Rzecznik PARP Pani Monika Karwat-Bury udzieliła oficjalnego wywiadu portalowi TwojaEuropa.pl. Dla mnie ciekawe jest zaiste jakim cudem ktoś dał beneficjentowi kasę na prowadzenie projetu, ktorego celem jedynym jest…uruchomienie projektu?…

“Piotr Anuszczyk, Łukasz Matuszewski: Według raportu TwojaEuropa.pl aż 47% przeanalizowanych projektów z pierwszego naboru nadal nie zostało uruchomionych publicznie. Jakie są według Państwa przyczyny braku tak wielu projektów w Internecie?

Po analizie ponad połowy wskazanych przez Państwa w raporcie projektów możemy stwierdzić, ze realizowane są one zgodnie z zaplanowanym przez beneficjenta harmonogramem. Niejednokrotnie sami przedsiębiorcy założyli że rezultatem końcowym projektu jest uruchomienie usługi cyfrowej, zatem dopiero po zakończeniu realizacji projektu uruchomią oni w pełni projekt.”

Cytuję powyżej pierwsze dwa akapity – po całość wywiadu zapraszam na stronę portalu TwojaEuropa.pl:

Tak, to naprawdę bardzo proste. Wystarczy zająć się poważnym problemem, którego rozwiązanie realnie wpłynie na ludzkość. Aha i co oczywiste – zapomnijcie o “nowych technologiach” i “mediach elektronicznych”. Internet świata nie zbawił i nie zbawi…

Jak bardzo dziwnie (szczególnie dla użytkowników serwisów społecznościowych, mikroblogowych i tym podobnych) by to nie brzmiało na Internecie nie da się ani zarobić ani za jego pomocą skutecznie zmienić świata. Wiem, wiem – przecież miliardy są płacone za Skype’y, MySpace’y czy YouTube’y tego świata – zgoda ale płacone za ich przyszłe zyski w nadziei, że takowe wygenerują.

Przykład Facebook’a i Twitter’a pokazuje to wyraźnie – te dwa serwisy stały się naczelnym tematem mediów elektronicznych piszących o Internecie. Ewaluacje Facebooka rok temu opiewała nawet na 15 miliardów dolarów.

Niestety – ani Facebook (z 400 milionami użytkowników) ani Twitter (około 25 milionów użytkowników) nie zarabiają takich kwot na jakie liczy rynek – (Twitter planował na koniec 2009 roku zarobić 400 tys. dolarów, Facebook liczy na 300-500 milionów dolarów).

Oczywiście prognozy są bardzo dobre i Facebook liczy nawet na 700 milionów dolarów przychodu w 2010 roku natomiast porównując to do innych serwisów z (np. taki LinkedIn może zarobić 300 milionów z liczbą użytkowników opiewającą na 60 milionów) nie wygląda to tak dobrze.

Wróćmy zatem do pytania postawionego w tytule – co zrobić aby zmienić świat (i przy okazji) zarobić kupę szmalu? Odpowiedzi należy szukać rozglądając się wokół siebie: likwidacja głodu na świecie, dostarczenie czystej wody rejonom świata, które jej potrzebują, wynalezienie lekarstwa na raka i HIV, dostarczenie tańszych źródeł energii (najlepiej opartej o energię słoneczną), poprawienie opieki medycznej itd. itp.

Brzmi strasznie nudno? Zapewne słyszeliście to już tysiące razy. I macie rację – to są problemy, które nie zostały rozwiązane do tej pory a co gorsza powstają nowe (np. cyfrowe wykluczenie, bezpieczeństwo w Internecie itd.). Innymi słowy – część problemów rozwiązujemy ale pojawiają się nowe (częściowo w wyniku wprowadzenia rozwiązań poprzednich problemów..).

Lista wyzwań stojących przed naukowcami, które mają bardzo duży wpływ na życie każdego obywatela naszego globu znajdziecie tutaj.

Bardzo ciekawe wnioski wysnuwa autor artykułu zauważając, że obecnie “ciśnienie” inwestorów i osób oceniających projekty na technologię i rozwiązania, które są bardziej “sexy” dla mediów (coś w stylu “…20-to letni student został milionerem dzięki zakupowi domeny za 1 pln i pomysłowi na serwis społecznościowy…”) przesłaniają ich wartość użyteczną.

Komisja odrzuciła rozwiązanie pozwalające na komunikowanie się między ochotnikami a mieszkańcami wiosek, którzy potrzebują pomocy medycznej za pomocą SMSów a wybrała technologię zbierania i liczenia głosów w ankietach. Wśród ludzi oceniających byli ludzie z Zynga, Facebook, Y-Combinator. Trudno zarzucić im, że się nie znają na nowych technologiach – ale czy znają się na rozwiązywaniu prawdziwych problemów?

Producent m.in. pościeli firma Remes zarabia rocznie 100 milionów złotych na sprzedaży swoich produktów (głównie staruszkom). Firma interaktywna K2, giełdowa spółka wytwarzająca zaawansowane rozwiązania dla web i mobile miała w 2008 roku 40,8 milionów złotych obrotu z czego 2,7 milionów zysku.

