Informacja PR’owa: „Firma Adobe, z okazji wprowadzenia do sprzedaży nowego pakietu Adobe CS 5.5 przygotowała bezpłatne szkolenie dotyczące przygotowywania aplikacji mobilnych. Pod adresem www.mobiliusz.pl znalazło się 12 wideo-lekcji m.in. na temat tworzenia stron www na smartfony i tablety, tworzenia aplikacji na urządzenia przenośne, przenoszenia aplikacji flash na smartfony.

Bezpłatne szkolenia dostępne pod adresem www.mobiliusz.pl przygotowali eksperci specjalizujący się w dziedzinach związanych z rozwiązaniami na urządzenia przenośne działające pod kontrolą Android, iOS i Blackberry Tablet OS: Piotr Walczyszyn z Adobe, Grzegorz Róg z EduWeb.pl oraz Robert Podgórski z Black Moon Design. Może je obejrzeć każdy, dostęp jest możliwy po prostej rejestracji.

Promocja nowego Adobe CS w wersji 5.5 jest też wsparta konkursami organizowanymi z popularnymi blogerami. W ciągu najbliższego miesiąca na blogach Macieja Budzicha (blog.mediafun.pl), Grzegorza Marczaka (Antyweb.pl), Artura Kurasińskiego (AK74.pl), Pawła Lipca (webfan.pl), Przemysława Marczyńskiego (mojmac.pl) oraz Piotra Peszko (blog.2edu.pl) ruszą konkursy dla osób zainteresowanych rozwiązaniami mobilnymi. Do wygrania będą w nich urządzenia mobilne: tablety i smartfony, specjalne akcesoria.

Nowa linia produktów Adobe Creative Suite 5.5, którą promuje wideokurs i konkursy organizowane z blogerami zawiera innowacyjne narzędzia do tworzenia aplikacji na platformach Flash, HTML5 i Mobile App oraz materiałów wideo i publikacji cyfrowych. Jeden z najważniejszych pakietów linii CS 5.5, szczególnie przydatny dla twórców mobilych rozwiązań to Creative Suite 5.5 Web Premium. Pakiet zawiera wiele nowatorskich narzędzi HTML5 i Adobe Flash, które umożliwiają tworzenie treści i aplikacji przeznaczonych niemal na każde urządzenie oraz osiąganie z nich przychodów. Adobe CS 5.5 pozwala projektantom i programistom opracowywać aplikacje mobilne na różne platformy, w tym takie jak Android, BlackBerry Tablet OS i iOS, tworzyć materiały w języku HTML5 oraz wykorzystywać program Flash Player do dostarczania filmów wideo, gier i aplikacji RIA.”

Więcej informacji można znaleźć pod adresem www.adobe.pl

Akcja Mobiliusz – zapraszamy:-) from Mobiliusz.pl on Vimeo.

Trochę czasu minęło od momentu startu Answear i wreszcie udało mi się przygotować wywiad z osobą odpowiedzialną za to powstanie Answear. Pomysłodawcą koncepcji jest twórca sukcesu marek House i Mohito (Artman S.A.) – Krzysztof Bajołek…

Za techniczną stronę przedsięwzięcia odpowiada – specjalizująca się w tworzeniu dedykowanych serwisów e-commerce dla rynku odzieżowego – firma Media Ambassador (realizacje dla LPP S.A., Redan S.A., Empik, Gazeta.pl, Grupa Żywiec, IBM Polska, KOMSA Polska, Scan Holiday, TUI, Vogel Burda Communications). Rozwiązania graficzne oraz logotyp marki Answear.com zostały zaprojektowane przez znaną warszawską agencję Mamastudio (Carlsberg, TVN, Silver Screen, Red Bull, HBO, NBP, Larousse, Unilever, Gazeta Wyborcza, Wyborowa, Canal+ , Absolut, Radio Zet).

