Wszystkie e-commerce’owe podmioty, które pojawią się pod parasolem Naturalniej.pl będą łączyły takie cechy jak: zdrowie, sport, uroda, ekologia, zdrowe żywienie, leki.

Mamy nadzieję, że w czasie następnych 2-3 lat uda nam się stworzyć ring sklepów związanych wspólnymi wartościami, których użytkownicy będą w naturalny sposób krążyli między nimi inspirowani naszymi ofertami. To są nasze założenia – zobaczymy co z nich wyjdzie ale patrząc na samo Apteo jesteśmy pewni dobrze obranego kierunku :)

Na razie Zapach Róży wygląda ubogo pod kątem produktów – powoli zapełniamy magazyn, obserwujemy klientów, tworzymy akcje promocyjne na naszych innych serwisach i analizujemy zachowania klientów. W ciągu najbliższych tygodni uruchomimy kolejny podmiot (tym razem nie sklep) – obserwujcie nas bo powoli układanka zaczyna nabierać rumieńców :)

Będziemy musieli walczyć o swój kawałek tortu z bardzo dobrze znanymi sklepami oraz podmiotami istniejącymi na rynku od długiego czasu. Mówi się trudno i próbuje znaleźć swoje miejsce :)

Będziemy chcieli oprócz sprzedaży perfum doradzać i inspirować wskazując ciekawy zapachy, nowości i pomagając wybrać coś na prezent. Spróbujemy ze sklepem na Facebooku, spróbujemy powalczyć w social mediach. Dodatkowo chcemy sprzedawać niszowe i trudno dostępne perfumy sprowadzane głównie na zamówienie.

Ponieważ nie korzystam z żadnej polskiej hurtowni i mamy własne źródło zaopatrzenia (w bardzo fajnych, konkurencyjnych cenach) to zapraszamy sklepy, portale i inne podmioty do kontaktu z nami. Może okaże się, że sprzedaż perfum w Twoim serwisie będzie świetnym uzupełnieniem tego co robisz do tej pory. Daj znać: artur (at) revolver.pl

Wywiad z Alanem (choć długi ale sam się prosiłem) uważam za fajny przykład tego jak można rozwijać i cieszyć się z bycia niszowym (w pozytywnym kontekście) serwisem. Enjoy!

AK74 – Alan wiem, że każdy Polak powinien znać ten adres ale na potrzeby moich czytelników (szczególnie młodszych) opowiedz o początkach 2upblog.pl – kto to wymyślił, po co i dlaczego?

Alan Iwanowski-Pineiro – Każdy powinien znać? Nie przesadzajmy :) Wtedy to dopiero społeczeństwo byłoby skrzywione japońskimi teleturniejami i chorymi wizjami reżyserów krótkich metraży. Mała społeczność, to dobra społeczność. Głównie dlatego, że rzadziej dochodzi w niej do niekontrolowanych zachowań. A w internecie ‘spokój’ to towar deficytowy. Ale pytałeś o genezę…

2up powstał zupełnie spontanicznie. Głównie dlatego, żeby rwać laski – choć po 5 latach żadna się jeszcze na to nie nabrała, to żyję nadzieją. Bloga stworzyliśmy na spółkę z Pawłem „Paulem” Tomasem. Wówczas pisanie bredni wydawało nam się zadziwiająco dobrym pomysłem na zmarnowanie sporej części naszego wolnego czasu.

Stąd zresztą dzisiaj dla wielu niezrozumiała nazwa „2UP” – co jest odniesieniem do gier komputerowych i rozgrywki „na dwóch graczy”. Choć zaczynaliśmy pisać w duecie, skończyliśmy w dużo większym zespole. Redakcja się powiększyła, a nazwa została.

Po co to robiliśmy? Z tego samego powodu, co setki czy tysiące innych blogów w tamtym okresie. Bo dzisiaj tworzy się je dla zarabiania kasy z odsłonówek. Kiedyś zakładało się je z chęci dotarcia do ludzi. Rozkwit blogosfery na całym świecie to sam koniec lat ’90-tych XX wieku i pierwszych parę lat XXI. Jak zwykle, Polska w tym wypadku zareagowała ze sporym opóźnieniem, w związku z czym popularność tego medium dotarła do nas w 2005.