Zguglujcie sobie ile zarabiają (zarobki nie obrót) rocznie takie serwisy jak: GoldenLine Fotka, Blip, o2, Onet, czy Nasza-Klasa. Zdziwicie się jak obroty firm, które znacie bardzo dobrze z przestrzeni Internetu są bardzo niskie w porównaniu do firm “starej gospodarki”.

I nic nie zapowiada się na to aby któryś z tych portali czy serwisów od list zakupowych na telefony komórkowe przeskoczył w zyskach takie podmioty jak: Pekao, Orlen czy ITI. Ba, gwiazdy “nowej gospodarki” nawet nie zbliżają się do rynkowych “średniaków” w obrotach i zyskach. Czemu więc są takie fajne? Bo kochają je media – nie rozumieją ale kochają bo są czymś nowym.

Co lepsze -porównajcie to potem do obrotów i zysków firm zajmujących się tak mało “fajnymi” rzeczami jak recyklingiem, produkcją ścianek działowych, czy sprzedażą części samochodowych. Okazuj się, że budka z kebabem, hurtownia alkoholu czy franczyza McDonald’s (w dobrej lokalizacji) może stać się lepszym źródłem przychodu niż bawienie się w kolejny “innowacyjny serwis społecznościowy dla…”.

Zanim wyciągniecie rękę po “innowacyjną” kasę z PARP może lepiej zrobić coś takiego. Bez kasy z podatków rodaków, cwanych inwestorów i nadymanych biznes planów.

Przeproście się więc z ambicjami swoich rodziców (”synu, chciałbym abyś został dentystą“), wywalcie TechCrunch i Mashable z RSSów , chrzańcie barcampy i geekowe nasiadów z linuksiarzami (którym tak naprawdę marzy się zajęcie pozycji Windows w świecie OS) i zacznijcie myśleć co Wy byście chcieli zmienić w otaczającym świecie. Tak naprawdę czego byście potrzebowali i chcieli.

W tym realnym świecie.

Wielokrotnie omawiany, wzbudzający emocje i nadal bardzo aktualny temat związany z dotacjami na innowacyjne projekty za chwilę wybuchnie ze zdwojoną siłą. Na marzec PARP zapowiedział start kolejnej tury naboru w programie POIG 8.1 czyli jak się powszechnie określa “łatwa kasa z unii”. O tym jak zmieniają się warunki otrzymania dotacji, jak wygląda realizacja projektów za pieniądze od rządu i jakie problemy generuje chęć posiadania innowacyjnego biznesu zapytałem kilka osób, którym udało się dostać kasę z PARPu w poprzednich edycjach…

Tematyka dofinansowania rozpalała chyba jak żadna inna przez ostatnie miesiące blogi (polecam poczytać Grześka i jego Antyweb – choćby tu i tu oraz tu). Po pobieżnej lekturze wpisów (wiadomo gdzie kasa i Polacy żółć i wyzwiska muszą się pojawić na mur beton) widać, że mało kto wie o co chodzi, nikt nie zna realiów a wszyscy przed oczami mają jedną tylko kwestię: “dlaczego to ktoś inny dostał ten milion złotych?”.

Pojawiają się co prawda głosy rozsądku ale ponieważ są mało medialne ciężko jest im przebić do powszechnej świadomości szanownych pożeraczy RSSów. A szkoda bo łatwo jest wyśmiewać coś czego się nie rozumie albo boi (co czasami na jedno wychodzi).

Wpis niniejszy polecam szczególnie tym, którym wydaje się, że 8.1 to prostacki skok na kasę i bardzo prosty sposób na zarobienie 1 milion złotych polskich. Marzą aby sfinansować sobie willę z basenem i SUVa. Drudzy w kolejności powinni przeczytać go Ci, którzy będą się ubiegali o dotacje w najbliższym naborze – przeczytajcie sobie z “czym to się je”. Na końcu z tym wpisem powinni zapoznać się Ci, którzy sami realizują projekty z dofinansowania 8.1 aby porównać swoje doświadczenia i problemy.

Na pierwszy ogień idą pytania (te same dla wszystkich) do Przemka Żyły i Igora Dzierżanowskiego bywalców Aula Polska. W drugim odcinku kolejne dwie osoby (mam nadzieję, że się nie wycofają). A na koniec może zagości (nie obiecuję) ktoś z PARPu.

Przemysław Żyła, dyrektor ds grantów EU, UBIK Business Consulting + współautor blogu tematycznego e-startup.pl (blog o działaniach 8.1 i 8.2 POIG)

1. Opowiedz proszę o swoim doświadczeniu z POIG 8.1 – składałeś wniosek dla swojej firmy, pomagałeś w przygotowaniach jak konsultant czy jesteś podwykonawcą takiego projektu?

PŻ – Napisałem oraz współtworzyłem już kilkadziesiąt wniosków. Z poprzednich naborów wszystkie przeszły oceny formalne i merytoryczne, z ostatniego wszystkie przeszły ocenę formalną. Na oceny merytoryczne czekamy.

2. Ile trwało złożenie wniosku i czy mieliście problemy z prawidłowym wypełnieniem wniosku? Obyło się bez konsultacji z doradcami czy musieliście się radzić lokalnego RIFu jak interpretować dany zapis?