Za SEM i analitykę internetową odpowiadają agencje Bluerank i Conversion. W działaniach wizerunkowych sklep wykorzystuje obecnie sesję zdjęciową przygotowaną przez uznany duet fotografów mody – Zuzę Krajewską i Bartka Wieczorka.

Jak widać nakłady i firmy wspomagające start sklepu są dość pokaźne. Sprawdźmy co mówi główna osoba tego projektu:

AK74 – Krzyśku, debiutantem nie jesteś masz za sobą doświadczenia z Artmana i marek House i Mohito. Co takiego skłoniło Cię do wejścia w e-commerce? Tutaj jest większa kasa jeśli chodzi o sprzedaż odzieży czy mniejsza konkurencja?

Krzysztof Bajołek – E-commerce to przede wszystkim nowe wyzwanie. W Polsce ciągle nie wykształciła się kultura odzieżowych zakupów on-line. Łatwiej jest kupić przez internet sprzęt RTV i AGD niż obuwie czy konfekcję. Nieograniczone możliwości internetu i doświadczenie wyniesione z Artmana zainspirowały nas do stworzenia projektu, który będzie miał wpływ na naszą rzeczywistość handlową. Nie odchodzimy jednak całkowicie od dotychczasowego profilu działalności. Już wkrótce Answear zadebiutuje w galeriach handlowych.

AK74 – Z kim chcesz konkurować w Polsce jak i za granicą? Który sklep jest Twoim ideałem na który zazdrośnie spoglądasz? Ja widzę pewne nawiązania do np. ASOSA 

KB – „Dlaczego łatwiej kupować w sklepach rzeczywistych?” – to pytanie przyświecało nam przy projektowaniu funkcjonalności Answear. W kanale tradycyjnym klient ma bezpośredni kontakt z produktem, co ułatwia proces decyzyjny. W internecie problemem może być wszystko od braku zdjęcia i opisu, przez zły rozmiar, aż po przekłamania kolorystyczne. Pewne rozwiązania takie jak video, szybkie filtry, efektywny VM, tabele rozmiarów, pełna dostępność produktów to wszystko powinno być e-commerce’owym standardem.

Tymczasem ciągle w przypadku wielu sklepów są luksusem. Projektując platformę uznaliśmy poziom europejski za bazowy, a teraz zamierzamy iść dalej. Jeśli chodzi o konkurencję – wiele jest znakomitych sklepów internetowych. Jedne podziwiam za selekcję marek, inne zasięg, jeszcze inne spójną strategię marketingową czy wdrożone funkcjonalności. Mój ideał to wypadkowa kilku mniej lub bardziej znanych marek rozbudowana o pomysły zarezerwowane dla Answear.

A nawiązania? Jeśli przeanalizujemy światową czołówkę dojdziemy do wniosku, że są nieuniknione. Porównajmy jednak dwa salony stacjonarne marek o podobnym profilu… Łatwiej o podobieństwa niż różnice.

AK74 – Answear.com to porządnie wykonany sklep. Bardzo dobrej jakości design i zdjęcia towarów, opisy, poprawne usability. Ile czasu trwały prace nad tym projektem, ilu ludzi było zaangażowanych i jaki budżet pochłonął?

KB – Dziękuję za słowa uznania. Prace nad sklepem trwały w sumie około 6 miesięcy. Kontraktacje, zdobywanie dostawców, planowanie – nieco dłużej. W stworzenie witryny zaangażowane były łącznie ze mną 4 osoby, oczywiście otrzymaliśmy wsparcie ze strony partnerów Media Ambassadora i Mamastudio. A budżet? W porównaniu z otwarciem sieci handlowej był relatywnie niewielki.

AK74 – Startujecie na początku 2011 roku. Na jakie obroty / zyski liczysz po roku działalności?

