamy się do crowdsource’owania tłumaczeń widgetu AdTaily na inne języki do naszych użytkowników.
Będziemy też integrować reklamy AdTaily z mediami społecznymi – szczegóły już na dniach.

AK74 – Ile obecnie osób pracuje w firmie (i na jakich stanowiskach) i jak wyglądają przychody spółki?

JKS: Zespół AdTaily to obecnie 13 osób. W tym jest 2 założycieli, 2 osoby od wsparcia sprzedaży, 4 developerów, 4 menedżerów (community, international operations, business development, administracja) oraz – 1 stażysta. Właśnie intensywnie poszukujemy front-end developera: http://adtaily.com/praca

Co do drugiej części Twojego pytania, mogę powiedzieć Ci tyle: wyżywilibyśmy się do syta, gdyby nie koszty generowane przez globalną część projektu. Jak się pewnie domyślasz, wyjazdy na zagraniczne imprezy trochę ich generują:) Jednak decydujemy się na nie, bo uważamy, że potencjalne korzyści są absolutnie warte swojej ceny.

AK74 – Co planujecie zmienić / wdrożyć do końca 2010 roku?

JKS: W polskiej wersji chcemy rozwijać butiki, czyli katalogi wydawców AdTaily moderowane i zarządzane również przez osoby spoza AdTaily. Szukamy teraz pierwszych takich moderatorów, którzy będą mogli zarabiać sprzedając reklamy w obrębie butików. Więcej szczegółów tu: http://blog.adtaily.pl/poszukiwani-opiekunowie-butikow/

Pracujemy także nad algorytmami rekomendującymi reklamodawcom ciekawe placementy reklamowe i rozmaitymi narzędziami zwiększającymi sprzedaż.

Krótko mówiąc – w Polsce zbudowaliśmy już w miarę stabilny zasięg i jesteśmy skoncentrowani na sprzedaży. Planujemy i podejmujemy działania dzięki którym rozbudujemy bazę klientów i zwiększymy ich lojalność.

W wersji międzynarodowej natomiast skupiamy się najpierw na zbudowaniu zasięgu – taką samą strategię przyjęliśmy w Polsce w zeszłym roku. Do końca roku chcielibyśmy doprowadzić zagraniczną wersję do co najmniej takiego samego poziomu opłacalności jak AdTaily.pl po pierwszym roku działalności.

Kuba Połeć bardzo obszernie odpowiedział na pytania z czego powstał prawie wywiad rzeka ale nie zrażajcie się – jest dużo branżowego “mięsa”, informacji dla osób interesujących się rozwojem rynku e-commerce w Polsce i na świecie oraz zagadnieniami wyszukiwania w ogóle. Zaparzcie sobie kawę, herbatę i poświęćcie 15 minut na lekturę…

AK74 – Kubo gratuluję Aulera. Należał Wam się ale jak wiesz Aula Polska wręcza te stauetki tym firmom w których docenia nie tylko dotychczasowe osiągnięcią ale także przyszły rozwój :)

Jakub Połeć – Bardzo dziękuję za wyróżnienie nas na Auli i przyznanie Aulera 2010. Myślę, że to wspaniałe wyróżnienie dla całego zespołu i ich ciężkiej codziennej pracy.

AK74 – Peryskop rozwija się prężnie – możesz coś zdradzić jak wygląda RU, PV miesięcznie? Jakim zespołem obecnie dysponujesz, jak to się zmieniało w czasie?

JP – Jasne. Z pierwszą wersją serwisu wystartowaliśmy w czerwcu zeszłego roku. Dziś po burzliwych pierwszych 10 miesiącach mamy ponad 250 tysięcy UU oraz mniej więcej 1.3 mln PV. Co ważne ruch organiczny i bezpośredni ładnie rośnie z miesiąca na miesiąc stanowiąc dominującą pozycję w tych liczbach.