PŻ – Problemów w większości przypadków nie było. Czasem wymagane jest doprecyzowanie wymagań, które stawiają urzędnicy, ale zwykle to tylko drobne formalności. Wypełnianie wniosku opierałem na dokumentacji, która była i jest publicznie dostępna oraz własnym doświadczeniu. Niestety jest sporo niuansów, o których brak mowy w urzędowych manualach. W innych działaniach – spoza POIG 8.1 – dużo częściej proszę o interpretację w punktach konsultacyjnych.

Niestety co punkt i co RIF, to inne odpowiedzi. Brakuje w całej tej machinie synchronizacji, ale przecież to normalne u nas w kraju.

3. Nadszedł wielki dzień – PARP Wasz wniosek zatwierdził i podpisaliście umowę. Czy było Wam łatwo złożyć podpis na papierze mówiący, że w razie czego bierzecie pełną odpowiedzialność finansową oraz musicie oddać pieniądze jeśli urzędnicy dopatrzą się błędów w prowadzeniu projektu?

PŻ – Obawy są zawsze. Umowa unijna i tak jest mniej restrykcyjna niż jakakolwiek umowa kredytowa z bankiem. Inna kwestia, to raczej moje działania sprowadzają się do prac konsultingowych – sam jeszcze nie zdecydowałem się na realizację swojego pomysłu z funduszy unijnych. Ale jak to mówią: szewc w dziurawych butach chodzi:)

4. Zaczęliście projekt – czekacie na pierwsze zaliczki i..?

PŻ – …i czekamy na wyniki, podpisanie umów… – projektów jeszcze nie zaczęliśmy z ostatniego naboru – a w te właśnie jestem w chwili obecnej zaangażowany.

5. Jak oceniasz kompetencje urzędników w Waszym lokalnym RIFie? Nie znają się i nie umieją interpretować przepisów, boją się powiedzieć coś oficjalnie żeby do nich potem nikt się nie przyczepił czy może są pomocni i otwarci na problemy beneficjentów 8.1?

PŻ – Jeśli chodzi o jakość obsługi, to większych zastrzeżeń nie mam. Jak wszędzie – to zwykli ludzie. Problemem nie są Te osoby, ale narzędzia i prawo, na postawie których mają pracować. No i trochę mentalności zbiorowej – ilość papierków na biurku musi być odpowiednia.

6. Projekt się toczy, zaliczki są czy ich nie ma – musicie wytrzymać co najmniej 3 lata na rynku. Jest to możliwe biorąc pod uwagę, że Wasze założenia z biznes planu musieliście pisać nie znając warunków rynkowych za 2-3 lata? Udało Wam się tak skroić wniosek żeby jego realizacja była dla Was bezpieczna?

PŻ – Zawsze jest ryzyko w tym co się robi. Media (i trochę urzędnicy) napompowali tą bańkę informacjami, iż te dotacje są dla wszystkich. Czasem sięgali po nie ludzie, którym się wydawało, że “jakoś to będzie”. A jeśli ktoś nie ma dobrego zaplecza finansowego i nie zna się dobrze na prowadzeniu własnego biznesu, to radykalnie zmniejsza swoje szanse na sukces. W przypadku tego typu działań nie ma za bardzo czasu na naukę. Wracając jednak do wcześniejszej wypowiedzi – branie kredytu inwestycyjnego w banku też jest ryzykowne. Z tym we własnym przedsiębiorstwie trzeba się liczyć.

7. W marcu być może odbędzie się kolejna tura naboru na POIG 8.1. PARP zakomunikował oficjalnie, że zajdą poważne zmiany w ocenach jak i warunkach przyznawania wniosków. Jak oceniacie te zmiany?

PŻ – Jeszcze nie wiadomo co się zmieni, gdyż projekt rozporządzenia niedawno wyszedł z konsultacji społecznych, a wszyscy już go krytykują. Słyszałem nawet głosy, że proponowane zmiany są niekonstytucyjne. Co z tego będzie to się okaże. Na pewno zainteresowanie zmaleje. I dobrze – będzie mniej lamentu nad nie do końca przemyślanymi tytułami projektów – o tym pełno w sieci. Dziwię się krzyczącym. Przecież każdy ten projekt to podpisana umowa i 3 lata trwałości projektu. W interesie beneficjentów jest utrzymanie swoich pomysłów na rynku.

Poza tym wiele osób nie rozumie intencji tego rodzaju wsparcia. Jedno to tworzenie nowych przedsięwzięć w tym sektorze rynku, a drugie to pompowanie pieniędzy w gospodarkę. Polska więcej od Unii zabiera, niż daje. I to o to tu chodzi.

Urzędnicy na pewno zdają sobie sprawę, że część (pewnie nawet większa) tych projektów nie ma szans na dłuższe przeżycie. Im jednak przede wszystkim zależy na wydaniu tych pieniędzy, a nie zrywaniu umów i odzyskiwaniu dotacji.

8. Z perspektywy czasu poświęconego na realizację projektów jak oceniacie swoją decyzję? Czy podjelibyście się jeszcze raz startowania po dofinansowanie z 8.1 w takim kształcie w jaki jest ono obecnie proponowane?