Wcześniej blogi kojarzyły się głównie z nastolatkami piszącymi o dramacie klasówki z biologii czy nieudolnymi foto blogami. W tym roku wystartowaliśmy my, z tego co mi się wydaje również i Kominek czy chociażby np. Pudelek. To były ciekawe czasy nowych rozwiązań i pomysłów, ale każdy chciał pisać przede wszystkim do ludzi. Pudelek oczywiście nie jest tego przykładem – chciałem zaznaczyć jedynie pewien punkt zwrotny – ale popatrz chociażby na Kominka.

Kiedyś anonimowy i obrazoburczy szowinista, legenda którą pokochały tysiące, dzisiaj jakiś facet w czapce z trzema różnymi blogami – gdzie absolutnie nie wiem czym jeden różni się od drugiego – do tego z planem biznesowym w postaci tłumaczenia swoich starych tekstów na angielski i chiński. Śmiech przez łzy. Tak się dziwnie dzisiaj porobiło…

Przydługa dygresja, ale meritum proste – chcieliśmy mieć możliwość mówić do ludzi. Nie mogliśmy pisać w gazetach, występować w telewizji, to założyliśmy bloga. W zasadzie tak też pozostało do dziś.

AK74 – Jeśli bym Cię zapytał czym obecnie jest 2up – to blog czy raczej czy mini serwis społecznościowy? Skąd pojawili się tam użytkownicy (akurat dość specyficzne osoby przyznam) i czemu zostają? Jak sobie radzisz ze budowanie społeczności wokół tego serwisu?

AI-P – O rany Artur, a myślałem, że poprzednie pytanie było złożone ;) Ciężko będzie to ująć w niewielkiej ilości tekstu, ale spróbujmy…

2UP z pewnością nie jest mini serwisem społecznościowym. Twoje pytanie zahacza o odwieczny dylemat typologii blogów. Jeśli już, powinno ono brzmieć czy 2up jest tematycznym blogiem kolektywnym czy rozrywkowym serwisem wertykalnym.

Oczywiście ta granica dzisiaj jest zatarta i ciężko dokonać jasnego podziału – ale 2up jest z całą pewnością blogiem. Kolektywnym, ale blogiem. Przede wszystkim dlatego, iż jakiś procent naszych treści stanowią nasze własne opinie czy przemyślenia.

Nikt z nas nie ukrywa swojego subiektywizmu w wielu kwestiach – a wyrażanie siebie jest jedną z podstawowych idei tego medium.

Skąd pojawili się nasi użytkownicy? Sam chciałbym to wiedzieć. Część z nich przyszła z forum serwisu dla grafików – Webesteem.pl, gdzie w tamtych latach funkcjonowała większość moich „internetowych znajomych”. A wszyscy pozostali to zasługa marketingu wirusowego.

Takiego, w którym my nie maczaliśmy palców. Znajomi znajomych, przekazujący sobie linki… Efekt kuli śnieżnej. Która oczywiście zatrzymała się na pewnym progu, ale i tak przejechała spory kawał drogi. Czemu zostają? Pytanie czy faktycznie zostają.

Niewielki procent pewnie tak – Ci którym odpowiada nasze mało wysublimowane poczucie humoru i są fanami wizualnego masochizmu pewnie męczą się dalej. Cała reszta przelatuje jak przez sito, nie zapamiętując nawet adresu. Dobrym przykładem są Wykopowicze.

Oni kompletnie nie ogarniają naszych klimatów. Mieliśmy paręset tysięcy wejść z Wykopu, jakby pewnie podliczyć wszystkie te lata, a w efekcie po takich skokach odwiedzin, przyrost stałej bazy userów był niezauważalny.

A budowanie społeczności wokół 2up’a? Będąc dogłębnie szczerym, obecnie poświęcam temu zagadnieniu niewiele czasu. Blog leci siłą rozpędu. Jak każda siła, pozostawiona sama, w końcu się wytraci. Mam na to pewien pomysł, ale nie czas jeszcze głośno o tym mówić.