Myślę, że pierwszy rok dla start-upu jest szalenie ważny, bo po pierwsze buduje się produkt i wystawia na ocenę pierwszych klientów, ale również weryfikuje się zespół, który nad nim chce pracować w kolejnych latach. W naszym przypadku w sumie pracowało nad projektem 26 osób z czego obecnie zostało 14. Część osób miała konkretne zadania i po ich realizacji nasze drogi się rozchodziły, inna część się nie sprawdziła.

W pierwszym okresie potrafiliśmy pracować po 12h dziennie nierzadko zostając na weekendy w firmie. Dziś jest to bardziej unormowane, choć zdarza mi się rozpoczynać pracę o 4 nad ranem, a innego dnia kończyć o 3-ciej w nocy. Szef programistów w Peryskop jest najlepszym przykładem osoby, która nie spocznie na laurach dopóki nie rozwiąże problemu – co często przypłaca nieprzespaną nocą w biurze.

To dobrze oddaje moje podejście, w którym doceniam w ludziach przede wszystkim nie czas poświęcany na pracę a umiejętność myślenia i wdrażania rozwiązań lepszych niż konkurencja i nie odpuszczania jeśli napotkają problem. Start-up potrzebuje mały ale zgrany zespół ludzi, którzy utożsamiają się z nim i mogą pomimo trudów pokonać większych od siebie na rynku.

Jeśli chodzi o zeszły rok, to myślę, że na początku wersji beta trochę na wyrost spozycjonowaliśmy się jako wyszukiwarka semantyczna. W międzyczasie zrozumieliśmy czego chcą klienci i jak korzystają z wyszukiwarki, co dziś procentuje. Jednakże wtedy powodowało to dodatkowy stres i rozżalenie związane z nierealizowaniem potrzeb klientów.

Porównuję to trochę do Wolfram Alfa, który też miał być nowym Google’m a wiemy gdzie jest dziś. W pewnych obszarach w których się wyspecjalizował jest najlepszy na rynku i dzięki temu korzysta z niego kilka milionów internautów dziennie.

AK74 – Szukam laptopa. Wchodzę na Peryskop. Przeglądam ofertę sklepów. Decyduję się na ofertę sklepu X. Klikam i kupuję. Gdzie w tym procesie Peryskop chce zarabiać?

JP – Przychody pojawiają się wtedy kiedy oferujesz usługę za którą klienci chcą płacić. Na rynku e-commerce nie jest inaczej – tutaj zarabiają e-sklepy, które sprzedają produkty, ale również różni pośrednicy, którzy tych klientów przyprowadzają do tych e-sklepów.

My chcemy być takim pośrednikiem, który w przeciwieństwie do innych oferuje dodatkową wartość. Wiemy z różnych badań, że prawie 80% osób przed zakupem produktu czyta recenzje produktowe, że ponad 60% osób na podstawie recenzji podejmuje decyzję o tym czy dany produkt kupić czy poszukać czegoś innego. I to jest obszar w którym chcemy dostarczyć nasze kompetencje – mówiąc inaczej zaoferować dodatkową wartość.

Dziś klienci nie szukają tylko najtańszego produktu, ale takiego który jest i dobry i polecany przez innych. Twierdzę, że najtańsze oferty omijamy bo wiemy, że z nimi coś jest nie tak. Stąd pozycjonowanie wielu porównywarek cen np. “znajdź najtańszy produkt” nie przystaje dziś do potrzeb konsumentów w Internecie.

Jakiś czas temu analizowaliśmy ruch przychodzący do e-sklepów. Okazuje się, że dla wielu sklepów ponad 50% ruchu generowane jest przez porównywarki cenowe. Większość e-sklepów nie inwestuje albo znacznie mniej inwestuje w SEM i SEO niż porównywarki cen, gdyż wymaga to często znacznie więcej wiedzy i zasobów oraz poświęcanego czasu, który przekłada się na sprzedaż często dopiero z kilkumiesięcznym opóźnieniem.