KB – Na razie pracujemy nad rozwojem projektu, strategią produktową i marketingową. Poszerzamy grono dostawców, dynamicznie poszerzamy ofertę. Na tym etapie Answear to ciągle ogromna inwestycja, na zyski przyjdzie czas.

AK74 – Answear.com to jak to nazywasz „pierwszy sklep multibrandowy”. Nie boisz się, że pomimo gorszych zdjęć, wyboru, jakości obsługi na Allegro przeciętny konsument znajdzie większy wybór markowych ciuchów?

KB – Nie jesteśmy „pierwszym” sklepem multibrandowym – to sprawdzona formuła. Za to jesteśmy pierwszym multibrandem, który nie posiadając wsparcia w postaci sieci stacjonarnej pozwala sobie na duże kampanie off-line’owe i stawia na tak szeroką ofertę marek i pełną dostępność oferowanych produktów. Nie rywalizujemy z Allegro.

Chcemy oferować najnowsze zgodne z trendami kolekcje, dając klientowi poczucie bezpieczeństwa co do oryginalności produktu, procesu zakupu, a przede wszystkim szybkości dostaw! Można powiedzieć, że w Answear „dzisiaj zamawiasz – jutro zakładasz”. Klienci to doceniają.

AK74 – Ile trzeba mieć pieniędzy żeby kupić towar na miesiąc sprzedaży do takiego sklepu jak Answear.com? Czy nie martwisz się o płynność finansową?

KB – Nie chciałbym zdradzać budżetu jakim dysponuje dział produktu.

AK74 – Polska to mały kraj. Planujecie ekspansje za granicę? Zrobiliście zwiad i przegląd rynków ościennych?

KB – W pierwszej fazie rozwoju koncentrujemy się na sprawnym stworzeniu sieci stacjonarnej. Pierwsze otwarcia zaplanowano już na drugą połowę roku. Nie jest to proste zadanie, bo salony mają powierzchnię powyżej 800m2… Kolejnym krokiem będzie ekspansja poza granice naszego kraju.

AK74 – Jak zamierzacie promować się i zdobywać klientów? Za pomocą reklamy wizerunkowej czy może wykorzystacie pomysły czegoś z zakresu social mediowych? Do jakiej grupy klientów chcecie dotrzeć w czasie 12 miesięcy?

KB – Postawiliśmy zarówno na kampanie reklamowe on-line jak i off-line. W tym momencie mamy za sobą bardzo udane działania z największymi portalami modowymi, kampanię prasową zrealizowaną w oparciu o magazyny Playboy, CKM, Glamour, Avanti, Logo, Cosmopolitan, In Style. Sukcesem zakończyły się też pierwsze implementacje sklepu na serwisach zewnętrznych – za nami niezwykle udana akcja z Avanti24 i Logo24.

25 marca rusza miesięczna, ogólnopolska kampania reklamowa w Multikinie, która wspierana będzie samplingiem specjalnych kuponów rabatowych oraz konkursem w Radiu Planeta. Jako jedyny sklep internetowy będziemy partnerem Narodowego Dnia Glamour. Później zaznaczymy swoją obecność na dużych eventach modowych. Social media są bardzo ważne w naszej strategii.

W najbliższych dniach rozpoczynamy współpracę w tym zakresie z jedną z warszawskich agencji. Na jesień planujemy kolejną dużą kampanię w kanałach tradycyjnych. Oczywiście nie lekceważymy również potęgi działań SEM, za które odpowiada u nas agencja Bluerank. W pierwszym etapie działania sklepu stawiamy na możliwie najszerszą komunikację w obrębie naszej grupy docelowej.

AK74 – Co pojawi się nowego w sklepie? Co planujecie wprowadzić czego nie ma obecnie?

KB – Wkrótce pojawią się gadżety. Wśród nich choćby rowery Create. Ta kategoria będzie rozwijana w miarę otwierania salonów stacjonarnych. Jeśli chodzi o konfekcję poszerzamy kategorię casual i office. Mamy też w zanadrzu kilka wyjątkowych marek. Unlimited Fashion Store – to najlepsza definicja marki Answear.

