O planach wydania „Zakamarków marki” wiedziałem jakiś czas temu śledząc Pawłowego stream na Facebooku. Jestem po lekturze sporej części (dzięki uprzejmości Autora) i chciałbym podzielić się swoimi wrażeniami. Niestety będą to prawie same superlatywy…

Przyznam się od razu: lubię styl pisania Malcolma Gladwella nie lubię Setha Godina. Tak mam i tego nie zmienię. Odrzuca mnie wodolejstwo i „odkrywczość” w amerykańskim stylu. Po przeczytaniu kilkudziesięciu stron książki Pawła Tkaczyka odetchnąłem z ulgą – Paweł pisze zupełnie inaczej (nie wartościuję ;) niż Godin czy Gladwell ale na pewno w „Zakamarkach marki” nie powinniście natknąć się na „mądrości”, które mają posmak stęchlizny czy też „odkrywcze prawdy” znane od 20 lat w branży.

Trzeba przyznać Pawłowi, że ta książka to duże ryzyko. Paweł sam jest przedsiębiorcą, blogerem, i „żyje” z klientów, których „obsługuje” w swojej agencji Midea. Napisałem „ryzyko” ponieważ każda tego typu pozycja napisana przez czynnego praktyka będzie zmuszała jego klientów czy współpracowników do porównywania tego co autor uznaje za dobre praktyki z realami. Nie jestem klientem Pawła więc sprawdzanie na ile Paweł pisze a na ile wprowadza to w życie zostawiam innym :)

„Zakamarki marki” nie jest lekturą nie wymagająca specjalistycznej wiedzy. Nie jest to podręcznik akademicki okraszony definicjami i suchymi odwołaniami do badań. Paweł starał się przekazać podstawowe informacje związane z marką i jej budową – siłą rzeczy nie nie adresuje swojej książki do małego grona osób ale do większej grupy czytelników. I to nie jest zarzut a raczej pochwała – książka Pawła może dla wielu „szybko nominowanych” prezesów agencji reklamowych czy interaktywnych być doskonałym wstępem do literatury z tego zakresu (tak tak panowie „prezesi” oprócz klikania czasami też coś trzeba przeczytać)

Jeśli czytałeś i podobała Ci się „Pozycjonowanie” Al Riesa i Jacka Trouta to „Zakamarki marki” powinny znaleźć się na Twojej półce. Jeśli lubisz okraszoną odwołaniami do wiarygodnych badań i literatury to to jest książka dla Ciebie. Jeśli masz wrażenie, że przyda Ci się solidne podsumowanie związane z tworzeniem marki i zarządzaniem ją – koniecznie sięgnij po „Zakamarki marki”.

Paweł opisuje tez zjawiska bardzo nowe związane na przykład z zachowaniem marek w erze serwisów społecznościowych (tzw. nowy marketing) pisząc tam o zagrożeniach jak i benefitach płynących z takiego kanału obecności. Jak widać książka może być ciekawa nie tylko dla osób ze świata „starych mediów”.

Aha – książka jest już dostępna w przedsprzedaży w ksiągarni Onepress

A tutaj Paweł czyta fragment pierwszego rozdziału swojej książki

Paweł również przygotował specjalną stronę promującą książkę oraz fanpage.

AK74 – Gratuluję tytułu „Człowiek Roku„. Nieważne kto przyznał – ważne, że należała Ci się jak chyba nikomu w tym roku. Rzeszów od 2 lat dzięki takim wydarzeniom jak InternetBeta czy XRAii stał się ważnym miejscem na mapie spotkań branży mediów, Internetu i reklamy – skąd pomysł, wsparcie i energia na realizowanie takiej międzynarodowej imprezy?

Mateusz Tułecki – Dzięki. Mnie ta nagroda bardzo cieszy, bo jestem trochę z boku, a jednak sporo osób mnie dostrzegło i doceniło. Nie zamierzam statuetki oddawać, ani wystawiać na Allegro ;). Pomysł był już kiedyś, zaczynałem od mniejszych imprez, wchodzenia w środowisko, tematykę. A Beta jest spotkaniem ludzi związanych z różnych stron z siecią i takiej imprezy jeszcze nie było. Mam zielone światło od władz uczelni, wsparcie studentów, współpracowników. To nie jest tak, że Tułecki robi sam wszystko.