PŻ – Jak już wcześniej powiedziałem. Nic nie jest przesądzone. Co z tego wyjdzie, to się dopiero okaże. A co do startowania – jeśli projekt jest dobrze skonstruowany biznesowo i odpowiednio przemyślany, to zdecydowanie jeszcze raz warto wystartować. A od nas tylko takie projekty wychodzą – na tym polega duże doświadczenie w doradztwie biznesowym. Przykładem jest sukces Codility. To mówi samo za siebie:)

9. Sugestie i lista życzeń do PARPu – co byście zmienili bazująca na swoim doświadczeniu w prowadzeniu i rozliczaniu projektu? Co PARP możne zrobić lepiej a co kompletnie nie zdaje egzaminu?

PŻ – Rozsądek w rozliczaniu i bardziej ludzkie podejście do beneficjentów. Jedyne co teraz mi przychodzi do głowy, to terminowość – we wszystkich aspektach współpracy. PARP i RIFy powinny być radykalnie zobligowane do przestrzegania krótkich terminów reakcji, skoro tego samego wymagają od drugiej strony.

***

Igor Dzierżanowski

1. Opowiedz proszę o swoim doświadczeniu z POIG 8.1 – składałeś wniosek dla swojej firmy, pomagałeś w przygotowaniach
jak konsultant czy jesteś podwykonawcą takiego projektu?

ID – Pomagałem jako konsultant.

2. Ile trwało złożenie wniosku i czy mieliście problemy z prawidłowym wypełnieniem wniosku? Obyło się bez konsultacji z doradcami czy musieliście się radzić lokalnego RIFu jak interpretować dany zapis?

ID – Samo złożenie to wejście po schodach w RIF. Problem mieliśmy z brakiem pieczątki (takowej nie mieliśmy w ogóle) przez co wniosek prawie odpadł. Na szczęście po dodaniu odpowiednich oświadczeń, że pieczątki nie posiadamy udało się wniosek złożyć. Nie radziliśmy się jak interpretować dane zapisy ponieważ to zmienia się w zależności od kierunku wiatru i takie odpowiedzi maja znaczenie wyłącznie na piśmie, na co, naturalnie, było za mało czasu.

3. Nadszedł wielki dzień – PARP Wasz wniosek zatwierdził i podpisaliście umowę. Czy było Wam łatwo złożyć podpis na papierze mówiący, że w razie czego bierzecie pełną odpowiedzialność finansową oraz musicie oddać pieniądze jeśli urzędnicy dopatrzą się błędów w prowadzeniu projektu?

ID – Jako konsultant odpowiem – nie zrobiło to na mnie żadnego wrażenia :)

4. Zaczęliście projekt – czekacie na pierwsze zaliczki i..?

ID – …jest lipiec :) Korzystamy z ciepłej Aury, chodzimy na spacery, dzień jak co dzień. Z wydawaniem pieniędzy czekamy, bo nie wolno zanim zaliczka nie wpłynie.

5. Jak oceniasz kompetencje urzędników w Waszym lokalnym RIFie? Nie znają się i nie umieją interpretować przepisów, boją się powiedzieć coś oficjalnie żeby do nich potem nikt się nie przyczepił czy może są pomocni i otwarci na problemy beneficjentów 8.1?

ID – Nie mają jasnych, przejrzystych wytycznych, więc oczywiście dmuchają na zimne, co powoduje nadmiar bezsensownej pracy dla nas i dla nich. W miarę swoich możliwości próbują pomagać – dla nich 8.1 to projekt taki jak dla nas, tylko inne wskaźniki i cele, które muszą zrealizować.

6. Projekt się toczy, zaliczki są czy ich nie ma – musicie wytrzymać co najmniej 3 lata na rynku. Jest to możliwe biorąc pod uwagę, że Wasze założenia z biznes planu musieliście pisać nie znając warunków rynkowych za 2-3 lata? Udało Wam się tak skroić wniosek żeby jego realizacja była dla Was bezpieczna?

ID – To się dopiero okaże :) Żywimy nadzieję, że tak będzie, na razie wszystko toczy się w “kanale” który wyznaczyliśmy pisząc, więc jest OK. Co dalej – zobaczymy.

7. W marcu być może odbędzie się kolejna tura naboru na POIG 8.1. PARP zakomunikował oficjalnie, że zajdą poważne zmiany w ocenach jak i warunkach przyznawania wniosków. Jak oceniacie te zmiany?

ID – O tym będzie można powiedzieć dopiero kiedy zostanie opublikowana dokumentacja konkursowa – a więc – mamy nadzieję – niedługo.

8. Z perspektywy czasu poświęconego na realizację projektów jak oceniacie swoją decyzję? Czy podjęlibyście się jeszcze raz startowania po dofinansowanie z 8.1 w takim kształcie w jaki jest ono obecnie proponowane?

ID – Trudno powiedzieć. Jestem tylko konsultantem. 8.1 nie jest problemem tylko szansą. Problem to rozeznanie rynku i realizacja działań tak, aby na nim pozostać. i zarobić.

9. Sugestie i lista życzeń do PARPu – co byście zmienili bazująca na swoim doświadczeniu w prowadzeniu i rozliczaniu projektu? Co PARP możne zrobić lepiej a co kompletnie nie zdaje egzaminu?