Dziś nad Warszawę przywiało trochę krakowskiego spleenu. Tygodnik Przekrój wychodzący drukiem od 66 lat teraz dostępny będzie również jako aplikacja na iPada oraz strona www ale w wersji płatnej. Grzegorz Hajdarowicz w wywiadzie dla swojego miesięcznika Sukces w kilku miejscach porównywał siebie (no dobra, Przemek Pająk mu to zasugerował) do Roberta Murdocha i wieszczył sobie miejsce na pomniku…

Tych, którzy czytają mało i szybko się nudzą (a według badań jest ich dużo) pragnę już na wstępie poinformować, że Grzegorz Hajdarowicz żadnej rewolucji nie zrobił. Od dziś Przekrój online i jako aplikacja jest płatny. Obie wersje dostępu kosztują odpowiednio: iPad za 0,79€ za tydzień lub 24,99€ płacąc za rok z góry. Dostęp przez stronę www to koszt 3,69zł za tydzień, 30,75zł za kwartał. Za rok korzystania czytelnik będzie musiał wydać 99zł.

W zamian czytelnik otrzyma dostęp do bieżącego wydania tygodnika, materiały multimedialne (np. wideo z planu zdjęciowego sesji na okładkę), magazyn Sukces (bo to ta sama grupa wydawnicza), oczywiście kultowego Raczkowskiego (animowanego ale nie sądzę, że dużo) i oczywiście krzyżówki. I coś co niby jest „społecznościową” częścią Przekroju („Twój Przekrój”) ale nie jest nigdzie podłączony ani nie można za jego pomocą nic opublikować na Facebooku. Doprawdy dziwny ruch.

Ciekawostką jest plan zeskanowania (oczywiście dla użytkowników premium) wszystkich wydań Przekroju (jak do tej pory można podziwiać numery tygodnik do lat 70-tych). A propos archiwów – dostałem taką opinię kancelarii prawnej z której to wynika, że Przekrój nie do końca może digitalizować i wykorzystywać treści archiwalne. Problem wynika z różnic między licencją (mało stosowaną w praktyce) a prawami majątkowymi…

Wisienką na torcie mają być krótkie seriale (dostępne tylko w Przekroju). Zmienia się też cykl wydawniczy – w zasadzie teksty będą się pokazywały codziennie. Czyli taki quasi dziennik podlany multimediami. Prawie jak „The Daily”…

Tutaj pojawia się pierwszy zonk – nie kupuję zupełnie idei kostki jako interfejsu nowego Przekroju. Sam nowy naczelny (Artur Rumianek) miał problem z jej obsługą podczas konferencji. Zastosowanie technologii Flash jest też takie trochę mało „przyszłościowe”. Design portalu po zalogowaniu się nie jest ani czymś co ułatwia ani utrudnia korzystanie z niego – jak dla mnie poprawny. Niepokój budzą formularze i cały proces zakupu – mam wątpliwości i obawy czy aby ten element nie będzie bardzo wpływał (in minus) na konwersję użytkowników.

Grzegorz Hajdarowicz na stwierdzenie, że konkurencyjny tytuł (również tygodnik opinii) Newsweek Polska po zamknięciu płatnością swojej aplikacji notuje ilość ściągnięć na poziomie 700 egzemplarzy tygodniowo odpowiedział, że Przekrój ma mieć więcej pobrań – o ile więcej nie wspomniał. W wspomnianym już wywiadzie pojawiają się również deklaracje, że polski rynek co prawda nie jest jeszcze gotów do przejścia z papieru na ekran ale ktoś musi zacząć ten proces.