AK74 – Możesz przybliżyć czytelnikom, którzy nie mieli okazji przyjechać i uczestniczyć w InternetBeta jaka jest skala takiego imprezy? Ile osób, miejsc, gości za zagranicy, posiłków czy hostess trzeba zatrudnić żeby takie wydarzenie doszło do skutku?

MT – Na ostatniej edycji było ponad 350 osób z całej Polski, 3 dni prelekcji, ponad 60 prezentacji, niektóre sesje dzielone. Hostess jako takich nie było, za to urocze studentki i współpracownicy płci pięknej ;) Nie ma zatrudnionych osób tylko do tego przedsięwzięcia, są osoby, które mi pomagają (6 osób). Do tego dochodzą również studenci (ok. 12 osób) a także absolwenci, którzy biorą wtedy urlopy i przyjeżdżają pomóc z Warszawy czy Wrocławia. Jest to strasznie miłe. Gości z zagranicy zwykle jest paru, z roku na rok coraz więcej. Już się nie mogę doczekać nowej edycji, parę nazwisk zrobi wrażenie z pewnością.

AK74 – Jesteś również nauczycielem. Wykładasz w Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania na katedrze Katedry Reklamy, Grafiki Komputerowej i Nowych Mediów..

MT – Tak, to jest moje główne miejsce pracy. Ciekawie, że człowiekiem roku został asystent z uczelni rzeszowskiej, notabene bardzo dobrej, odpowiednio zarządzanej i rozwijającej się. Oprócz prowadzenia zajęć, tworzenia zamieszania, wprowadzam nowy kierunek na studiach uzupełniających magisterskich „Marketing Interaktywny”, chyba pierwszy w Polsce. Nie jest to proste, biorąc pod uwagę fakt, że ministerstwo narzuca nam sporą ilość ograniczeń związanej z ilością godzin, które mogę dowolnie kształtować.

Ale trzeba siać, siać, siać. W tylko tym się zgadzam z toruńskim przewodnikiem rodziny zaginionych dusz 60+, ale siejemy inne idee. Oprócz tego mam studentów w Krakowie, w Wyższej Szkole Europejskiej im. Ks. J. Tischnera, jestem opiekunem merytorycznym i ogarniam studia podyplomowe z zakresu marketingu w sieci, również koordynuję szkolenia dla przedsiębiorców. Sporo tego, ale daję radę ;)

AK74 – Wyższą Szkołą Informatyki i Zarządzania bardzo aktywnie pomaga oraz wspiera InternetBeta? Czemu? Władze szkoły widzą związek między taką imprezą a naborem studentów?

MT – Naborem może też, ale w sieci i nowych technologiach jest przyszłość i my to wiemy. Władze uczelni również to dostrzegają i to jest chyba ewenement na skalę krajową. Dlatego tu jestem, przeprowadziłem się z Krakowa i na razie się nigdzie nie wybieram. Chociaż, jakby mi ktoś 10 lat temu powiedział, że będę mieszkał i działał w Rzeszowie, popatrzyłbym się na niego jak na ufoludka.

AK74 – Rozumiem zatem, że jesteś etatowym organizatorem a Posprzątajmy.pl i blog o Polsce wschodniej to wypadek przy pracy?:) Nie za dużo tej pracy?

MT – Jeszcze o wielu rzeczach nie wiesz, które są w toku. Lubię nowe wyzwania, stagnacja mnie nudzi. Trzeba cały czas poszukiwać ciekawych tematów i łączyć przyjemne z pożytecznym. Ten rok będzie przełomowy dla mnie, dla uczelni i dla Rzeszowa. Mam taką nadzieję, że będzie o nas głośno. A śmieci mnie zawsze wkurzały, a Polska Wschodnia fascynowała.