Nie dziwi więc fakt, że wpisanie nazwy produktu do Google’a powoduje, że na pierwszych miejscach w wynikach nie pojawiają się nazwy sklepów oferujących ten produkt, ale oferty z porównywarek cen. Co ważne, to wszystko oznacza więc, że rynek dotarcia do produktu przez klienta jest inny niż w typowym handlu off-line, gdzie jest to bezpośrednia wizyta w sklepie z produktem.

W świecie on-line dla wielu internautów to porównywarki są dziś głównym miejscem w którym szukają oni produktów. Z naszych obserwacji wynika dodatkowo, że wiele mniejszych i średnich sklepów nie inwestuje w swoje witryny bo skoro klient do nich przyszedł z porównywarki to albo wie dokładnie co chce kupić, albo koszt rozbudowania platformy sklepowej i zapełnienie jej treściami produktowymi jest zbyt duży w stosunku do potencjału wzrostu przychodu z tych działań.

Stąd potencjał peryskopu upatrujemy jako miejsca w którym internauta nie tylko znajdzie oferty sklepów oferujących dany produkt, ale przede wszystkim w którym dowolnie wyszuka produkt, który ma spełniać jego potrzeby.

Chodzi tutaj o to że dziś w wielu porównywarkach cenowych chcąc kupić laptopa muszę wybrać z filtrów że chcę np. z procesorem Intel Core 2 Duo, pamięcią 4 GB i dyskiem 3 talerzowym o wielkości 250 GB. Nam chodzi o to by klient mógł wybrać i kupić laptopa na którym będzie mógł prowadzić małą firmę a jego dzieci będą mogły oglądać filmy w rozdzielczości HD, ale tak by nie musiał się “doktoryzować” z tego co to jest GB czy Core 2 Duo.

Chcemy przenieść więc do on-line doświadczenia konsumenckie z off-line, bo jeśli chodzi o powyższy przykład – patrzyliśmy jak ludzie kupują komputery w MediaMarkt i Saturnie. Tam klient nie przychodzi z listą parametrów, a większość produktów tam wystawionych ma kartki z opisem ledwie 5-6 głównych parametrów. Resztę dowiaduje się od sprzedawcy, który nie mówi językiem technicznym, a mówi o tym do czego dany produkt można użyć, jakie są jego plusy i co go wyróżnia.

To jest nasz cel – do którego ustawicznie dążymy analizując recenzje, wybierając z nich plusy i minusy produktów, oceniając produkty na podstawie opinii użytkowników, itp.

Oczywiście są tacy klienci którzy wiedzą wszystko o produktach, ale zdecydowana większość nie musi wiedzieć i znać parametrów technicznych piekarnika kuchennego by podjąć racjonalną decyzję zakupową. U nas można wyszukać np. suszarkę na pranie, która cicho pracuje albo jest łatwa w obsłudze.

Nie trzeba wiedzieć że klasa A+ oznacza, że konsumuje ona mało prądu, bo można wybrać produkt energooszczędny zaznaczając odpowiedni box w filtrach.

Gdy osiągniemy cel, w którym klienci będą przychodzili do nas w poszukiwaniu produktu to pojawią się obszary monetyzacji tego ruchu. To jest przed nami, ale obecnie nad tym teżpracujemy. Widzimy dziś atrakcyjny CTR przejścia z naszych stron do witryn sklepowych, mamy systemy mierzące konwersję, wyświetlające histogramy przejść i wyszukiwania produktów.

Myślę, że tutaj oferujemy podobne rozwiązania jak inne porównywarki obecnie w Polsce.

AK74 – Twoja firma dostała kasę od inwestora (IIF – fundusz Rafała Stycznia) oraz jest beneficjentem POIG 8.1. Naprawdę potrzebowałeś kasy z UE mając juz pozyskane środki od inwestora prywatnego?

JP – To trochę podchwytliwe pytanie. Czy jeśli zarabiasz np. 4000 zł to nie chciałbyś mieć jeszcze 2000 zł więcej? Program POIG 8.1 otwarty jest dla wszystkich chętnych podmiotów.