Dość mało przekonywująco wypadają tłumaczenia związane z podaną liczbą czytelników (GH w momencie przejmowania Przekroju deklarował, że spowoduje, że pojawi się więcej czytelników w liczbie 120 tys). Od czasów przejęcia sterów w wydawnictwie Przekrój przez Gremi (spółkę Hajdarowicza) kondycja pisma nie jest nawet taka sama jaka była na początku. Jest zła i sytuacja się pogarsza. Hajdarowicz próbuje wybrnąć stwierdzeniem, że nie chodziło mu wcale o liczbę czytelników tylko „papierowych”.

Czyli jeśli brać pod uwagę dzisiejsze wyniki sprzedaży (około 30-40 tys sztuk sprzedanych) Przekrój aby znaleźć się tam gdzie półtora roku temu deklarował postawić pismo właściciel musi pozyskać około 80-90 tys nowych użytkowników płacących – za wydanie online lub też aplikację. To bardzo bardzo ambitne plany pamiętając o wynikach Newsweeka…

Na pewno trudno nie przyznać Prezesowi Hajdarowiczowi racji w stwierdzeniu, że kto jak nie Przekrój może być pierwszym który może zaryzykować. Ma rację ponieważ cała konkurencja żyje (coraz gorzej ale nadal dobrze) tylko z papieru i nie myśli tworzyć płatnego dostępu. Dla Axla Springera, G+J, Bauera, Agory czy Marquarda taki krok oznaczałby ryzykowanie strategicznych zasobów. Dla Hajdarowicza ewentualna strata Przekroju czy (i) Sukcesu będzie przygodą na mapie biznesowych dokonań.

To co jest siłą pomysłu stojącego za nowym Przekrojem jest jednocześnie jego największą wadą – Grzegorz Hajdarowicz nie czuje nowych mediów, nie zna się na prasie i na procesie tworzenia marek w mediach elektronicznych. Jego starcia i napięcia ze „starą” ekipą Przekroju (w rezultacie których odeszli m.in. Piotr Najsztub i Bartek Chaciński) były skierowane przeciwko silnym dziennikarzom, którzy bronili tygodnik przed zmianami (w ich mniemaniu szkodliwymi) były w branży powszechnie znane.

„Przekrój” dryfował w stronę pisma inteligenckiego ale jednocześnie puszczał oko do młodych (30 tys fanów na Facebooku potwierdza, że są ludzie, którzy nadal czytaja i lubią Przekrój). Teraz będzie tygodniko-dziennikiem dla bardzo wąskiej grupy osób. Zaopatrzonej w iPady.

Hajdarowicz otwarcie mówi, że nie żałuje pozbycia się balastu pracowników, którzy nie podzielali jego wizji – pracownicy zarzucali mu, że wchodząc w buty właściciela gazety powinien przyjąć do wiadomości, że nie wie wszystkiego na temat dziennikarstwa i pracy w takim medium. „Wprost” zatrudniając Tomasza Lisa (a ten tygodnik był w jeszcze gorszej sytuacji) wyszedł na prostą i jest teraz przykładem, że dobry pomysł na „papier” nadal może generować niezłe zyski. Czyli można jeśli tylko wybierze się odpowiednich ludzi (albo im się nie przeszkadza).

W czasie konferencji czułem, że pochlebne opinie o iPadzie (właściwie tylko raz zostało wspomniane, że istnieją też inne tablety) oraz autentyczna neoficka obsesja tym gadżetem (zdarza mu się z nim zasnąć) bardzo rzutuje na stworzony model biznesowy – skoro w Internecie jest chaos to my (Przekrój) oraz iPad (Apple) będziemy tym kagankiem oświetlającym mroki Sieci. „Nawigator po współczesnym świecie” to jest hasło przewodnie nowego Przekroju. Tym samym tygodnik ma wytyczać to co „pozytywne i fajne” oraz wskazywać dobre wzorce (związane z kulturą).

