Wywiad przeprowadziłem w lutym 2010 mając nadzieję, że dzięki temu uda mi się trochę przybliżyć postać Erica i jego dokonań. Całość wywiadu jest w języku angielskim – jeśli ktoś ma problemy z czytaniem ze zrozumieniem w tym języku polecam Google Translate :)

AK74 – In 2006 you have written “Web Dogma”, 10 principles specially for web design standards. Looking today in retrospect – what has changed in 4 years? Are you still happy with these principles?

Eric Reiss – I am very happy with the principles. In fact, I’m surprised at how well they have stood the test of time. Lars von Trier, who was responsible for the original Dogme 95 for the Danish film world gave me a good tip while I was working on these: keep them generic. Don’t talk about fad, fashion, or technology. And I think that is why they are as useful today as they were when I first presented them back in 2006.

AK74 – You must have heard it a thousand times, but for me it is intriguing: you have been director of Danish Royal Theatre and switched to UX universe. Can you explain what was the reason?

ER – User experience is user experience. Online or offline. I was trained in the theatre as an actor and director. I also did set design. But´I had also studied computers back in high school in the United States in the late 1960s. So when I left the theatre world in 1985 and devoted myself to writing and business consulting, I was in the perfect position to take advantage of multimedia when it came along – first on computer discs, later on CD-ROM, and finally on the Internet.

I understood communications, I understood user experience, and I understood computers. So the transition was actually very natural.

AK74 – Would you agree that Apple has the best interface designers? And if not can you identify a third party who you think makes better design?

ER – I like Apple’s designs, but I wouldn’t call them the best as they’re not always as useful as one might think. And they are certainly not as intuitive as the company would like you to believe. In fact, I did have to read the instruction manual that came with my first iPhone as the gestural interface was not entirely standard.

Of course today, we accept this interface as standard. But this wasn’t the case two years ago. Apple is very good at making things pretty. But what really sets Apple apart from the crowd is their complete control of the user experience – from Apple Stores to the lovely packaging. You can’t help but love the product when you finally start to use it.

And they’ve also turned this into a business model through the rather monopolistic iTunes model. Let’s face it, without iTunes, it is very difficult to get music into an iPod – so even if you love the gadget, you also have to accept the commercial universe that comes with it. Very slick business on Apple’s part.

AK74 – What is your role in FatDUX? What do you do on a daily basis?

ER – My role is two-fold. I am CEO of the FatDUX Group, which is an international corporation with offices and representatives throughout Europe and North America. My job is to define our guiding philosophy, talk with potential partners, recruit new members of the family, evaluate our business plan, and build our international community.

But I am also the head of FatDUX Copenhagen, where my work involves business process reengineering for our clients, including implementation of social media both publicly and behind the firewall, high level information architecture, persona development, and content strategy and writing.

One thing is telling the world about what you think should be done to make it better. But it’s something else entirely to actually do the work. I get my hands dirty every day – I walk the talk.

AK74 – You feel the difference between the American way of doing business and the EU? Europe will catch up once the U.S. in terms of innovation?

ER – Actually, Europe leads the U.S. when it comes to innovation. The problem is neither the Americans or the Europeans have a very clear idea what innovation is. Innovation solves a problem, it’s as simple as that. It is NOT the same as invention, which means that innovation is both planned and controlled.

Here in Europe, we have a tremendous heritage when it comes to the practical implementation of technology, which is very much part of the innovation story. The U.S. lags behind because there are few true innovations; for the most part, what is lauded as “innovation” in the U.S. is just something new.

Take the concept of Web 2.0 for example. Not a single new thing here that we weren’t talking about back in 1995. Is Web 2.0 innovative? No. Is microblogging, like Twitter, innovative? No. Is using microblogging and instant messaging to collaborate on projects outside of meetings and e-mail? Yes that IS innovative.

AK74 – Did you observe any trends in the UX? Now what is “trendy”? What should be avoided by designing modern electronic interface?

ER – As always, the secret is to keep things simple. Trendy stuff almost always costs too much and dies too quickly. Going back to social media, if you start a blog on your corporate site just because that is the trendy thing to do, you’ll regret it – blogs take an enormous amount of time to maintain, if you are going to do it well.

But if you are going to use your blog to improve your product or start a dialogue with your customers in a very targeted way, then your blog has both a meaning and a future – and it represents an innovation.

AK74 – Whether it is something that annoys or irritates you in relation to the UX?

ER – I guess it’s the people who either think UX only has to do with online activities, or those who refuse to learn from experts in other areas who have been working on user experience for centuries. For example, let’s look at the Catholic church. The ceremonies are fabulous.

The incense, the vestments, the music, the Latin liturgical rites, the churches themselves. No matter what you believe in religious terms, you cannot help but be moved. Going to mass is a total experience and I love it, even though I am not of the Catholic faith.

AK74 – “Rules are meant to be broken” – so why stick to boring dogmas and rule of UX? So why not experiment with fonts, colors, size of the search boxes, etc.? Why do we believe that we read from right to left and yellow badly composed of red fonts? What rules should be broken and what to keep when working with UX?

ER – UX rules aren’t boring, they are guidelines. What about the 10 Commandments? Are these boring? Are they useless? Of course not. And should they be broken? No. But we know there are exceptions to every rule. For example, we send soldiers into war despite Commandment 5, “Thou shalt not kill”. Rules should be broken when they no longer apply, but not just to be different – that’s the worst possible reason, pure ego!

AK74 – g-speak interface designed by john underkoffler looks very attractive but waving by 6-10 hours is probably enough but comfortable. Your view will look like in the near future? Electronic gadgets will be Voice control or maybe mind?

ER – Clearly, voice control has got to get better. I think the mobile market has already pushed things in a very positive direction. But in the near future, I think we’re not going to see radical change in interfaces – at least in terms of how we manipulate things on a screen.

But I suspect the screen itself is going to change dramatically. Mobile phones are getting bigger as we recognize the need for a larger work area. The iPad is the culmination of this trend. But what if we could use a virtual reality interface, such as eye goggles so that we had as big a screen as we needed, whenever we needed it.

The heads-up displays in Formula One cars suggests that this is exactly the kind of thing we’ll be seeing more of in commercial products.

Perahps with all the developments in eyetracking technology these past few years, look-and-blink is going to be the next big thing – and certainly a help for those people with physical disabilities. And we will certainly be seeing more ambient technologies where the interface is one that we may never actually touch.

AK74 – Users of electronics devices really pay attention to the rounded shapes of keys and nice fonts? Or maybe it is designers to be able to make money by pushing its product?