Stwierdziliśmy, że skoro PARP promuje projekty innowacyjne, które w zamierzeniu mają wpłynąć na konkurencyjność naszej gospodarki to nie może nas tam zabraknąć. W zeszłym roku wypełniliśmy więc wniosek, który po różnych przejściach został zakwalifikowany a my otrzymaliśmy dotację.

AK74 – Jak Ci idzie rozliczanie wniosku? Masz już jakieś głębsze przemyślenia i wnioski którymi chciałbyś podzielić się z kimś z PARPu?:

JP – Z perspektywy rozliczeń muszę przyznać, że jest to ogromna lekcja pokory i zrozumienia dla biurokracji. Rozumiem dlaczego jest takie podejście PARP i konsekwentnie dostarczam to czego ode mnie oczekują.

W mojej naturze nie ma słowa “nie da się” – wychodzę z założenia że każdą funkcję czy rozwiązanie dobre dla klienta jesteśmy w stanie zrobić. Odpuszczamy na prawdę wtedy, kiedy już jesteśmy pewni że czegoś nie jesteśmy w stanie zrobić i nikt inny też sobie z tym nie poradził.

Niestety w rozliczaniu wniosku bardziej muszę kontrolować czy coś dobrze opisałem i dostarczyłem, niż że to robimy trochę inaczej albo tak by było pro-klienckie. W każdym razie staramy się rozliczać wniosek najlepiej jak umiemy rozumiejąc osoby w RIF które mają racjonalne argumenty jeśli coś jest nie tak złożone.

Mam pewien wniosek racjonalizatorski do PARPu, który myślę że mógłby przyczynić się do lepszego prowadzenia projektów.

Zgodnie z tym co wiemy PARP promuje innowacyjne projekty jednocześnie promując młodych przedsiębiorców do 27 lat, którzy chociażby z racji wieku nie mogą znać się na wszystkich rzeczach w prowadzeniu startupu. Stąd proponowałby by zapisać w nowych wnioskach konieczność wydania np. 5% na doradców, którzy pomagaliby takim młodym osobom prowadzić start-up i ominąć niektóre trudności.

Widziałbym to jako wcześniej wybraną grupę doradców – ekspertów rynkowych z danej branży – z których jeden przypisany do projektu raz na miesiąc poświęcał by 4-6h na rozmowę z przedsiębiorcą, który dostał to dofinansowanie.

Doradcy Ci dostawali by wynagrodzenie z tych 5% dotacji. W moim mniemaniu dzięki temu można by uniknąć wielu błędnych decyzji które podejmuje przedsiębiorca i których koszt oceniam często na znacznie więcej niż 5% dotacji, a dodatkowo mogliby oni pomóc w rozwoju czy wskazaniu obszarów na których powinien on się skupić w pierwszej kolejności.

Myślę że to byłoby rozwiązanie win-win, a jednocześnie PARP nie swoimi zasobami wprowadziłby niewielkim kosztem dodatkową kontrolę i taki on-going audyt projektów.

AK74 – Minęło trochę czasu od startu Peryskopu. Czy powstały do tej pory inne, podobne serwisy zagranicą?

JP – Jest kilka nowych serwisów agregujących recenzje, jednakże na mniejszą skalę, a przede wszystkim dla wyselekcjonowanych produktów. Jednym z trudniejszych zagadnień jest dopasowanie nazwy produktu w sklepie z nazwami wpisywanymi przez internautów komentujących danych produkt na witrynach w Internecie.

Tylko robiąc to w poprawny sposób można wyszukiwać i dopasowywać recenzje do większości produktów oferowanych na danym rynku. A jest to zadanie nietrywialne – my spędziliśmy na nim ponad 6 miesięcy i cały czas to ulepszamy.

Obserwuje przede wszystkim dużych graczy czyli Microsoft Bing/Ciao oraz Google Product czy Kelkoo/Yahoo. Dwa pierwsze serwisy agregują recenzje, pozwalają filtrować po niektórych pojęciach np. rozdzielczość, ale nie czytają tych recenzji, czyli nie wyciągają z nich informacji które są najważniejsze dla konsumenta. Ostatni wykorzystuje usługę Szweckiej firmy AlaTest która dostarcza recenzje zagregowane z różnych rynków.