Samo wydanie iPadowe rozczarowuje – jeśli krytuje się „Wired” za bycie „tylko ulepszonym PDFem” to trzeba pokazać mistrzowską klasę na poparcie tezy o posiadaniu patentu na radykalne zwiększenie sprzedaży aplikacji w AppStore. Przekrój takiego pomysłu nie ma – nawet jeśli odpuścić błędy związane z pośpiechem to sama aplikacja jest tym co pokazywano na iPadzie rok temu. Tekst + wideo. Nic więcej. Jeśli ta aplikacja tabletowa za 0,79€ (na tydzień!) ma stać się koniem pociągowym całego pomysłu to wątpię w jego sukces już teraz. Te magiczne 15 milionów użytkowników tabeltów ( podpobno ma się pojawić w 2015 roku) może nie doczekać się Przekroju, który nie wytrzyma kolejnych czterech lat.

Bardzo ciekawa w tym kontekście jest sprawa wypłat dla pracowników Przekroju
- jeśli chcemy zatrzymać dobrą merytorycznie redakcję i uznane osoby (mające się stać „latarnikami” czy też „nawigatorami” tygodnika) to wypadałoby zadbać o ich stan finansowy.

Z drugiej strony GH ogłosił, że przyjął do pracy 10 osób w Krakowie będących „wytworzycielami treści”. Czyli z jednej strony Przekrój ma być wyznacznikiem stylu i gustu ale ma to być robione za pomocą generowanie treści spod znaku „copy+paste”?

Jest bardzo dużo znaków zapytania związanych z „nowym Przekrojem”. Istnieje szansa, że Grzegorzowi Hajdarowiczowi uda się przekonać Polaków do kupowania treści w Internecie jak i na tabletach. Być może jednak za 1,5 roku odtrąbiony zostanie koniec obu tytułów i zamknięcie całego wydawnictwa. Czas pokaże. Oklaski należą się wszystkim, którzy biorą udział w tym projekcie – kładą na szale swoje autorytety jak i przyszłość. Hajdarowicz ryzykuje jednak najmniej – dla niego klęska Przekroju nie odbije się szczególnie finansowo. Jednak na razie inwestuje swoje pieniądze i ryzykuje swoim nazwiskiem.

„Jeżeli będę miał sukces, to będę mógł wtedy mówić – to ja jestem polskim Murdochem. Jak nie będę miał sukcesu, to kiedyś i tak mi tablicę pamiątkową wystawią – rzuca na koniec Grzegorz Hajdarowicz.”

Oby to nie był pomnik z iPada.

PS. Ponieważ ma dobrą passę jeśli chodzi o zakłady to chciałbym publicznie zawrzeć zakład z Panem Grzegorzem Hajdarowiczem (o butelkę dobrego szampana). Ja twierdzę, że Przekrój za 1.5 roku nie zdobędzie 80 tys płacących użytkowników. Ktoś może przekazać to dalej?:)

Dziękuję wszystkim za tak żywiołową reakcję i wzięcie udziału w konkursie – widzę, że Wasze głowy pęcznieją od pomysłów i domysłów…

Chciałbym zwrócić uwagę na pewien fakt, który z mojej winy nie został odpowiednio podkreślony:

Do żelaznego warunku konkursu należy poza odgadnięciem miejsca jest udanie się na nie i zameldowanie wykorzystująca Facebook Places! Tylko wtedy zadanie zostanie zaliczone (jeśli dane miejsce okaże się tym, które ja sobie wymyśliłem).

Przepraszam wszystkie osoby biorące udział w konkursie ale nie pójdzie Wam tak łatwo :) Samo zgadnięcie i wpisanie swojego typu w komentarzach to byłaby szalenie prosta sprawa jak na zdobycie 1000 pln :)

Tak więc jeszcze raz dla jasności procedura wygląda tak: 1) próbujesz zgadnąć o jakie miejsce chodzi 2) czekujesz się w wybranym miejscu za pomocą FB Places 3) wpisujesz swoje typy w komentarzach pod tym wpisem bądź każdym, który będzie dotyczył konkurs.