ER – Users need to be able to push the buttons and read the text. That’s the basic “ease-of-use” side of the usability coin. The other side is “elegance and clarity”. So if designers can make things both beautiful and functional, and use their design to help explain functionality, then I think they’re doing their job. But just making things pretty for the sake of making things pretty? Forget it.

This is a waste of time. It’s also why I don’t own any B&O equipment – I find nothing in their design philosophy of square, hard edges that is remotely compelling or particularly pleasing to hold or use. And they certainly have nothing that inspires me to pay 10 times more for electronic equipment. Beautiful design does not have to be either complicated or expensive. B&O makes it both.

AK74 – At the end I would ask for your biggest dream. What would you want to design? Space shuttle? Fridge? Phone?

ER – I interpret design very broadly. I would like to “design” an international community that embraces similarities, but without reducing everything to the lowest common denominator. I would like this community to move past historical political and cultural animosities and work together for the greater good.

And this is kind of what we are doing within FatDUX by united people who are passionate about UX across the globe.

PKOL zapowiadał walkę o medale i zwycięstwa naszych olimpijczyków. PARP dotuje spółki w imię krzewienia przedsiębiorczości. Oba podmioty chcą dobrze – wychodzi jak zwykle. Tłumaczyć można to na wiele sposobów. Najprościej – na przykład brakiem utalentowanych sportowców tudzież przedsiębiorców. Bo żadnej z tych dwóch organizacji nie przychodzi do głowy, że problem leży po ich stronie…

Na Igrzyska do kanadyjskiego Vancouver pojechała ekipa złożona z 47-miu (jeśli dobrze policzyłem) reprezentantów Polski. Mówimy tylko o zawodnikach bo do tego trzeba dodać trenerów, serwismanów, smarowaczy oraz ludzi od zaplecza technicznego (ktoś musiał pilnować tych 70 sztuk nart “Zimowej Królowej Polski”).

Jeśli się dobrze zastanowić to zapewne co najmniej tyle samo pojechało oficjeli z PKOL z żonami, kochankami i dalszymi znajomymi. Poszło kupę kasy (dokładnie 31 milionów złotych o 10 milionów więcej niż na igrzyska w Salt Lake City i więcek niż UK na swoich 52 reprezentantów przez cztery lata między Turynem a Vancouver ) na przygotowania, organizację i start na Igrzyskach.

Efekt? 6 (słownie:sześć) medali. W tym 5 (słownie: pięć) medali zdobytych przez dwoje zawodników (dwa Małysz i trzy Kowalczyk) oraz grupowo przez nasze panczenistki. W przeliczeniu wyjdzie zatem, że koszt przygotowań i wyprawy do Kanady na jednego zawodnika będzie ogromny. Czy zatem nie prościej, taniej i bezpieczniej jest sypać kasą, fundować treningi i stypendia ogólnie przychylać nieba tym, którzy mają szansę na osiągnięcie znaczących wyników?

Czy nadal mamy marzyć, że np. nasi snowboardziści (w postaci “klanu Ligockich”) pokonają takiego np. Shauna White’a, który jak miał 11 lat wyczyniał na desce takie rzeczy, których nasi dorośli zawodnicy nadal nie potrafią?

Widzę podobną analogię między PKOL a PARP. PARP też chce abyśmy wszyscy doznali jakościowej zmiany kiedy to projekty i biznesy pompowane kasą z 8.1 i 8.2 końcu ujrzą światło dzienne. Pytanie tylko czy nie skończy się podobnie jak w przypadku olimpijczyków – z całej grupy “obiecujących” sportowców medale zdobędzie bardzo wąska grupa. Oczywiście jeśli przyjmiemy perspektywę, że nie chodzi o żadną innowację tylko wpuszczanie kasy do obiegu i przeciwdziałania skutkom kryzysu (słyszałem i takie teorie) to nawet brak jakiegokolwiek pozytywnego efektu można uznać za zwycięstwo.

Mnie się jednak widzi, że decydentom z PARPu naprawdę śnią się drugie i trzecie Skype’y i Facebooki wyrosłe z dofinansowania 85% z kasy publicznej. Być może nawet ktoś już roztacza wizję stworzenia “drugiej polskiej doliny krzemowej” i przygotowuje plan pod kolejne inwestycje dla działających i odnoszących sukcesy podmiotów. Być może tak się dzieje.

Pomysł, że każdy kto wypełni prostą tabelkę i wyciągnie rękę po kasę jest odpowiednią osobą do tego by prowadzić biznes jest lekko naiwne. Tak samo naiwne jest sądzić, że każdy z polskich olimpijczyków jest kolejnym Małyszem, Kowalczyk czy w najgorszym razie Sikorą. Ja raczej w tym tłumie projektów z 8.1 widzę raczej naszych snowboardzistów, którzy nie do końca rozumieli po co i gdzie się znaleźli (“eee to tu chodzi o jakieś ziom?”).

Zostały upubliczniona Lista wniosków zatwierdzonych do dofinansowania z III naboru POIG 8.1. Nie wiem czy wszyscy, którzy tam się znaleźli mogą już zacierać ręce (być może ktoś jednak stwierdzi, że nie ma swojej części wkładu i musi się wycofać). Lektura zakwalifikowanych projektów jest bardzo ciekawa. Po pierwsze 90% firm to spółki w organizacji czyli inaczej mówiąc firmy “na papierze” stworzone pod wzięcie kasy z 8.1. Fajnie – zarobią notariusze i sądy na opłatach. W kolejnej rundzie w 2010 roku każdy składający musi mieć już założoną firmę (co pewnie wytnie 50% osób).

Przypomnijmy sobie definicję działania POIG:

“Kluczową rolą Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka jest wsparcie rozwoju innowacyjnych przedsiębiorstw oraz konkurencyjności polskiej gospodarki. W ramach PO IG dotowane będą projekty innowacyjne w skali kraju lub na poziomie międzynarodowym. Mają być one związane głównie z zastosowaniem nowych rozwiązań technologicznych, produktów, usług czy organizacji.

Program ma zachęcić firmy do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej, transferu rozwiązań z sektora nauki do biznesu, a także pomiędzy przedsiębiorstwami, zakupów i wdrożenia wyników prac badawczo-rozwojowych, a następnie ich realizacji.”