AK74 – Flirtowałeś też z grami (2upgames.pl) a ostatnio z hhm..serwisem orbitującym wokół tematyki lasek, ciź, panienek i to w dodatku prawie zawsze roznegliżowanych (Zapinka.pl). Po co to robisz – nie widzę reklam, nie sprzedajesz dostępu płatnego do tych serwisów – hobby? Masz za dużo wolnego czasu?

AI-P – „Lasek, ciź, panienek”, bardzo podobają mi się te epitety, którymi określasz Zapinkę ;) Myślę, że jak popatrzysz właśnie na nią, gdzie ostatni update był parę miesięcy temu albo wklepiesz domenę 2upgames.pl i zauważysz, że nie należy już do nas, będziesz miał odpowiedź na to pytanie.

Zamysł był dosyć prosty – stworzyć rodzinę blogów tematycznych. Przed nami zrobił to Gawker i Weblogs Inc. Rozbudowując sieć założenie było jasne, iż nie ja przejmuję ich stery. Oba miały swoich „redaktorów naczelnych”, szumnie nazywając tą funkcję, którzy byli odpowiedzialni za prowadzenie tych stron.

Wiesz, nie zawsze masz szansę przejąć kontrolę nad czymś zupełnie nowym, gdzie z miejsca dysponujesz jakąś bazą czytelników. Więc dla wielu mogło to być coś atrakcyjnego.

Niestety w obu przypadkach, wyniki eksperymentu okazały się dla nas niezwykle bolesne. Odwiedzalność była daleko poniżej poziomu jaki sobie założyliśmy. Motywacja spadała z każdym dniem, a jak wiemy brak contentu nie wpływa dobrze na zwiększanie się liczby czytelników… Więc siłą rzeczy oba produkty umarły.

Głównie z tego względu, iż żaden nie miał mieć na początku charakteru komercyjnego – choć były takie plany. Dalekie, ale były. Niestety, nie udało się zrealizować założeń i skończyło się fiaskiem.

Ciężko jest prowadzić niekomercyjne strony, które wymagają czasu i poświęcenia, gdy człowiek na co dzień pracuje te 8h za pieniądze, a potem ma jeszcze siłować się z internetem dla własnej satysfakcji. Czasem obejrzenie filmu jest lepszym rozwiązaniem… Osoby które do tego zaangażowałem, to świetni i inteligentni ludzie, jednakże nie mieli na tyle dużo silnej woli, aby poradzić sobie z okresem rozkręcania produktu.

Na przykład przy Zapince pracował doskonały dwu osobowy zespół – to goście, którzy mają pomysł na swoje sieciowe alter ego, wiedzą jak pisać, jak budować posty, jak być oryginalnymi i jak zgarnąć sporą rzeszę odbiorców. Ale nie mają tyle czasu i motywacji, żeby ciągnąć to przez kilka miesięcy – szczególnie, że jak łatwo sobie wyobrazić, postowanie na Zapince wymaga kilkukrotnie więcej czasu i zaangażowania, niż pisanie na 2upie.

A niestety, jeśli nie robisz serwisu dla korporacji, gdzie płacą Ci za robotę pomimo tego, że nie masz wyników przez pierwsze pół roku – to kończy się to tak jak na wyżej załączonym obrazku. Potrzebowałem dwóch prób, aby wreszcie to zrozumieć. Trzeci raz tego błędu raczej nie popełnię.

AK74 – Ile osób wspomaga 2upblog? Ilu jest stałych komentatorów a ile materiałów podsyłają czytelnicy? To już jest serwis typowo „User Generated Content” czy Ty nadal musisz mu poświęcać dużo czasu na moderację, sugerowanie tematów, konkursy?

AI-P – 2UP w niewielkiej mierze jest „user generated”. To nadal blog treściowy, gdzie core stanowi jego redakcja, która publikuje własne znaleziska. Maili przychodzi sporo – przyznam szczerze, że ostatnimi czasy, mam coraz mniej czasu dla 2UP’a. Stąd też nie zawsze udaje mi się wszystkie linki przeglądać.