Kolejność dwóch ostatnich punktów (wpisanie i meldowanie się) można odwrócić oczywiście.

Poniżej kolejna porcja podpowiedzi (mam nadzieję, że niektórym osobom pomieszam szyki i spowoduje zmianę typów! :):

Miejsce #1
W tym miejscu jest głośno, pojawiają się dziwne osoby a czasami nawet pokazuje się ogień.

Miejsce #5
Jeśli ktoś przypadkiem kiedyś zagubił się niedaleko tego miejsca to może pomyśleć, że jest gdzieś daleko.

Miało okazję przeprowadzić bardzo interesujący wywiad z jednym z prelegentów zbliżającego się IA Summit 2011. Martin Belam jest projektantem UX i architektem informacji w portalu Guardian.co.uk gdzie zajmuje się również projektami mobilnymi…

Nie mogłem nie zadać Martinowi kilku pytań związanych z dyskusja toczącą się wokół zmiany modeli biznesowych branży wydawniczej, szukaniem „świętego graala” w obrębie biznesu tabletowego i w ogóle kondycji dziennikarstwa w dobie mediów cyfrowych…

AK74 – It has been suggested that 68% of journalism in the future will consist of people sitting around discussing the future of journalism – do you agree?:)

Martin Belam – Well, we do seem to have a tendency to be a bit introspective in the industry at the moment, but then I think we are going through a period of intense transition. That is exciting and full of opportunity as new devices like tablets and Internet-enabled TVs come on the market, but it is also a challenge.

I consider myself lucky that in my job I essentially get paid to spend a lot of time thinking about how we do things and what we should be doing digitally, both in the back-end tools we provide journalists, and what we present to users. I think that a lot of journalists are stuck in the daily grind of producing stories to tight deadlines, probably with less people in their newsroom than there was two years ago, and with no noticeable drop in the level of output expected from a news organisation.

I don’t think they have time to dreamily think about the future landscape of news, in the same way that I don’t ever have time to contemplate the future of diagramming software.

AK74 – What can newspapers do to turn “readers” into “customers”? Are we really going to read papers on screen in 5 years? Will paper versions be available only for the rich and trendy individuals?

MB – I used to think that print was going to vanish within this decade, but I’ve really changed my views on this. I think it is going to carry on being uneconomical to run print, but I think the prestige and influence wielded by owning a newspaper is going to be enough to keep attracting investors prepared to run them as a loss-making part of a wider business.

I also think that there are just plenty of situations where the disposable nature of print makes it an ideal medium for casual use, rather than fiddling about with electronic devices and chargers and batteries.
As for turning “readers” into “customers”, I think digital technology and the breakdown of the one-to-many broadcast model means that news organisations have to deliver a higher level of customer service than they ever have before.

You didn’t, for example, used to be able to comment almost immediately on a news story that contained a factual error and link to a source to demonstrate it. If news organisations don’t acknowledge that they are not experts in every domain, and that amongst their readership there will inevitably be someone with more knowledge of the topic at hand than the writer whose name appears on the piece, they risk looking foolish in an increasingly connected world.

AK74 – Is the iPad and the whole Apple ecosystem really a game-changer or just another greedy corporation with lots of tools and right momentum? Can the Apple business model survive or will it change because of Android?

I think Apple make great devices, I use them myself, and I’m sure that they would argue that they have invested in building the app store ecosystem, and so they are entitled to profit from it.

Whether the revenue splits that they are currently imposing are sustainable for content producers in the long term, only time will tell. I think the Android marketplace is interesting because it is more open, but that also brings disadvantages – there have been issues around piracy and malware that simply don’t happen in the closed Apple model.

In the end though I do wonder if it is actually what the telcos do with their tariffs and the handsets they offer that will have a bigger impact on take-up, rather than whether the Android App store or iTunes has the better apps.