Tak więc moi mili założenia są cholernie ambitne. Czy któryś z projektów 8.1 ma szansę przyczynić się do “wzmocnienia wizerunku Polski, jako kraju atrakcyjnego dla inwestorów”? Zachodzę w głowę który projekt realizowany ze wszystkich trzech naborów będzie miał szansę na zdobycie takiego miana. Mam nadzieję, że jeśli już się pokaże na rynku (polskim bądź międzynarodowym) to PARP nie omieszka go ozłocić, oszklić i wozić po Polsce jako przykład “dobrego wykorzystania pieniędzy z dotacji”.

Kolejna obserwacja to taka, że urzędnicy w RIFach w ogóle nie mają żadnego kontaktu między sobą. A nawet nie rozmawiają ze sobą siedząc w pokoju – bo jak inaczej (nie wymyślając teorii spiskowych) wytłumaczyć fakt, że te same osoby dostały dofinansowanie na (prawdopodobnie) ten sam projekt tylko nazywający się inaczej? (mówię o: e-Buduje, e-WiemCoRobi, e-Zamawiam.). Chciałbym żeby to był przypadek ale wróbelki ćwierkają, że w zarządzie tych spółek figurują te same osoby. Ciekaw jestem jak PARP się z tego wytłumaczy.

Lista nazw wniosków jak zwykle mówi mało. Szkoda, że nadal nie można przeczytać czym dokładnie ma się zająć spółka, jaki jest biznes plan i jakie założenia stawia sobie składający wniosek. Bo jeśli (tak jak w II naborze) celem końcowym będzie samo…uruchomienie usługi to nie trudno będzie udowodnić urzędnikom, że znacząca liczba projektów zakończyła się powodzeniem. Pytanie tylko co się liczy – odfajkowanie przez urzędnika w raporcie czy faktycznie działający biznes?

I na koniec dobra informacja. Panie i Panowie – w tym roku będą jeszcze dwa nabory z 8.1! Kto żyw niech kopiuje to co zostało już złożone i składa jeszcze raz – wnioski, które przeszły powinny chodzić na Allegro za niezłą kasę. Tak też można rozkręcać biznes dzięki dotacjom z naszych podatków. A jeśli ktoś chce wylać swoje żale (bo nie wygrał) to zapraszam do stworzonego przez PARP portalu z forum – może któryś z urzędników przeczyta i się zawstydzi?

Co jeśli nie musisz zapłacić za transakcję z wykorzystaniem karty kredytowej czy debetowej? Co jeśli nie płacisz za e-przelew? Co jeśli możesz dokonać transakcji zakupu czy po prostu wysłania przelewu za pomocą mikrobloga? Albo jednego klawisza na telefonie komórkowym?…

Odpowiedź jest prosta – będziesz wydawał i wysłał (oraz przyjmował) więcej pieniędzy. Łatwość operacji pozwoli na zwiększenie ilości pieniędzy w obrocie i transakcjach. Brak (lub minimalna) opłata sprzyjać będzie wdrażaniu płatności elektronicznych tam gdzie do tej pory było to nie opłacalne. Kto to robi? Po części PayPal a po części nowy startup TradeShift.

TradeShift chce stać się standardem w elektronicznej wymianie faktur. Inaczej mówiąc twórcom marzy się abyśmy zarejestrowali się na ich platformie, tam stworzyli nasze faktury i za pomocą tej samej platformy je odbierali (wszystko bez użycia dokumentów postaci papierowej). Brzmi jakoś znajomo? Pewnie ale TradeShift chce to zrobić globalnie.

Nie wyrzucimy naszych starych programów finansowo-księgowego ale będziemy mogli połączyć się z naszymi klientami i wymieniać się dokumentami. Jeśli TradeShift będzie miał przewagę prostoty, niskie opłaty i wsparcie globalnych marek może mu się udać. Aha – używając TS stajesz się bardziej “zielony” ponieważ oszczędzasz drzewo, spalasz mniej benzyny, redukujesz ilość energii itd. A wszystko to w postaci elektronicznej i online.

Pieter Thiel współzałożyciel PayPal widział w stworzeniu swojej firmy misję uwolnienia pieniędzy od nadzoru państwa. Te rewolucyjne założenie nie do końca się sprawdziło – dziś PayPal pełno roli kolejnego systemu transakcyjnego podobnego do Visa czy MasterCard. Jak na razie nic nie wskazuje na to żeby państwo tak łatwo dało sobie odberać rolę głównego zarządcy naszych pieniędzy.

PayPal wykonał jednak ostatnio ciekawy ruch – “otworzył się” i umożliwił tworzenie własnej architektury przesyłu pieniędzy za pomocą swojego protokołu. Bazując na takim rozwiązaniu między innymi powstał Twitpay za pomocą którego prześlesz kasę wykorzystując API Twittera i PayPal. A słyszałeś o Square? Aplikacji mobilnej, która zmienia Twój telefon w czytnik kart (ok, musisz mieć jeszcze małą przystawkę doczepianą do telefonu).

Podobnie działa Obopay. Dziś około 15 tys. developerów korzysta z API PayPal przesyłając do tej pory 15 milionów dolarów.

Pamiętajmy jeszcze o innych graczach: Facebook (zamierza poprawić własny system rozliczeniowy i udostępniać go innym podmiotom), Apple ze swoim AppStore (można zaszyć w aplikacji możliwość ściągania mikropłatności).

Co prawda większość graczy oferuje swoje usługi w klasycznym modelu (na końcu jakiś bank czy instytucja finansowa zatwierdza w ich imieniu przelew) ale widać, że “coś” ruszyło. To “coś” koniec końców może stać się alternatywną dla usług bankowych i to globalnie (dzięki Internetowi).

Kolejnym i bardzo ważnym elementem układanki są wirtualne waluty. World of Warcraft z WOW gold Second Life ze swoimi Lindenami, Microsoft z MS Points, Habbo Hotel z Habbo Coins i wiele innych wirtualnych społeczności i światów generujących miliardowe obroty (prym wiedą Chiny). Pisałem już o tym elemencie gier MMO tutaj.

Czemu zatem nie połączączyć wszystkich ekosystemów w globalną usługę? Sprzedając wirtualne złoto w świecie WoW będziesz mógł za to kupić realną puszkę coca-coli płacąc za pomocą swojego telefonu komórkowego. Albo zarobioną walutę podczas gry na konsoli wymienisz w sklepie Nike na nową koszulkę płacąc za pomocą Twittera.