Biorąc pod uwagę, że pracuje również w branży internetowej i robię praktycznie to samo co robiłem przy 2upie, tylko dla większej firmy – to ten zapał i energia idzie w zupełnie inne miejsce. Oczywiście ten blog zawsze będzie moim pierworodnym, tylko ostatnio mam wrażenie, że stał się już pełnoletni, wyprowadził się z domu i widujemy się tylko w weekendy.

2up nie dożyłby tych 5 lat (w połowie października urodziny zresztą), gdyby nie ludzie, którzy oprócz mnie go tworzą. Sylwia Besz, autorka między innymi niezwykle popularnego In Web We Trust (http://www.sawb.soup.io/), Marcin „Bayer” Cajzer, Grzegorz „Loser” Wojtysiak, Maciek „Macias” Winnicki, Michał „Tonk” Gajdowski, Kuba „Flanker” Szumowski, Sławek „Wallie” Wala czy ojcowie założyciele – Paweł „Paul” Tomas, który nie pisze od lat, ale jest z nami duszą, a czasem nawet i ciałem ;) czy Marcin „Warpech” Warpechowski, bez którego umiejętności koderskich, ten blog by nie przeżył nawet roku… I parę innych osób, które się przez ten czas przewinęły.

To wspaniali ludzie, których nigdy do niczego nie musiałem namawiać. Są dla mnie taką małą, internetową rodziną, ze wszystkimi jestem na swój sposób zżyty – część z nam z reala, część nie – ale lepszej ekipy do prowadzenia bloga wymarzyć sobie nie można i to przede wszystkim im możemy zawdzięczać dzisiejszy kształt 2up’a.

AK74 – Co Cię wkurza w polskim Internecie? Czasami śledzę burzliwe dyskusje, które wybuchają przy okazji opublikowania jakiegoś teledysku czy wypowiedzi celebryty. Ty jak i osoby z którymi się spierasz często wyglądacie jak z innych planet – wyzwiska, epitety, przypinanie łatek poglądów danych partii politycznych…

AI-P – Wiesz co… kiedyś pod tym pytaniem wylałbym z siebie pewnie z 10 grubych akapitów. Ale z biegiem lat wkurza mnie coraz mniej rzeczy. Częściej się za to dziwię. Internet nauczył mnie przez ten czas, iż potrafi być nieprzewidywalny, gdy się tego najmniej spodziewasz i bez względu na wiedzę jaką dysponujesz o sieci, zawsze ktoś otworzy przed Tobą nowe drzwi, za którymi będzie murowana ściana z napisem „WTF?”.

Nie będę przecież opowiadał o tak oczywistych zjawiskach jak syndrom anonimowości internetowej i konsekwencje jakie za sobą ciągnie, bo i Ty i Twoi czytelnicy z pewnością znacie to zjawisko aż za dobrze.

Ostatnio siedząc późną nocą przy drinku z Tonkiem i rozmawiając o 2upie, powiedział mi coś z czego zdawałem sobie sprawę, ale najwyraźniej z biegiem lat o tym zapomniałem.

Że prawdziwą popularność bloga mierzysz ilością osób, którym chce się napisać, że się z Tobą nie zgadzają. Samo w sobie niesie to ogromną wartość – bo przecież kieruje nimi jakaś motywacja – ja nigdy nie miałem potrzeby kląć pod czyimś wpisem, gdy kompletnie mi na miejscu czy partnerze w dyskusji nie zależało.

Internet trzeba brać takim jaki jest. Zmienić możemy nie wiele, lepiej pogodzić się z faktycznym stanem rzeczy, niż ciągle stawiać opór. Byłem młodszy, miałem na to dużo energii. Dzisiaj to już nie złość, a często rozczarowanie, że gubię z czytelnikami nić porozumienia.