AK74 – Jaką masz wizję rozwoju InternetBeta? Chciałbyś przekształcić ją w coś w stylu TED czy zadowolisz się skromniejszym osiągnięciem?

MT – TED jest dla mnie wyznacznikiem, kierunkowskazem. Chciałbym, żeby była to impreza międzynarodowa, z prawdziwego zdarzenia. Ale żeby nie zatraciła klimatu, który według uczestników jest jej cechą szczególną. W tym roku będzie znowu wprowadzonych sporo zmian, wszystkie mam nadzieję w dobrym kierunku. Czas już sobie rezerwuj, 14 – 16 września 2011.

AK74 – 26 stycznia kolejna edycja XRAii. Powiedz co wtedy będzie się działo (oprócz Twoich urodzin?:)

MT – Jak zwykle sala będzie pękała w szwach (ok. 150 osób). Mamy fajną salę (Cigar Room w rzeszowskim Grand Hotelu), a potem idziemy na dół do klubu świętować moje urodziny. Wystąpią na pewno: Sławek Rajch (Allegro), Arvind Juneja (Oumm, InFlavo) i Szymon Szymczyk (Empathy – Internet Software House).

AK74 – A po XRAii już we wrześniu InternetBeta a poprzeczka położona została wysoko. Czego przyjeżdżający mogą się spodziewać po 3 dniach tej konferencji?

MT – Inspiracji, nowych kontaktów, wspaniałej atmosfery, świetnych prezentacji, w tym gości z zagranicy. No i licznych wieczornych atrakcji, nad którymi również już pracuję.

AK74 – Jest coś co sobie zaplanowałeś na 2011 rok i co byś bardzo chciał zrobić?

MT – Jest parę rzeczy, dużych tematów i projektów. Na razie za wcześnie, żeby mówić. Nie planuję, że uda mi się napisać doktorat, staram się patrzyć realnie na czas. Choć temat, badania, materiały i plan jest. Chociaż życie potrafi zaskakiwać, kto wie…

Zamiast zachodzić w głowę „na czym ma zarabiać mój startup” może czasami warto oprócz loga, domeny czy grafiki skopiować również jego model biznesowy? W powyższej prezentacji macie wyłożone i wyjaśnione dokładnie na czym i jak zarabia 10 wybranych firm.

Przez kilka tygodni służbowo-blogowo oglądałem programy telewizyjne oraz wszelkiej maści filmy na dużym ekranie (46”) telewizora Samsung w dodatku wyposażonego w możliwość stworzenia trzeciego wymiaru w zwykłej transmisji telewizyjnej…

Oglądałem wszystko – tańczące gwiazdy, mecze, turnieje bilarda, dziką przyrodę, mecze polskiej ekstraklasy (tutaj muszę przyznać miałem kryzys – trzeci wymiar wydobywał jeszcze większą szpetotę tego widowiska), prognozy pogody (na różnych kanałach żeby zobaczyć, która z pogodynek najlepiej się prezentuje w 3D. Wniosek – żadna niestety). Oglądałem filmy na DVD i blu-ray’u (Stealth, Iron Man, Casino Royale, Transformers) a nawet (i to się okazało hitem) podłączyłem konsolę Xbox by zabijać przybyszów z kosmosu (Gears of War2) czy ścigać się paląć gumy i grając na nosie glinom (Need for speed: Undercover).

Wniosków mam parę. Pierwszy: trzeci wymiar jest lekko męczący na dłuższą metę (2-3 godzin ciągiem) i mało przydatny do oglądania polskich programów. Zasadniczo żeby obraz był w połowie tak dobry jak na DVD trzeba korzystać tylko z programów HD, których w Polsce nie jest tak dużo i w zdecydowanej większości są dodatkowo płatne. Czyli oprócz samego telewizora dobrze by wysupłać parę złociszy na kilka kanałów HD.