Wymiana wirtualnych punktów z gier na kody zasilające telefon

Czy to jest pieśń odległej przyszłości? Nie sądzę. Korzystamy z elektronicznych kont bankowych, z kart kredytowych i debetowych oraz transakcji via SMS. Za chwilę dojdą usługi zbliżeniowe pozwalający płacić czipem w telefonie komórkowym poprzez zbliżenie go do terminala i akceptację sumy – zbieraniem należności zajmie się operator komórkowy.

Jest jeszcze ważny element tej układanki – klienci. Amerykańscy konsumenci, którzy w 2008 roku zobaczyli co naprawdę znaczy “zadłużyć się” są nastawieni wrogo do kart i kredytów. Usługa, która nie będzie się wiązała z koniecznością późniejszych spłat kredytu będzie powitana przez nich z powiedzmy większym entuzjazmem. A jak wiadomo jeśli amerykański konsument ma katar to grypę łapie Islandia.

Pieniądz i usługi z jego wykorzystaniem zmieniają się od stuleci. Kiedyś ludy pasterskie wymieniały krowy, potem z uwagi na ciężar monet i kruszców Chińczycy wprowadzili papier. W poprzednim stuleciu częściowo uwolniliśmy pieniądz pozwalając mu być przesyłanym elektronicznie – nadal jednak tkwimy w rozwiązaniach z lat 60-tych XX wieku jeśli chodzi o systemy kart kredytowych.

Kompleksowa wirtualizacja pieniędzy nie jest wcale fikcją – jest kolejnym krokiem w rozwoju handlu i biznesu w erze postępującej globalizacji gospodarek.

Cwaniak taki jestem i mądrala bo przeczytałem Wired. Polecam.

Zapowiada się bardzo ciekawa dwu dniowa konferencja (15-16 kwietnia) pod nazwą Polish IA Summit. Będą bardzo ciekawi paneliści z zagranicy (w zasadzie czołowe nazwiska) oraz śmietanka polskiej “sceny UX”. W ciągu dwóch dni spotkają się wybitni naukowcy, doświadczeni praktycy, specjaliści oraz wszyscy zainteresowani tematyką Architektury Informacji zarówno w systemach informatycznych, jak i w przestrzeni miejskiej…

Organizatorem jest UseLab, która to tak zachęca do wzięcia udziału w wydarzeniu:

“Podczas pierwszej konferencji, która ma być początkiem cyklicznej imprezy, chcemy głownie zająć się:
> aspektami usystematyzowania wiedzy na temat przetwarzania informacji przez człowieka,
> zastosowaniu tej wiedzy w systemach informatycznych i przestrzeni miejskiej.

Prelegentami na konferencji będą zarówno ludzie nauki jak i światowej klasy specjaliści zajmujący się projektowaniem systemów informatycznych.
Chcemy, aby po raz pierwszy w Polsce, w jednym miejscu i czasie, spotkali się wszyscy zainteresowani zagadnieniami związanymi z Architekturą Informacji. Będzie to spotkanie najlepszych specjalistów ze świata i z Polski skierowane nie tylko do teoretyków, ale przede wszystkim do praktyków oraz odbiorców produktów – klientów.”

Z zagranicznych gości pojawią się:

Prof. Eric Reiss, Dania
Eric Reiss od ponad 30 lat aktywnie współtworzy projekty multimedialne i webowe. Eric jest Prezesem EuroIA Summit, doradza zarządom zarówno Copenhagen Business School jak też Kent State University, jest profesorem użyteczności i projekotwania na IE Business School w Madrycie i jest byłym, dwukrotnym prezydentem Information Architecture Institute. Ale nie miejcie mu tego za złe.
Kontynuując swoją długą karierę starszego copywrightera dla jednej z wiodących Europejskich agencji reklamowych business-to-business jest obecnie prezesem FatDUX – Kopenhaskiej firmy konsultacyjnej zajmującej się user-experience, z filiami w Krakowie, Hamburgu, Londynie, Los Angeles, oraz Zagrzebiu.

James Kalbach, Niemcy
James Kalbach posiada stopień naukowy Uniwersytetu Rutgera w dziedzinie “library and information science”, jak również tytuł magistra teorii i kompozycji muzyki. Obecnie jest doświadczonym konsultantem w LexisNexis, wcześniej zaś był dyrektorem działu architektury informacji w Razorfish Germany. James jest aktywnym prelegentem i autorem publikacji dotyczących pojęć architektury informacji i usability. Jest również jednym z twórców społeczności IA w Niemczech. James jest autorem książki Designing Web Navigation (O’Reilly, 2007) i bloguje na www.experiencinginformation.com.

Andrea Resmini, Włochy
Andrea Resmini jest architektem informacji oraz praktykiem i badaczem UX, z wykształceniem w kierunku Architektury i Wzornictwa Przemysłowego. Posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe w dziedzinie ICT, obecnie pracuje jako rezydent IA wewnątrz kopenhaskiego oddziału FatDUX i opracowuje podsumowanie swoich badań doktoranckich na temat IA i UX w dużych zbiorach historycznych dostępnych on-line. Andrea zasiada w Radzie Nadzorczej Information Architecture Institute oraz włoskim IA Summit, jest również założycielem zarówno European IA/UX Network jak i Journal of Information Architecture.

Carsten Schmitt, UK
Konsultant Użyteczności w Bunnyfoot Ltd. Carsten posiada tytuł magistra w Informatyce, Literaturze Angielskiej i Informatyce Biznesowej. Jest związany z zagadnieniami użyteczności i user experience od około 1999 roku, jako student, a następnie jako freelancer i konsultant w jednej z czołowych firm w Wielkiej Brytanii. Ze względu na fakt, że jest Niemcem pracującym w Wielkiej Brytanii, pośród jego zainteresowań znajdują się kwestie międzykulturowe w projektowaniu UX i prowadzenie międzynarodowych projektów badawczych, oczywiście zajmuje się tym w chwilach, gdy nie objaśnia wzorców projektowania i nie rozwiązuje powszechnych nieporozumień odnośnie ich ewolucji i zastosowania.

Polską ekipę dumnie reprezentować będą:

Prof. Andrzej Nowak,
Wojciech Kuśmierek,
Dr Stanisław Skórka,
Tomasz Kopacz,
Jakub Andrzejewski,
Joanna Kotala,
Marek Kasperski,

Konferencja odbędzie się w Warszawie w dniach 15-16 kwietnia 2010 w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego znajdującym się w samym sercu historycznej części Warszawy (Stare Miasto) , w pobliżu Parku Saskiego, Teatru Wielkiego oraz Zamku Królewskiego.