ID – Wyklarować niepotrzebnie zagmatwane zapisy. Patrzeć, jak rozdają pieniądze bardziej doświadczeni – Fundusz Organizacji Pozarządowych, Fundusz Inicjatyw Obywatelskich. Nauczyć się trochę na temat VAT i realiach przedsiębiorców. Upraszczać! Upraszczać! Upraszczać!

PS. Kolega Tomek Komercyjny zwraca uwagę na kolejne zmiany w przyznawani dotacji

Od dziś na tym blogu pojawi się nowy cyklu “Twój Startup na Moim Blogu” (w skrócie “TSNMB”) będący legalizacją prób nacisków, wymuszeń czy też prób przekupstwa autora w celu napisania (pozytywnie!), powielenia bulszitu i (w większości) marnego PRu :) No cóż ale Skype czy Google jakoś same u nas nie chcą rosnąć (może za zimno?) więc trzeba im pomóc…

Mam dość odmawiania wszystkim chętnym pokazania się i zamanifestowania swojej obecności – do tej pory uważałem, że są od tego inne serwisy. Teraz chcę sprawdzić na ile promocja na blogu takiemu podmiotowi pomoże. A może zaszkodzi?

Warunek jest jeden i jest śmiertelnie prosty – KAŻDA firma, podmiot, usługa może trafić na łamy tego bloga i zostać opisana (w postaci krótkiego wywiadu i prezentacji) w zamian za obdarowanie czytelników jakimś fantem, gadżetem, wejściówką, promocyjnym bonem, wersją testową – czymkolwiek co serwis ma i może się dzielić. Ja nie chcę nic – jeśli coś macie ciekawego i interesującego co możecie przekazać innym oto niech będzie Wasza zapłata.

AKTUALIZACJA: Twój biznes / podmiot / usługa muszą być w miarę świeże, ciekawe, związane web lub mobile i wykazywać się jakaś przewagą nad konkurencją. Kolejnego klona GoldenLine, Fotki, N-K, OdSiebie nie opiszę bo to nie ma najmniejszego sensu. Twój biznes pasuje do opisu? Witam na pokładzie. Nie pasuje – nie trudź się w pisaniu maila, skasuję go przed przeczytaniem.

Zastrzegam sobie możliwość odmowy zamieszczenia informacji na moim blogu bez konieczności tłumaczenia się. Po prostu mogę uznać, że temat jest do bani, pomysł bardzo słaby albo właściwie nic nie ma ciekawego w samym pomyśle poza domeną.

Dla prezentowanych na tym blogu startupów mam jeszcze jeden bonus – ponieważ działam jako ojciec współzałożyciel przy Aula Polska możecie liczyć, że najciekawsze serwisy i usługi będą zapraszane i prezentowane przed wymagającą ale bardzo wpływową publiką aulowiczów. Jest o co walczyć bo nie wiem czy wiecie ale takie Szuku czy Codility właśnie w kuluarach aulowych się poznawali i dogadywali :)

Chcesz znaleźć się na moim blogu, chwalić linkiem, budować swoje portfolio PRowe, jesteś gotów spełnić warunek postawiony powyżej? Zatem zapraszam do słania informacji na artur (at) revolver.pl

W sobotę 7-go listopada po raz drugi odbyło się warszawskie spotkanie z cyklu GetApple, które prowadził Piotr Wasiak. Oprócz Piotrka, który dzielił się informacjami dotyczącymi nowości w najnowszej odsłonie Mac OS “Snow Leopard” posłuchać też można było Michała Skrzypka, który opowiadał o tworzeniu muzyki na komputerach Mac…

Całość imprezy podsumował, omówił i wrzucił na swojego bloga sam Piotrek więc nie ma sensu powtarzać się (a dodatkowo okrasił zdjęciami Michała Małyszki i Aleksandry Biolik). Było bardzo miło, kompetentnie i na temat – całość “oficjalna” spotkania zmieściła się w 2,5 godzinie a potem trwały rozmowy przy kawie i ciastkach.

Dopisali uczestnicy, prelegenci i jak zwykle Studio18 właścicielom których bardzo serdecznie dziękujemy za umożliwienie przeprowadzenia spotkania.

Piotr zapowiedział, że kolejne spotkanie GetApple odbędzie się już w 2010 – jeśli macie sugestie co ma na nim się znaleźć piszcie do Piotra albo zostawiajcie komentarze na jego blogu.

PS. Piotr podesłał mi spis relacji przygotowanych przez uczestników spotkania:

http://www.flickr.com/photos/mackenzey/sets/72157622758183984/ – Galeria zdjęć Oli
galeria Michała
http://eklektyczny.pl/2009/11/ii-getapple-w-warszawie/ – podsumowanie na blogu Oli
http://mkrzych.wordpress.com/ – kilka słów na blogu Krzyśka

Do zobaczenia na GetApple #3!