AK74 – Can you describe process of newspaper web design? What do you need – what kind of information, to start your work? What do you feel your role is in this process?

MB – The answer, of course, frustratingly, is “it depends”. It depends on the size of the project and the urgency. In an ideal process, we’d start as a business by assessing an opportunity. That means research, understanding where we might fit in the market, and understanding who our target audience are, and what are success criteria will be.

Once we’ve done that, I usually break out my pens and pencils, and start sketching some ideas of user flows and rough screens. From there we’d hopefully iterate them through further research and establishing whether they meet the goals of the project.

Further design work takes them from some rough scratchings and scribblings into something elegant enough for the Guardian brand.
Sometimes, though, stuff has to be done in a hurry, and so you might end up building something that is based more on hunch and experience rather than true user research.

AK74 – The Guardian and BBC – impresive positions in your portfolio. Does it mean that you, after working for such noble clients, can take any project for any media company?

MB – Yes, the BBC and The Guardian are two great news organisations to have on my CV, but I’m sure that a lot of other media companies might say “that is all very well, but where is the evidence you have any experience in a commercial news environment?”. I also think I would find it hard to work in an organisation whose journalistic ethics and values I didn’t wholeheartedly support.

My career has always really been focused around media though, and in my talk at the Polish IA summit I’ll be exploring how that has developed and how it has been affected as the disciplines of information architecture and digital user experience design have emerged.

AK74 – Do you think Rupert Murdoch is on his way to conquer the market or rather he is going down? Can “Old media” teach us something new?

MB – I have to say that in the UK I am glad that there has been the pay wall experiment with a general news website like The Times. There has been a lot of discussion about whether it will or won’t work, but they are the only company with the actual numbers to see how it all adds up for them.

They have greatly diminished their digital audience though, and surely the point of entering journalism is to get your stories read far and wide. I’m not really sure that I buy into the classic oppositional divide between “old” and “new” media anymore.

There are very few “old” media companies that don’t have some digital output, and there are very few “new” media companies that have managed to build up the kind of brand trust and audience size that traditional news organisations still command.

AK74 – Based on your experience – what can you advise a media company willing to switch from “paper” to “all-digital”? Do you think organization can change as quickly as a business model?

MB – I’m not a business analyst or an economist, and so I have to recognise my limits in understanding how to keep a news organisation functioning. What I always say is that I think I understand pretty well how you would set up a small digital news organisation that reported brilliantly in one niche.

How you set up a great big chain of them within the same business to cover the number of niches you need to do in order to produce the traditional bundle of general interest that has been packaged as newspapers for a couple of centuries – that I have no answer for. And how you do that whilst sustaining the cost base of running a print operation alongside it…? I think the entire industry is puzzling over that one.

One thing for sure though, a credible digital news product has to reflect the fact that the news publishing cycle is 24 hours long, and that the delivery of news via sources like Twitter is getting faster and faster.

AK74 – Who will survive in the near future – “content farms” skilled with Google algorithm or reputable content providers such NYT or CNN?

MB – I’ve long suspected that traditional media companies like the New York Times or CNN, or indeed ourselves at The Guardian, will have to move to having a smaller core of staff, and do much more commissioning. An interesting model for us, for example, is what we’ve done with our science coverage. We recognised that mainstream reporting of science is considered weak, and that there was a thriving informed blogosphere out there.

We could have hired a correspondent to read the best blogs and regurgitate them, but instead we’ve gone into partnership with some of the leading voices (http://www.guardian.co.uk/science-blogs). They retain their own blogs and editorial independence, but their content is also published on guardian.co.uk. We bring our mass audience to their quality content, and I think it works for us, for the bloggers, and for the readers.
It is an interesting model of how news coverage can be produced more co-operatively because of digital technology and the rise of self-publishing.

PS. Dziekuję za dokonanie korekty tego wywiadu Maćkowi Połońskiemu! :)