Nikt obecnie nie oferuje wyszukiwania semantycznego dla produktów. Pojawiają się ciekawe prace naukowe, ale temat jest dość skomplikowany i nasze wdrożenie pozostaje nadal jedynym na Świecie.

Ciekawe że na którejś Auli jeden z prezenterów mówił że obserwuje się, że coraz dłuższe zapytania pojawiają się w Google’u, oraz że coraz więcej osób wyszukuje produkty po opisach cech a nie parametrach technicznych.

Swoją drogą w podobnym kierunku idzie fablo.pl Jana Rychtera i Igora Dzierżanowskiego, którzy też widzą konieczność poprawienia wyszukiwania. Dotarłem ostatnio do ciekawego badania mówiącego że ponad 55% klientów woli wyszukiwać produkty poprzez zapytanie w wyszukiwarce, niż przeglądać katalog z ofertą na witrynie.

Jeśli tak jest w rzeczywistości to mamy 6-12 miesięcy na dopracowanie technologii, która może stać się “must” w rynku e-commerce w przyszłości.

AK74 – Macie ambicje wyjść z usługą poza Polskę czy raczej koncentrujecie się na naszym rynku?

JP – Ambicje przekute w działania są pochodną zasobów i potencjału. Mając dobry produkt o szerszym potencjale, którego model biznesowy został pozytywnie zweryfikowany, można myśleć o ekspansji geograficznej.

To znacznie trudniejszy temat wymagający i innych nakładów i rozeznania w rynku, zbudowania sieci partnerów. My zdecydowanie jesteśmy na początku tej drogi – nie jesteśmy na rynku jeszcze pełnego roku kalendarzowego.

AK74 – Co zamierzacie zmienić, poprawić do końca 2010 roku?

JP – To dobre pytanie. Widzimy, że rynek porównywarek cenowych oraz serwisów z recenzjami bardzo się zmienia. Z blogów branżowych, które śledzę wynika jasno, że w przyszłości porównywarki cenowe będą bardziej agregatorami treści produktowych z opcjami kupienia produktów.

Nie wiem czy check-out będzie zintegrowany w porównywarce, ale wiem, że klienci będą znali 2-3 witryny które im pomogą wybrać produkt i go zakupić. Serwisy Google products czy Microsoft bing/ciao próbują w tym kierunku się poruszać.

My do końca roku chcemy skupić się na dokończeniu tego co obecnie realizujemy, czyli poszerzeniu liczby kategorii, przeanalizowaniu ponad 5 mln recenzji oraz dopracowaniu metod wyszukiwania produktów oraz pozyskaniu większej liczby e-sklepów.

Trochę czasu mineło ale dopiero teraz publikujemy oficjalną informację na temat imprezy. Wybaczcie ale po drodze wypadł długi weekend i Aula Team pojechał rozkoszować się deszczem i mżawką…

A oficjalny komunikat prasowy brzmi tak:

“29 kwietnia 2010 w sali NewConnect budynku GPW w Warszawie inicjatywa Aula Polska przyznała Aulery – wyróżnienia dla młodych projektów technologicznych. W wyborze laureatów wzięto pod uwagę: innowacyjność wdrażanych rozwiązań, konsekwencję w działaniu, efektywność, przychody oraz wkład w budowę przedsiębiorczości technologicznej.

Laureatami Aulerów 2010 zostały:

Gametrade.pl – platforma, która w ciągu trzech miesięcy od upublicznienia zyskała miano lidera w branży wymiany gier online. Założyciel Gametrade udowodnił, że trafna identyfikacja niszy i konsekwencja w działaniu pozwalają stworzyć realny biznes przy ograniczonych zasobach.