Copy+paste z informacji prasowej: “Pod koniec października Fundacja Polak 2.0, działająca na rzecz start-upów internetowych i integracji branży internetowej, uruchomiła serwis społecznościowy, dostępny pod adresem barcamp.pl. Serwis poświęcony jest otwartym i nieformalnym spotkaniom branży internetowej (dość często nazywanych barcampami), które obecnie są organizowane we wszystkich większych miastach w Polsce – w Białymstoku, Gdańsku, Katowicach, Krakowie, Łodzi, Olsztynie, Poznaniu, Szczecinie, Warszawie i Wrocławiu…”

Pod adresem barcamp.pl - dotychczas zawierającym informacje tylko na temat poznańskich spotkań typu barcamp (”Barcamp w Starym Browarze”) – od tej pory gromadzone będą takie informacje, jak daty, miejsca i godziny rozpoczęcia nadchodzących wydarzeń oraz nazwiska wszystkich prelegentów i zaproszonych gości. W serwisie znajdą się również materiały z minionych sesji, dostępne w formie slajdów i wideo.

Stworzenie wspólnego centrum służyć ma przede wszystkim konsolidacji poszczególnych inicjatyw. Twórcy bazy są przekonani, że przyczyni się ona do znacznie lepszej komunikacji między organizatorami i skuteczniejszego nawiązywania współpracy między barcampami z różnych części Polski. Większe zintegrowanie imprez, skupionych dotąd głównie na wolnej wymianie pomysłów i doświadczeń w gronie lokalnej branży internetowej, z pewnością wpłynie pozytywnie na jakość organizowanych spotkań, dając ogromne szanse na zbliżenie formuły polskich spotkań do wytycznych oryginalnego Barcampu z Krzemowej Doliny.

Na stworzeniu “barcampowej mapy Polski” skorzystają też sami uczestnicy oraz przedstawiciele firm, wspierających spotkania branży internetowej. Bardzo często nie zdają sobie oni sprawy, że cykliczne, otwarte spotkania barcampowe odbywają się obecnie w całej Polsce. Teraz, dzięki zbiorczej bazie, wszystkie informacje na temat podejmowanych inicjatyw dostępne będą w jednym miejscu, a każdy zainteresowany będzie mógł wybrać spotkanie, która odpowiada mu najbardziej.

Dodatkowych informacji udziela:
Adam Zygadlewicz
+48 601 84 34 68
fundacja@polak20.pl

Informacja uzupełniająca:
Fundacja Polak 2.0, odpowiadająca za niekomercyjne działania firmy netguru sp. z o.o, jest organizatorem spotkań Barcamp w Starym Browarze, Targów DEMOCAMP oraz Maratonu programistycznego HackFest.

Na prośbę organizatorów odpowiadam na bratni zew i zamieszczam informację dotyczącą imprezy NetCamp wraz z konkursem Startup Challenge. Wygląda na to, że warto będzie odwiedzić Szczecin…

Zapraszamy młode innowacyjne firmy z branży IT z północno-zachodniej Polski do udziału w konkursie Startup Challenge, który pozwoli im pokazać swój startup światu i pomoże w znalezieniu inwestora. Dodatkowo uczestnicy będą mogli wziąć udział w ścieżce rozwoju:

* warsztacie z inwestorem
* szkoleniu z przygotowania biznesplanu
* indywidualnych konsultacjach

Wybrane startupy wezmą udział w specjalnym spotkaniu branży internetowej Netcamp w połowie października. A sześć najlepszych zaprezentuje się przed inwestorami w finale konkursu podczas Forum Inwestycyjnego Amber 19 listopada 2009 r. Organizatorami konkursu są Netcamp i Polska Fundacja Przedsiębiorczości a partnerem Regionalne Centrum Innowacji i Transferu Technologii ZUT.

Zwycięzcy Startup Challenge otrzymają wsparcie Sieci Aniołów Biznesu AMBER. Wezmą też udział w nowym programie dla startupów który pojawi się wkrótce na antenie TVP Info i Polskiego Radia.

Wystarczy zgłosić już dziś swój projekt wypełniając formularz rejestracyjny a następnie do 18 października przesłać prezentacjęi oraz biznesplan. Więcej informacji i rejestracja na stronie Startup Challenge

Stało się. Zebraliśmy się, zagraliśmy, bawiliśmy się w fajnym celu. Flakmecz jest już historią, kasa dla Pauliny zebrana, fotki i filmy nagrane. Na początku była szybka rozgrzewka oraz instruktaż trenera drużyny Internautów od Andrzeja Strejlaua…

Ja (z powodu wieku, nie doświadczenia) zostałem wybranym kapitanem i moim zadaniem było sprawić abyśmy po 1.5 godzinnym treningu przypominali z grubsza drużynę. Oczywiście moje doświadczenie jest w tym temacie prawie zerowe więc postanowiłem scedować odpowiedzialność na wszystkich dzieląc drużynę na formacje i prosząc aby pilnowali swoich pozycji na boisku (a także zmian) w ramach swoich formacji. Chyba zadziałało :)

Jestem pod wrażeniem tego co udało się zrobić kilku zapaleńcom w bardzo krótkim czasie dwóch tygodni: wymyśleć, zorganizować (i najważniejsze) spiąć całą imprezę. Załodze w składzie: Paweł, Kuba, oraz Adam (na pewno kogoś pominąłem za co przepraszam!) należą się ogromne brawa! Chłopaki zdołali zaprosić celebrytów (bo bez nich cała impreza nie miałaby sensu – w końcu to oni przyciągają media), “sprzedać” mediom temat i zadbać aby główny cel imprezy (zbiórka pieniędzy na rehabilitację Pauliny Pruskiej walczącej z nowotworem) nie zagubił się gdzieś po drodze.