Wniosek drugi: telewizor takie jak mój testowy model odtwarzający z częstotliwością 600Mhz zniekształca obraz „zwykły” telewizyjny (efekt podobny do tego jaki widzimy przy oglądaniu starych filmów – jakiś dziwny drugi plan, plastikowe postacie itd.) do tego bez cyfrowej telewizji HD nie ma co się nastawiać na ucztę dla oczu. TVN czy TVP oglądany w jakości cyfrowej czy HD jest oczywiście inny – tylko, że ta jakość nie dotyczy kilku raptem programów czy pasm. Nie nastawiajcie się zatem, że kupując telewizor z „Full HD” będzie tylko i wyłącznie korzystali z takich kanałów. LED jest naprawdę rewelacyjny i chętnie powitam ten standard w moim kolejnym telewizorze. Obraz żyleta, barwy realistyczne.

Wniosek trzeci: magiczny termin 3D oznacza, że zwykły obraz jest poddawany obróbce za pomocą hiper-cudownego algorytmu. Osiągane jest dzięki temu „rozbicie” obrazu na kilka planów, wprowadzenie opcji „zamglenia” itd. Efekt – przy „zwykłej” telewizji poczucie trójwymiarowości. Przy jakości DVD fajne złudzenie, pełniejsze doświadczeniz. Przy jakości obrazu blu-ray mamy (prawie) całkowite złudzenie (na miarę okularów oraz patrzenia na ekran o stosunkowo małej wielkości w porównaniu na przykład do ekranu kinowego) 3D i zaczyna się zabawa.

Wniosek czwarty: aby oglądać obraz w trzech wymiarach potrzebne są okulary wyglądające tak:

Są to dość ciężkie okulary, których noszenie przez dłuższy czas powoduje dyskomfort (niestety). Kolejna rewolucja zatem, która się musi wydarzyć to stworzenie takiego nadajnika tv, który nie będzie potrzebował aby z niego korzystać żadnych dodatków w postaci okularów, nakładek itd. Nie wiem czy to jest możliwe technologicznie więc się nie wypowiadam o terminie.

Wniosek czwarty: telewizory reklamowane jako „podłączone do Internetu” są bardzo bardzo ciężkie w nawigacji (jeśli zachce nam się skorzystać z tego internetu). Wyobraźcie sobie, że musicie skonfigurować swoje konto w serwisie społecznościowym korzystając z klawiatury telefonu komórkowego (chodzi mi o problem z wpisywanie np. polskich znaków a nie wielkością). Widgety i streaming są bardzo fajne (testowałem ipla i ponownie jest to świetna usługa w pełni dostosowana do medium na którym z niej korzystamy).

Niemniej poza prostymi funkcjami w stylu „stop / przewiń / góra /dół” nawigowanie po stronie www bez myszki a jedynie za pomocą pilota do telewizora przypomina proces jedzenia groszku za pomocą pałeczek. Można ale przecież są inne, wygodniejsze narzędzia.

Wniosek końcowy: 3D jest bardzo fajną technologią i gdyby ceny telewizorów wyposażonych w takie cuda kształtowały się na poziomie dzisiejszych średnich cen to byłaby bardzo interesującym gadżetem. Telewizor służy (nadal) do oglądania a nie do przeglądania stron www. Od tego mamy całą masę innych gadżetów – smartfony, tabelty, netbooki i laptopy.

Niestety ceny takich telewizorów wyposażonych w 3D są wyższe o jakieś 40-70% co dyskwalifikuje je obecnie jako modele „potrzebne” przeciętnemu widzowi. Oprócz samego telewizora trzeba by nabyć pakiet HD, dokupić odtwarzacz blu-ray i kolekcję filmów. Trochę za drogo jak za możliwość oglądania czy grania w kilka gier.

Poczekajmy 1-2 lata aż ceny spadną, pojawi się więcej kanałów HD a inżynierowie wpadną na lepsze pomysły jak pokazać nam świat w 3D bez konieczności leczenia bólu głowy po dłuższym seansie.

PS. A tu ciekawy głos Dominika Komara z Mindshare na temat przyszłości telewizorów z Internetem