Całość programu znajdziecie na oraz na stronie konferencji

Jeśli macie jakieś pytania, propozycje albo po prostu chcecie być na tej konferencji to kierujcie się do:

Magda Wolszczak
Marketing Manager mobile: +48 501 655 055
e-mail: magda.wolszczak@uselab.pl

Rzecznik PARP Pani Monika Karwat-Bury udzieliła oficjalnego wywiadu portalowi TwojaEuropa.pl. Dla mnie ciekawe jest zaiste jakim cudem ktoś dał beneficjentowi kasę na prowadzenie projetu, ktorego celem jedynym jest…uruchomienie projektu?…

“Piotr Anuszczyk, Łukasz Matuszewski: Według raportu TwojaEuropa.pl aż 47% przeanalizowanych projektów z pierwszego naboru nadal nie zostało uruchomionych publicznie. Jakie są według Państwa przyczyny braku tak wielu projektów w Internecie?

Po analizie ponad połowy wskazanych przez Państwa w raporcie projektów możemy stwierdzić, ze realizowane są one zgodnie z zaplanowanym przez beneficjenta harmonogramem. Niejednokrotnie sami przedsiębiorcy założyli że rezultatem końcowym projektu jest uruchomienie usługi cyfrowej, zatem dopiero po zakończeniu realizacji projektu uruchomią oni w pełni projekt.”

Cytuję powyżej pierwsze dwa akapity – po całość wywiadu zapraszam na stronę portalu TwojaEuropa.pl:

AK74 – Video-Kuchnia.pl to serwis w którym mogę zobaczyć jak są przygotowywane potrawy. I już? Czy coś jeszcze serwis oferuje?

Jan Smoliński – Pokazanie, praktycznie krok po kroku jak powstaje potrawa, jest niesamowitym ułatwieniem dla gotującego, dzięki filmowemu poradnikowi nawet laik stworzy coś dobrego, nie ma czegoś takiego że musimy sobie wyobrażać, jak gniecione jest ciasto, lub jakiej konsystencji ma być sos, widzimy to i słyszymy uwagi, kiedy zmniejszyć ogień czy też dodać dany składnik.

Chcemy jeszcze rozwinąć mocniej dział “szkoła gotowania”, gdzie zawodowi kucharze podzielą się z widzami tajnikami kulinarnymi w przystępny i jasny sposób, mam nadzieje że uda się to zrobić na wyższym poziomie niż dotychczas.

AK74 – Sukces “Spryciarzy” pokazał, że w Polsce jest zapotrzebowanie na serwisy video “how-to”. Ty swój serwis stworzyłeś żeby realizowaćswoją pasję gotowania czy chcesz po prostu zarobić kasę?

JS – Zgadzam się że “Spryciarze” to swoisty fenomen i nie ukrywam że to ich serwis spowodował, że zacząłem nękać rodziców,(którzy są dla mnie najlepszymi kucharzami na świecie!) aby podzielili się swoimi przepisami właśnie w postaci filmików.W końcu ojciec chwycił za kamerę i zaczęli kręcić to co lubią robić najbardziej, czyli gotowanie, z czasem tak się “wkręcili” że naprawdę powstają genialne potrawy, a przy okazji jest kupa śmiechu i aż miło popatrzeć jak pasja z jaką do tego podchodzą, dosłownie ujęła im lat i dodała wigoru, a cala rodzinka się cieszy bo codziennie je coś innego.

Nie ukrywam że ja liczę że ich zapał w połączeniu z moimi umiejętnościami w branży it, może przynieść jakieś wymierne korzyści.

AK74 – Powiedz cos o modelu biznesowym: na czym chcesz zarabiac oprocz reklam? Na promocji produktow, reklamie narzedzi kuchennych i sprzedazy poradnikow?

JS – Jeżeli chodzi o zarobki, to oprócz typowych reklam, chciałbym zachęcić producentów, zarówno urządzeń jak i produktów spożywczych do promowania ich marki właśnie w samych filmikach, jest to dla nich bardzo korzystna forma, gdyż raz dodany filmik zostaje w sieci na zawsze, a nasze poradniki są przecież i na youtubie i na wspomnianych wcześniej “Spryciarzach”. Ostatnio była ciekawa propozycja, aby player do filmików miał oprawę piekarnika, a w jego środku oglądalibyśmy filmiki.

Chcielibyśmy także dołączyć sklep internetowy, w którym możliwe będzie nabywanie, trudno dostępnych produktów np mąka kukurydziana ,masa harina to z niej powstają prawdziwe tortille, to co jest w naszych sklepach to kasza z kukurydzy, dlatego powszechnie się robi tortille z mąki pszennej, a proszę mi uwierzyć ta z oryginalnej mąki to inna bajka.

Tego typu składników jest dużo więcej i były by hitem tym bardziej że ich użycie, można byłoby zobaczyć w konkretnym filmiku. To samo tyczy się urządzeń bądź narzędzi kuchennych, np banalne jednorazowe tuby cukiernicze, w sklepach ich nie ma, lub maszynki do robienia lodów domowych. Jeszcze jedna formę reklamy skierować bym chciał do restauratorów, gdzie w specjalnie dla nich powstałym dziale mogliby poprzez dodanie filmu z poradnikiem reklamować swój lokal.

AK74 – Jak pozyskujesz tresci (sam je robisz to wiem) – zachęcasz innych użytkowników nagrodami, płacisz im za poświęcony czas?

JS – Jeżeli chodzi o materiały to na dzień dzisiejszy więcej niż połowę poradników zrobili moi rodzice, reszta filmów pochodzi od użytkowników, niedługo dołączą do nas jeszcze dwie silne ekipy i liczę też na każdego kto nas ogląda i docenia aby się odważył i nakręcił swoje przebojowe danie. Nagrody jak najbardziej przewiduję, ale liczę na to iż będą pochodzić od przyszłego sponsora, przecież to też super forma promocji.

AK74 – Co jest obecnie w serwisie a czego możemy się spodziewać za chwilę?

JS – W chwili obecnej buduję drugą wersję serwisu, w której będzie nowy player hd, udoskonalona zostanie szata graficzna, zgodnie z uwagami i sugestiami użytkowników dodamy pod każdym filmem
listę potrzebnych produktów, czas przygotowania potrawy, itp.Pojawi się też bardziej precyzyjny podział kategorii i forum. Dodam też wspomniany wcześniej sklepik internetowy i dział “restauracyjny”

W sezonie letnim powstanie sporo materiału na podstawie wypraw kulinarnych, dostaliśmy już zaproszenia w kilka ciekawych miejsc i już nie możemy się doczekać kiedy wpadniemy z kamerą aby nakręcić regionalne przysmaki.