Peryskop.pl – serwis, który wykorzystuje zaawansowane algorytmy do porównywania i agregowania recenzji oraz opinii produktowych. Szczególnie doceniono sprawność w pozyskiwaniu kapitału na rozwój – jednocześnie od funduszu venture capital oraz z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka. Peryskop.pl jest również zwycięzcą Mini Seedcamp 2010 – europejskiego konkursu dla start-upów.

JakDojade.pl – witryna, która pozwala w prosty sposób wytyczyć trasy przejazdu komunikacją miejską w Krakowie, Łodzi, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu. Przez 4 lata projekt ewoluował od pracy inżynierskiej do prężnego start-upu finansowanego ze środków prywatnych i unijnych.

AdTaily.pl – narzędzie, dzięki któremu zakup reklam na witrynach z tzw. “długiego ogona” jest szybki i elastyczny, a właściciele niszowych serwisów w końcu mogą na tym zarabiać. Poza dynamicznym rozwojem doceniono pozyskanie inwestora prywatnego oraz udział w finale konkursu SeedCamp 2008.

Specjalnego Aulera przyznano przedsiębiorcy internetowemu Rafałowi Agnieszczakowi za promowanie przedsiębiorczości technologicznej poprzez Startup School, wywiady z praktykami branży internetowej w Lookr.tv oraz punktowanie urzędniczych absurdów w przyznawaniu środków z Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

Wyróżnione start-upy otrzymają od Fundatora Aulerów – firmy City Channel – kampanie reklamowe na nośnikach multimedialnych (ekrany telewizyjne umieszczone w środkach komunikacji miejskiej) o łącznej wartości 100 tysięcy zł.

Mecenat nad imprezą objęły fundusz Markom Invest oraz Windows Live – dostawca poczty Hotmail. Gospodarzem wydarzenia został NewConnect.

Partnerami Aulerów są: Kancelaria Wierzbowski Eversheds, Gastronauci.pl, StreamOnline.pl, NetPR.pl, Dhosting.pl oraz agencja KINGS.”

wywiad JakDojade

Nozbe – Michal Śliwiński wywiad

Dean Stewart wywiad

oraz pozostałe materiały do zobaczenia na MediaFun TV

Wywiad z Damianem Legawcem pomysłodawca GameTrade będzie pierwszym z cyklu związanym z przybliżaniem sylwetek założycieli i firm, które uhonorowaliśmy statuetkami Aulerów w imieniu Aula Polska…

AK74 – Gratuluję Aulera. Jesteś zaskoczony, zdziwiony taką decyzją? Czy może spodziewałeś się dostać tę nagrodę? :)

Damian Legawiec – Konkurencja była bardzo silna i było to dla mnie sporym zaskoczeniem, że to właśnie Gametrade.pl otrzymało Aulera :) Oczywiście pewnie każdy ma nadzieję na wygraną i także brałem to pod uwagę.

AK74 – Twój serwis Gametrade.pl pozwala zarejestrowanym użytkownikom wymieniać się grami na fizycznych nośnikach. Czy prawo polskie dopuszcza taką formę działania?

DL – Oczywiście tak, ale tylko dla gier które zostały wprowadzone do obrotu na terenie Europejskiego Obszaru Gospodarczego. Należy także pamiętać że niektóre gry mają limit instalacji przypisany do jednego nośnika (problem ten nie występuje na konsolach).

AK74 – Obrót “starociami” już wprowadzonymi na rynek nie jest opłacalny dla wydawców gier. Masz w związku z tym jakieś problemy – ktoś Ci wyraźnie dał do zrozumienia, że zbiera “haki” na Gametrade.pl?:)

DL – Na tę chwilę nie :) Myślę że dla polskich wydawców poważniejszym problemem jest piractwo, niż rynek wtórny, który jest jeszcze słabo rozwinięty w Polsce. Dowodem za tak postawioną tezą jest np. ostatnia akcja Microsoftu “nie przerabiam, nie kradnę” gdzie jednym z partnerów było Allegro.

AK74 – Jak postrzegasz rynek sprzedaży fizycznych nośników? Kiedy oceniasz, że Steam i inne podobne serwisy przejmą większość użytkowników i zmonopolizują rynek?