Czasami się śmieję, że sam sobie wykształciłem widownię z dużo bardziej wysublimowanym gustem, aniżeli bym sobie tego pierwotnie życzył :) Ale to kwestia adaptacji i dostosowania się do pewnych wymagań. Kiedyś umyślnie pisałem kontrowersyjne rzeczy, aby zgarniać pod wpisem dziesiątki czy setki komentarzy – dzisiaj robię to zupełnie nie umyślnie ;)

Ale to dobrze, sensowna polemika i umiejętność rozmawiania w sieci kształtuje charakter. Wbrew temu co napisałeś, wcale nie pojawia się wiele wyzwisk i epitetów. Użytkownicy 2up’a to w większości inteligentni ludzie, wbrew temu czego po zawartości bloga można by się spodziewać.

I często dyskusja z nimi stanowi intelektualne wyzwanie – ale od dawna traktuje to w formie zabawy. Czymże byłby 2up bez odrobiny emocji?

AK74 – Zrobiłeś już swój serwis marzeń czy nadal będziesz eksperymentował? Czy chodzi Ci coś po głowie i zamierzasz coś przygotować nowego? Gry i seks już były więc co – polityka?

AI-P – Przypuszczam, że ludzi, którzy zrobili swój serwis marzeń, można policzyć na palcach jednej ręki. Tak się szczęśliwie złożyło, że mam okazję pracować w branży internetowej – a moją pracą jest właśnie tworzenie serwisów. Nie, ten moment jeszcze nie nastąpił i myślę, że prędko nie nadejdzie.

Każdy z nas (mam na myśli branżę, której Ty również jesteś częścią) poszukuje swojego Świętego Graala. I większość nigdy go nie odnajdzie. Ci którym się to uda, będą mieli swój własny akapit w Wielkiej Historii Internetu. Będzie to wąskie grono, ale nie ukrywam, że chciałbym się kiedyś w tym zaszczytnym towarzystwie znaleźć.

Mogę Ci jednak zdradzić, iż z dużym prawdopodobieństwem nie będzie to serwis treściowy. A już na pewno nie o polityce, która jest tematem tak kontrowersyjnym, że dzisiaj strach nawet go poruszać. Zobacz zresztą jak skończyła Kataryna. Kto by chciał się w tym bagnie topić?

Piękna idea „Content is King” to definicja bzdury, archaizm ukuty parę lat temu – pętla, którą na szyję założyło sobie już wiele osób. Dzisiaj „treść” jest wtórna, rzadko kiedy ma źródło, rzadko kiedy jest wartościowa. Chcesz być zauważonym, chcesz wygrać grę w internet – musisz grać na innych zasadach niż wszyscy.

Musisz myśleć na wspak. Popatrz na chatroullete.com. Idea prosta jak budowa cepa, nic czego nikt do tej pory nie wynalazł. A jednak 17 letni Andriej Ternowski odkrył, że wystarczyło dodać przypadkowe łączenie tych wszystkich czatowiczów za pomocą jednego guzika i eureka. Jeździ po Stanach i szuka inwestorów.

Wszystko jest mieszanką pomysłu, szczęścia, świeżego podejścia i wyczucia następnego kroku, jaki Internet ma właśnie wykonać. Na świecie pracują dziesiątki albo i setki tysięcy specjalistów od sieci – i o ile potrafią przewidzieć gdzie internet zmierza, to nikt Ci nie powie, jak będzie wyglądał za choćby 2-3 lata.

Czy ktoś na pół roku przed wybuchem ich popularności, potrafił stanowczo stwierdzić, że Twitter czy Facebook zdominują ogólnoświatowy internet, a social networking stanie się web 3.0? Wątpię. Sieć pod względów trendów i mody jest bardziej nieobliczalna niż nowe kreacje Lady Gagi.

Pochłania najlepsze z pomysłów i w przeciągu miesiąca kształtuje się wg ich koncepcji. Nigdy nie wiesz jaki internet zastaniesz z rana przy kawie. Większość ludzi, którzy zdobyli popularność dzięki sieci, po prostu dobrze naśladuje i adaptuje wdrożone już rozwiązania.