AK74 – Masz jakiś serwis na którym się wzorujesz? Do jakiego poziomu chciałbyś rozwinąć Video-Kuchnię?

JS – Generalnie inspiracją był i jest youtube, wzorcem “Spryciarze”, ale chciałbym głównie aby tacy ludzie jak moi “staruszkowie” znaleźli tutaj dla siebie miejsce i podzielili się swoim zamiłowaniem i pasją do gotowania i oczywiście jedzeniaTo głównie dla nich powstal ten serwis.

Tak, to naprawdę bardzo proste. Wystarczy zająć się poważnym problemem, którego rozwiązanie realnie wpłynie na ludzkość. Aha i co oczywiste – zapomnijcie o “nowych technologiach” i “mediach elektronicznych”. Internet świata nie zbawił i nie zbawi…

Jak bardzo dziwnie (szczególnie dla użytkowników serwisów społecznościowych, mikroblogowych i tym podobnych) by to nie brzmiało na Internecie nie da się ani zarobić ani za jego pomocą skutecznie zmienić świata. Wiem, wiem – przecież miliardy są płacone za Skype’y, MySpace’y czy YouTube’y tego świata – zgoda ale płacone za ich przyszłe zyski w nadziei, że takowe wygenerują.

Przykład Facebook’a i Twitter’a pokazuje to wyraźnie – te dwa serwisy stały się naczelnym tematem mediów elektronicznych piszących o Internecie. Ewaluacje Facebooka rok temu opiewała nawet na 15 miliardów dolarów.

Niestety – ani Facebook (z 400 milionami użytkowników) ani Twitter (około 25 milionów użytkowników) nie zarabiają takich kwot na jakie liczy rynek – (Twitter planował na koniec 2009 roku zarobić 400 tys. dolarów, Facebook liczy na 300-500 milionów dolarów).

Oczywiście prognozy są bardzo dobre i Facebook liczy nawet na 700 milionów dolarów przychodu w 2010 roku natomiast porównując to do innych serwisów z (np. taki LinkedIn może zarobić 300 milionów z liczbą użytkowników opiewającą na 60 milionów) nie wygląda to tak dobrze.

Wróćmy zatem do pytania postawionego w tytule – co zrobić aby zmienić świat (i przy okazji) zarobić kupę szmalu? Odpowiedzi należy szukać rozglądając się wokół siebie: likwidacja głodu na świecie, dostarczenie czystej wody rejonom świata, które jej potrzebują, wynalezienie lekarstwa na raka i HIV, dostarczenie tańszych źródeł energii (najlepiej opartej o energię słoneczną), poprawienie opieki medycznej itd. itp.

Brzmi strasznie nudno? Zapewne słyszeliście to już tysiące razy. I macie rację – to są problemy, które nie zostały rozwiązane do tej pory a co gorsza powstają nowe (np. cyfrowe wykluczenie, bezpieczeństwo w Internecie itd.). Innymi słowy – część problemów rozwiązujemy ale pojawiają się nowe (częściowo w wyniku wprowadzenia rozwiązań poprzednich problemów..).

Lista wyzwań stojących przed naukowcami, które mają bardzo duży wpływ na życie każdego obywatela naszego globu znajdziecie tutaj.

Bardzo ciekawe wnioski wysnuwa autor artykułu zauważając, że obecnie “ciśnienie” inwestorów i osób oceniających projekty na technologię i rozwiązania, które są bardziej “sexy” dla mediów (coś w stylu “…20-to letni student został milionerem dzięki zakupowi domeny za 1 pln i pomysłowi na serwis społecznościowy…”) przesłaniają ich wartość użyteczną.

Komisja odrzuciła rozwiązanie pozwalające na komunikowanie się między ochotnikami a mieszkańcami wiosek, którzy potrzebują pomocy medycznej za pomocą SMSów a wybrała technologię zbierania i liczenia głosów w ankietach. Wśród ludzi oceniających byli ludzie z Zynga, Facebook, Y-Combinator. Trudno zarzucić im, że się nie znają na nowych technologiach – ale czy znają się na rozwiązywaniu prawdziwych problemów?

Producent m.in. pościeli firma Remes zarabia rocznie 100 milionów złotych na sprzedaży swoich produktów (głównie staruszkom). Firma interaktywna K2, giełdowa spółka wytwarzająca zaawansowane rozwiązania dla web i mobile miała w 2008 roku 40,8 milionów złotych obrotu z czego 2,7 milionów zysku.

Zguglujcie sobie ile zarabiają (zarobki nie obrót) rocznie takie serwisy jak: GoldenLine Fotka, Blip, o2, Onet, czy Nasza-Klasa. Zdziwicie się jak obroty firm, które znacie bardzo dobrze z przestrzeni Internetu są bardzo niskie w porównaniu do firm “starej gospodarki”.

I nic nie zapowiada się na to aby któryś z tych portali czy serwisów od list zakupowych na telefony komórkowe przeskoczył w zyskach takie podmioty jak: Pekao, Orlen czy ITI. Ba, gwiazdy “nowej gospodarki” nawet nie zbliżają się do rynkowych “średniaków” w obrotach i zyskach. Czemu więc są takie fajne? Bo kochają je media – nie rozumieją ale kochają bo są czymś nowym.

Co lepsze -porównajcie to potem do obrotów i zysków firm zajmujących się tak mało “fajnymi” rzeczami jak recyklingiem, produkcją ścianek działowych, czy sprzedażą części samochodowych. Okazuj się, że budka z kebabem, hurtownia alkoholu czy franczyza McDonald’s (w dobrej lokalizacji) może stać się lepszym źródłem przychodu niż bawienie się w kolejny “innowacyjny serwis społecznościowy dla…”.

Zanim wyciągniecie rękę po “innowacyjną” kasę z PARP może lepiej zrobić coś takiego. Bez kasy z podatków rodaków, cwanych inwestorów i nadymanych biznes planów.

Przeproście się więc z ambicjami swoich rodziców (”synu, chciałbym abyś został dentystą“), wywalcie TechCrunch i Mashable z RSSów , chrzańcie barcampy i geekowe nasiadów z linuksiarzami (którym tak naprawdę marzy się zajęcie pozycji Windows w świecie OS) i zacznijcie myśleć co Wy byście chcieli zmienić w otaczającym świecie. Tak naprawdę czego byście potrzebowali i chcieli.

W tym realnym świecie.