DL – Jeśli chodzi o komputery stacjonarne to rynek fizycznych nośników będzie się stale kurczył i z racji mniej kasowych gier będzie bardziej szedł w stronę cyfrowej dystrybucji.

Zupełnie innym rynkiem są konsole, które obecnie dominują na świecie. Obecna generacja prawdopodobnie przetrwa do 2013 roku, następna nadal nie porzuci nośników fizycznych. PlayStation3 już używa blu-ray, gdzie gry zajmują po 50gb danych. To na pewno na początku będzie problem techniczny przedłużający życie fizycznych nośników (skąd łącza i transfer na tyle danych – np. Modern Warfare 2 w ciągu pierwszego weekendu sprzedało się w kilku mln egzemplarzy).

Druga sprawa to konieczność przekonania klientów – gry w dystrybucji cyfrowej nie są tańsze, niż ich fizyczne odpowiedniki (czasami bywają droższe, zwłaszcza na Steam), ich cena nie spada, nie można ich odsprzedać, wymienić lub też kupić taniej używany egzemplarz.

Wszyscy najwięksi resellerzy gier (GameStop, BestBuy, Game(UK)) połowę swoich obrotów generują ze sprzedaży używanych egzemplarzy. A sklepy naziemne pełnią rolę medium marketingowego dla dystrybutorów, ich zniknięcie oznaczałoby po prostu zmniejszenie świadomości klientów na temat dostępnej oferty (nie każdy codziennie wertuje IGN, Gamespot czy Kotaku :).

Najważniejsze, to że rynkiem rządzą konsumenci i konsument kiedy kupuje grę chce być jej właścicielem. Dlatego uważam (opierając się także na przewidywaniach największych wydawców), że dystrybucja tradycyjna nie zniknie i będzie się uzupełniać z cyfrową (mniejsze gry wydawane np na Xbox Live! Arcade i PlayStation Network oraz DLC).

AK74 – Rejestruję się, wymieniam się grami – jaki jest zysk dla serwisu i Ciebie jako właściciela? Będziesz pobierał opłatę manipulacyjną albo procent od transakcji? Czy może wprowadzić stałą miesięczną opłatę za korzystanie z serwisu?

DL – Nie będzie opłat od transakcji, natomiast weryfikacja danych osobowych będzie płatna (jednorazowo). Użytkownicy niezweryfikowani będą posiadali limit transakcji. W przyszłości pojawią się także konta z dodatkowymi funkcjonalnościami oraz platforma handlowa dla sklepów (SaaS). O innych planach monetyzacji na razie nie mogę mówić :)

AK74 – Gametrade.pl nie jest pomysłem autorskim – istnieje mnóstwo zagranicznych serwisów oferujących takie usługi. Śledzisz i znasz ich strategie rynkowe?

DL – Znam kilka, ale rynek Polski jest na tyle specyficzny że ich model działania po prostu nie pasował (np. zupełna klęska i brak popularności Goozex). Po za tym większość tych serwisów jest po prostu dla geeków :) Są zbyt skomplikowane (interfejs, zasady działania) dla przeciętnego zjadacza chleba. Na rynkach zachodnich w kwestii obrotu używanymi grami niepodzielnie królują sklepy naziemne (wymieniane wcześniej GameStop, BestBuy i inne). Największe sklepy internetowe posiadają także własne programy trade-in, np. Amazon.

AK74 – Rozwój oznacza inwestycje. Szukasz partnera / inwestora do GameTrade? A może już kogoś masz kto daje kasę na rozwój?

DL – Inwestor już się znalazł i został spisany term-sheet inwestycji. Realizujemy kolejne kroki zmierzające do jej finalizacji.

AK74 – Jakich zmian możemy się spodziewać na serwisie do końca roku?

DL – Z tych o których mogę powiedzieć najważniejsze to: zwiększenie bezpieczeństwa transakcji, rozbudowanie części społecznościowej, usprawnienia mechanizmów transakcyjnych, platforma handlowa