Pogoda był piękna, kibice podpisali (wraz z VIPami kręcącymi się na trybunach), sponsor (DotPay) za każdą strzeloną bramkę zapłacił 1000 złotych (a ponieważ mecz zakończył się wynikiem 5:9 dla Artystów tak więc uzbieraliśmy 14 tysięcy złotych!). Było mnóstwo dziennikarzy, kamer, fotoreporterów, celebrytów (tych zwykłych i tych mikro), był streaming na żywo (coś około 700 osób oglądało online zmagania obu drużyn) tak więc udało się też tematem zainteresować media tradycyjne co przy tego typie imprezy jest nadal kluczowe.

Jest też coś innego ważnego w całej akcji – grupa paru gości zrobiła akcję o której głośno było w mediach ogólnopolskich. Cała komunikacja stworzona została z wykorzystaniem Internetu oraz social media. Chłopaki na pewno przygotują podsumowanie (i pochwalą się nim na Auli) ale z tego co wiem teraz wynika, że będą chcieli przygotować case study dla innych serwisów i małych organizacji jakim sposobem wykorzystać social media w celach promocji i organizacji eventów wszelkiej maści.

Na zakończenie chciałbym bardzo, bardzo podziękować wszystkim zawodnikom z drużyny Internautów – wiem, że część z Was na własny koszt jechała z odległych części kraju po to tylko aby przez rozegrać ten mecz. Naprawdę jestem pod wrażeniem – szacun!

Mam nadzieję, że być może w bliskiej przyszłości uda nam się powtórzyć takie wydarzenie?

Tutaj znajdziecie kilka zdjęć wykonanych przez Agnieszkę Dziewięcką – obiecuję dodawać kolejne fotki od innych autorów (zgłaszajcie się!).

InternetBeta 2009 z siedzibą w Rzeszowie dziś już przechodzi do historii. Trzy dniową konferencję (chyba najdłużej trwająca i z największą ilością prelegentów impreza branżowa w Polsce) określana jako “miejsce spotkania biznesu i nauki” można określić jako udaną. Moja bardzo osobista relacja dotyczy tylko pierwszego dnia więc na pewno nie jest reprezentatywna natomiast myślę, że może być pewnym wskaźnikiem dla organizatorów na przyszłość…

Rzeszów gościł IB2009 po raz pierwszy ale z tego co wiem od osób prowadzących – Mateusza Tułeckiego i Dawida Szczepaniaka to na poważnie rozważają zorganizowanie kolejnej edycji. Mateusz jako “ojciec założyciel” “Rzeszowską Akademię Innowacji Internetowych” (RAII) jak i XRAII w szalonym tempie nadzorował od wczesnego świtu do późnych (uwierzcie mi – prawie porannych) godzin nocnych wszystkie elementy konferencji – począwszy od sal, prelegentów na opiekowaniu się poszczególnymi grupami i organizacją czasu wolnego. Wielkie, wielki brawa dla Mateusza i Dawida za ich poświęcenie i czas.

Dobrze się stało, że gościła nas Wyższa Szkoła Informatyki i Zarządzania (WSIiZ) dzięki czemu wszyscy czuli się zdyscyplinowani obecnością wykładowców jak i studentów tej szkoły. Dzięki położeniu w miarę w centrum miasta nie trzeba było kluczyć po rozkopanych i wąskich rzeszowskich arterii.

Poszczególnych wystąpień oceniać nie będę – kto chce poczuć jak one wyglądały zapraszam na Blipa na kanał z tagiem “#internetbeta” gdzie przeczytacie sobie. Brak mojej oceny motywuję małą ilością porównań (byłem tylko jeden dzień) oraz faktem, że sam miałem prezentowałem się więc byłbym mało obiektywny. Poziom prelegentów i prelekcji ogólnie oceniam na 4- (w starej skali 2-5). Były kity, były hity (Tomasz Szlendak i jego pogadanka na temat “pornografizacji kultury” – polecam gorąco!).

Zamiast komentarza do prezentacji pokuszę się jedynie o kilka sugestii można by zrobić lepiej:

> Forma prezentacji – zmuszać prelegentów aby dostarczali z dużym wyprzedzeniem swoje prezentacje i zmuszać ich do zmiany ilości slajdów, wielkości fontów czy nawet treści. 70 sladów z danymi demograficznymi do pokazania w 30 minut – mało wykonalne i śmiertelnie nużące dla publiki. Jeśli będzie możliwość wcześniejszego przejrzenia materiałów to część ewidentnie złych prezentacji da się poprawić wcześniej.

> Czas wolny- zorganizowanie kręgli było b. dobrym pomysłem ale pozostawienie dużej ilości osób w miejscu gdzie jest dostęp do alkoholu już nie :) Efektem był (w czwartek) delikatnie mówiąc widoczny “wakat” na porannych (do godz 12.00) wystąpieniach. Nie chce zgadywać co się działo następnego dnia kiedy alko podobno miało być for free :) Wiem, że jesteśmy wszyscy dorośli i odpowiedzialni ale pokusa to pokusa :)

> Zadbać o gości specjalnych – brak Janusza Palikota jakoś przeżyłem, ale absencja Fantasy-Interactive było dla mnie bardzo rozczarowujące. Wiem, że Rzeszów nie jest pępkiem świata i szczególnie Ci, którzy są naprawdę zajęci mają zawsze prawo wycofać się ale brak dwóch dwóch ważnych wystąpień wpisywanych w komunikatach PR jako gwiazdy boli szczególnie tych, którzy zapłacili z własnej kieszeni za konferencję.