Dzięki uprzejmości serwisu TwojaEuropa.pl zamieszczam raport w którym znajdziecie analizę dotychczasowych projektów powstałych z naszych podatków. Znajdziecie w nim zestawienie projektów z naboru w roku 2008 czyli tych, które powinny w zasadzie kończyć prace i startować…

Jednym zdaniem – klęska. Jeśli tak będą wyglądały kolejne nabory (w raporcie mowa jest o wnioskach, które zostały zatwierdzone w 2008 roku) to niestety ale staniemy się pośmiewiskiem całej Europy.

Za setki milionów złotych wydanych na “innowacyjne projekty” mam (nie)działających kilka serwisów-klonów nawet w tej samej niszy. Nikt z RIFów / PARPu nie zrobił sobie takiego zestawienia w postaci tabelki na co idzie kasa i jaki jest cel działania usługi aby uniknąć dublowania wniosków?

Od notowań Aleksy czy Google mnie bardziej interesuje dlaczego wbrew temu co widnieje w regulaminie część firm dostała kasę nie na założenie firmy i jej rozwijanie tylko na “wsparcie i reklamę”? Czyli są równi i równiejsi? Można dostać kasę z 8.1 nie prowadząc firmy od 12 miesięcy tylko dłużej?

Polecam zestawienie 100 serwisów z największą kwotą dofinansowania – lektura tego dokumentu powinna stać się przyczyną powołania kolejnej komisji śledzczej albo widowiskowych zwolnień w PARPie i RIFach. Boże chroń biznes przed urzędnikami!

Ciekaw jestem jak będzie próbował tłumaczyć się rzecznik PARPu – czy wybierze metodę “nie oceniajmy jeszcze bo jest za wcześnie” czy raczej “spokojnie, wszystko jest w porządku – projekty są kontrolowane przez urzędników”. Naprawdę jestem bardzo ciekawy…

Dalej pozwalam sobie wkleić komunikat prasowy serwisu TwojaEuropa.pl:

“W 2008 roku polskie firmy obiecywały, że dzięki działaniu POIG 8.1 unijne euro odmienią polski internet. Niestety wsparcie gospodarki elektronicznej może zakończyć się spektakularną klapą bo blisko połowy serwisów i e-usług w internecie wciąż nie ma.

W redakcji portalu TwojaEuropa.pl, projektu realizowanego w ramach pierwszego naboru POIG 8.1 z 2008 roku, zbadaliśmy sprawę od strony praktycznej. Sprawdziliśmy, które ze wspartych dotacją projektów są już publicznie udostępnione, jaka jest ich widoczność w Internecie, a także czy zdobyły sobie już popularność wśród internautów (ruch na serwisie i linki).

Wyniki badania okazały się bardzo zaskakujące. Blisko połowa przeanalizowanych projektów nadal nie została uruchomiona, części nie mogliśmy nawet odnaleźć przez wyszukiwarkę Google.

Tymczasem warto przypomnieć, że we wrześniu 2008 roku Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości przeżyła pierwszy szturm przedsiębiorców. Pomimo, że o działaniu 8.1 PO IG nie było jeszcze głośno w mediach, zainteresowanie pozyskaniem dotacji na e-biznes było bardzo duże.

Małe i średnie firmy złożyły aż 449 projektów z pomysłami na elektroniczne usługi na łączną kwotę dofinansowania 193.011.048,14 PLN. Kwota okazała się bardzo wysoka, zwłaszcza, że PARP przeznaczył do podziału tylko niecałe 127 mln PLN. Konkurencja i weryfikacja wniosków była więc bardzo ostra.

Ostatecznie dotację pozyskało 226 projektów na łączną kwotę dofinansowania 93 956 790,21 PLN. Wydawać by się zatem mogło, że wsparcie otrzymały tylko perfekcyjnie przygotowane projekty, które powinny już podbijać internet. Właśnie teraz mija bowiem rok od faktycznego rozpoczęcia realizacji większości pomysłów na e-biznesy. Ale wielu z nich w sieci próżno szukać.

Aby zdobyć klientów i osiągnąć zakładane wskaźniki serwisy powinny już zacząć działać, ponieważ maksymalny możliwy okres realizacji projektu wynosi dwa lata. Oznacza to, że dla tych, którzy kończą projekt w 2010 roku właśnie wybił ostatni dzwonek.

Zapraszamy do lektury raportu”

Więcej informacji i dodatkowe komentarze:
Łukasz Matuszewski tel. 509 644 223, redakcja@twojaeuropa.pl

TwojaEuropa.pl – pierwszy kompleksowy portal o Europie, gromadzący praktyczne informacje i porady, a także dający możliwość publikacji własnych artykułów, dyskusji, nawiązywania kontaktów biznesowych, oraz promowania siebie i swoich usług. Wszystko o Europie i Unii Europejskiej; gdzie szukać pracy, jak założyć działalność, jak wyjechać na studia, gdzie spędzić wakacje, w jaki sposób podróżować po UE, jak uzyskać dofinansowanie… Cała Europa w jednym Portalu.

Premier Donald Tusk robi sobie PR zapraszając przedstawicieli środowiska telekomunikacyjnego, blogerów (ale tylko kilku) oraz organizacje pozarządowe (ale tylko te, które nie będą zadawały trudnych pytań). Cel jest jasny – spotkanie ma pokryć kolejny dzień pracy Komisji Śledczej w sprawie tak zwanej “afery hazardowej”…

To jasne jak słońce, że PO boi się Internautów i chce ich “uszczęśliwić” zakładając kaganiec na wolne medium. Ponieważ nie mogą ot tak wyłączyć Internetu to chcą go cenzurować. Zacznie się od pedofilów a nie wiadomo na kim się zakończy – na kucharzach? A może na programistach?

Każda okazja jest dobra żeby odwrócić uwagę mediów od spraw istotnych. Wiadomo też, że Premier Tusk decyzję podjął już wcześniej – teraz chce tylko zyskać społeczną aprobatę i tani poklask. Bardzo tani bo nie podano żadnego posiłku i po 4 godzinach trzeba było się ratować zjadając ciasteczka. Oburzające!

Spotkanie było ustawione od początku do końca. To widać było. Fałszywy bloger (kto go na tego blogera wybierał? Wiadomo coś w ogóle dlaczego to on został organizatorem tej debaty? Jakim miał pseudonim w WSI?) Maciek Budzich zaprasza znajomych i tylko sympatyków PO. Wcześniej ustalone są pytania ze stroną rządową a Centrum Informacji Rządowej dba aby nic poza oficjalnym scenariuszem nie pojawiło się podczas debaty.

Ha! A na sali okazuje się, że część osób się ze sobą zna! Czyli towarzystwo wzajemnej adoracji pod płaszczykiem debaty będzie lobbowało za rozwiązaniami dobrymi dla nich. Na przykład taka organizacja KidProtect.pl tak naprawdę to co tam robiła? Oni pewnie tylko mówią, że zwalczają tych pedofilów. Pewnie kasę dostają z UE za to grubą za łapanie tych zboczeńców. Bo po co by mieli to robić za darmo?

Dlaczego nikogo nie dziwi, że “fan mediów” nagle organizuje debatę z udziałem polityków? Coś tu pachnie bardzo brzydko – pewnie to Centrum Informacyjne Rządu wszystko przygotowało wcześniej a Maciek to upublicznił. Ktoś widział w ogóle teczkę “TW Budzika”? Ja widziałem i mówię Wam – są tam straszne rzeczy. A na pewno zaraz teczka zaginie i wszystkie kwity razem z nią – zobaczycie!

Premier znał pytania i miał przygotowane odpowiedzi. Cała rozmowa miała służyć tylko li wywołaniu wrażenia, że rząd i Premier “słuchają narodu” podczas gdy tak prowadzą prace nad ustawą aby tylnymi drzwiami wprowadzić cenzurę i możliwość blokowanie dowolnych stron. Putinada pełną gębą! Prasówka partyjna jak za czasów czerwonych towarzyszy. To po to Kaczyńscy komunę obalali? Wstyd i hańba!

Polska będzie gorsza teraz niż Chiny i Białoruś – cenzura będzie miała baczenie na wszystko – od forów poprzez blogi na rozmowach przez telefony komórkowe kończąc. Każde dziecko na Onecie o tym przecież wie tylko Premier nie? Dziwne. Bardzo dziwne.

Pytań internautów nikt nie słuchał ani ich nie przekazuje. Tym samym przepadają same najlepsze merytorycznie teksty a ich próbujący dowiedzieć się i walczyć o wolność są ignorowani. To zaczyna jako żywo przypominać najgorsze czasy komunistyczne. A Internauci pytali bardzo mądrze, merytorycznie i roztropnie. W zasadzie można by powiedzieć, że nikt tak dobrze nie reprezentuje Internautów jak oni sami.

Acha no i teraz największa wtopa (a raczej polityczna manipulacja). Na debacie nie było nikogo z Salonu24. Nikt nie zaprosił np. Rybitzkiego ani Kataryny. To żenada i kpina Panie Premierze! Tak działała ubecja. W końcu Salon24 to największa polska platforma blogowa na której światli ludzie dyskutują o rzecz ważnych i mądrych.

No bo się zastanówmy – co ten Tusk może wiedzieć naprawdę o internecie? Ile godzi siedzi na Naszej-Klasie? Ile w życiu “wykopał” wpisów? Czy brał udział w jakimś flejmie? No i czego używa do pracy? Pewnie ohydnego komercyjnego Windowsa. A wszyscy wiedzą, że otwarte oprogramowanie i Linux to jest to. Acha i na pewno Premier i rząd nie mają konta na Facebooku – so lame mr. prime minister, so lame.

Bo przecież każde dziecko z Wykopu wie, że jeśli coś czy kogoś się krytykuje w Internecie to żeby być branym na poważnie trzeba mieć w swoim dorobku co najmniej takie samo dzieło jak osoba krytykowana. Innymi słowy – żeby skrytykować Fotkę czy Naszą-Klasę trzeba być Markiem Zuckerbergiem. Inaczej spadaj bo LOL i ROTFL.

Na koniec usłyszeliśmy jakiś bełkot prawniczy (to znaczy wiele słów, których normalnym i prawdziwy internauta nie zrozumie jeśli nie ma pod ręką wiki) zapewne specjalnie przygotowany aby nikt nic nie zrozumiał. Mój apel – następnym razem postuluję o zakaz mówienia skomplikowanym językiem. Ministrowie mają mówić tak jak w Wiadomościach TVP – jasno i zrozumiale. Inaczej nie dostaną komcia.

Acha – Premier coś przebąkiwał o zorganizowaniu kolejnej debaty. Moje propozycje: Maciek Budzich nie może jej prowadzić bo już się wylansował i musi pozwolić lansować się innym. Po drugie taka debata nie będzie prawdziwą, polską debatą o wolności, cenzurze jeśli nie pojawią się na niej tacy goście jak: bracia Kaczyńscy, Jola z Dywit, Jasiu Śmietana, Michalkiewicz, Kataryna i ksiądz.

Najlepiej dwóch. Bo co to za debata w Polsce gdzie się nie zaprasza księdza? I o czym to świadczy? Nasi przodkowie pod Cedynią walczyli o to abyśmy mogli na debatach poznać zdanie Kościoła. Acha i ja oczywiście jak pisze “ksiądz” to mam na myśli księdza katolickiego a nie jakiegoś innowiercę czy tam popa.

I od razu propozycja jak taka debata powinna i musi wyglądać: otóż wszyscy polscy Internauci (a o tym kto jest Internautą decyduje ilość wpisów na forach Onetu) zadają pytania Premierowi. A Premier musi odpowiedzieć na wszystkie pytania bo od tego jest, po to na niego głosowaliśmy i nie ma to tamto, że czas się mu skończy.

I w szczególności niech Premier się przygotuje lepiej na odpowiedzi na pytania o sens życia, czy moja dziewczyna do mnie wróci i pytania czy w Polsce jest demokracja czy jej nie ma bo pani w szkole mówi, że jest a rodzice, że nie.

PS. A teraz na poważnie – jeśli szukacie informacji jak wyglądała debata zajrzyjcie do Mikołaja, Maćka, Jacka i znowu Maćka oraz zdjęcia Janka

Moje zdanie po debacie: absolutnie zakazać “konsultacji społecznych” w których może wziąć udział każda osoba. Okazuje się bowiem, że po raz kolejny ilość ludzi zadających pytania obniża jakość wypowiedzi a kilkadziesiąt tysięcy osób na czatach, komunikatorach czy posługujący się innymi narzędziami do komunikacji w sieci skutecznie rozmywa istotę dyskusji.

W kolejnej odsłonie debaty powinni się spotkać praktycy a nie sfrustrowani blogerzy, przedstawiciele organizacji kanapowych i autorzy fanpejdżów z FB ze 100 followersami.