> Dostęp do materiałów po konferencji – chciałbym móc otrzymać pakiet dot. każdej konferencji (materiał z każdej prezentacji + link do wideo). Być może to będzie standard ale z moich dotychczasowych konferencji ten element jest traktowany po macoszemu.

> Kolejność prezentacji – już po pierwszym dniu miałem przesyt informacji i danych. Prelekcje (szczególnie te bardzo nasycone danymi, wykresami i informacjami) nie powinny być ustawione jedna po drugiej. Po wysłuchaniu 1-2 takich prelekcji potrzebna jest naprawdę długa przerwa aby zregenerować neurony…

> Dobór prelegentów – w następnym roku proponowałbym zorganizować konferencję pod jakimś hasłem przewodnim. Niech to będą oklepane “społeczności” czy “reklama w nowych mediach” ale szczerze powiedziawszy ja się gubiłem w próbie łączenia prelekcji o wyszukiwarce Wolfram/Alfa z informacjami o polskich internautach. Może też bardziej postawić na “case studies” a mniej na “teorię”?

> Opłata za konferencję – nie wiem czy cena nie była za wysoka biorąc pod uwagę, że oprócz samej opłaty za uczestnictwo każdy musiał zapewnić sobie transport + nocleg(i). Wiem, że 3 dniowa konferencja z atrakcjami wieczornymi nie może być tania ale w świetle braku zapowiadanych gwiazd część uczestników mogła poczuć się lekko zawiedzona i rozczarowana. Może skrócić w następnym roku konferencję do dwóch dni przy mniejszej opłacie?

Podsumowując – dobrze się dzieje, że oprócz “pewniaków” w postaci Warszawy, Krakowa, Poznania czy Wrocławia na mapie konferencji pojawiają się nowe, ciekawe miejsca. Dobrze, że “branża” się miesza, spotyka nie tylko przy okazji jakiś “strasznie-ważnych-wydarzeń” ale także na takich konferencjach. Ja jeśli tylko będzie okazja chętnie się pojawię za rok na InternetBeta2010 :)

Podsumowując

Zapewne wiele osób śledziło doniesienia dotyczące powstania i rozwoju inicjatywy teamu Kreativ’u i Rafała Agnieszczaka czyli Startup School. Mijają właśnie 3 miesiące odkąd grupa 22 osób dała się zamknąć (dobrowolnie i jeszcze mają za to płacone!) w jednym budynku aby najlepiej jak umieją przygotować i pochwalić się przed potencjalnymi inwestorami swoimi projektami…

Bardzo miło mi jest donieść, że dzięki uprzejmości Rafała i firmy Kreativ możemy ogłosić, że najbliższa Aula Polska nr 38 odbędzie się 24 września w M25 czyli miejscu, które było domem dla 22 młodych programistów, project managerów i grafików przez 3 wakacyjne miesiące :)

Inauguracja sezonu Auli 2009/2010 + finał trzymiesięcznego projektu StartupSchool. UWAGA! Aula 38 przebiegnie w wyjątkowej atmosferze praskiego klubu M25, gdzie w lipcu i sierpniu “hartowała się stal” młodych przedsięwzięć.

Prócz osób związanych ze Startup School będziemy również gościć Tomasza Zalewskiego z kancelarii prawnej Wierzbowski Eversheds, która wprowadziła program pomocy prawnej pro bono dla start-upów.

Szczegóły tego wystąpienia:

- Regulamin – czy potrzebny?
- Obowiązki, obowiązki…
- Za co ponoszę odpowiedzialność?
- Dane osobowe – minimum wiedzy
- Prawo autorskie – magiczny urok dozwolonego użytku
- Gdy nie jestem sam – jak zgodnie współtworzyć?

Oprócz wystąpień z agendy będą miały miejsce błyskawiczne (do 5 minut na projekt) prezentacje projektów zrealizowanych podczas Startup School:

Aleksandra Sitarska i Maciej Zieliński
Projekt: Animili

Paweł Sołtyszek i Igor Klimek
Projekt: Zarządzanie 2.0

Przemysław Głowacki i Robert Gonek
Projekt: Zakorkuj Się

Rafał Bugajski
Projekt: Gram więc mam

Marek Teluk
Projekt: Kinomaniacy

Radosław Dul
Projekt: Kucharka Asia

Dorian Paprocki
Projekt: Przebieraj – Wybieraj

Dawid Chojnacki
Projekt: Trudne Pytania

Małgorzata Kendziorek i Marek Kendziorek
Projekt: Zatrudnij Mnie

Krzysztof Dąbrowski i Grzegorz Dufajn
Projekt: Wielkie Show

Wojciech Latoszek i Radosław Gierwiało
Projekt: Wizzi

Jak się zapisać na imprezę? Wejdź tu

PS. Tym razem nie jest przewidziana pizza, tylko grill i napoje oraz kuluary w klubowym ogródku!!