Cała zabawa polega na tym, żeby być tym kogo inni będą później kopiowali. To jest właśnie dla nas ten poziom wirtuozerii, który każdy chciałby osiągnąć, a który wymaga – niestety – szóstego zmysłu i niezwykłej intuicji. Myślę, że o tym marzy właśnie większość z nas.

AK74 – Jak chcesz rozwijać swoje serwisy? Na czym zarabiać? Masz jakiś biznes plan w głowie czy raczej interesuje Cię rola wydawcy bez konieczności zarabiania na tym?

AI-P – „Serwisy” w liczbie mnogiej dla mnie już nie istnieją, jeśli mamy na myśli te zbudowane na treści. Jak wcześniej wspomniałem – trochę mi to zajęło, ale wreszcie zrozumiałem, że nie tędy droga. Ta jest już dla mnie zamknięta, ale życzę powodzenia każdemu, kto się w nią samotnie wyprawia.

Pomysłów mam masę, pytanie tylko czy kiedykolwiek starczy mi życia na zrealizowanie chociażby kilku z nich. Mieliśmy jeden projekt, który był na całkiem zaawansowanym etapie, ale ugrzązł w trakcie prac i dzisiaj nie ma kto go oprogramować.

Bo komu by to się chciało robić to dla czystej zabawy – jesteśmy już trochę za starzy, żeby marnować nasz cenny wolny czas na zabawę w internet.

Biznes planu nie mam i w zasadzie nigdy nie miałem. Było parę pomysłów, ale raczej w postaci luźnej dyskusji. Na 2upie reklamy się pojawiły, ale tylko po to, abym nie musiał z własnych pieniędzy opłacać wszystkich domen, czy abyśmy mogli przeprowadzić się na inne servery.

Jednak pieniądze jakie z tego płyną to i tak grosze. Do tej pory zwróciło mi się za dwa lata opłacania domeny – z pięciu :) Więc sam rozumiesz jak jest. 2UP nie znajduje się w przedziale odwiedzalności, który w jakikolwiek sposób interesowałby indywidualnych reklamodawców.

A blog ma przecież całą redakcję, więc nawet gdybym chciał na nim kiedyś zarabiać, musiałbym się z nimi dochodami podzielić – więc łatwo sobie wyobrazić, jakiego rzędu musiałyby być to kwoty, aby miało to jakikolwiek sens.

Na dzień dzisiejszy jest to nierealne, a ja też nie mam aż takiej potrzeby robić z 2up’a strony komercyjnej. Jak to ładnie ująłeś „rola wydawcy bez konieczności zarabiania”, choć brzmi paradoksalnie, w zupełności odpowiada mi od 5 lat. Czy tak zostanie, tego nie wiem, czas pewnie pokaże. Ale raczej nie będę tłumaczył 2up’a na chiński ;)

AK74 – Co dalej z 2upblog? Przewidujesz jakieś znaczące zmiany w najbliższej przyszłości?

AI-P – Tak się śmiesznie składa, że zbliża się 5 rocznica urodzin 2up’a w październiku tego roku. Jak to zwykle bywa, okrągłe jubileusze skłaniają Cię do pewnych przemyśleń i refleksji.

2UP jest w takim nieszczęśliwym momencie, gdy właśnie wyszliśmy z ery blogów i serwisów treściowych, a weszliśmy w erę mikroblogingu, Facebooka i Twittera.

Dzisiaj nie ważne jest, że masz coś ciekawego czy istotnego do napisania, dzisiaj najważniejszy jest ekshibicjonizm życia codziennego, którym masturbuje się spora większość internautów. Nie muszę rozmawiać z moimi znajomymi przez telefon, czy spotykać się przy piwie, bo przecież o wszystkim i tak dowiem się z ‘fejsa’.

Ja również bez winy nie jestem, bo świat social networking wessał mnie jak odkurzacz, ale z pewnością lepiej niż większość z tych wszystkich osób, zdaje sobie sprawę co właśnie przeminęło i co straciliśmy. Jaki etap historii internetu został właśnie zamknięty.

Etap, którego my byliśmy częścią. I trochę mnie to boli, że jesteśmy niczym ta guma pozbawiona smaku, którą żujesz i żujesz na długo po tym jak nic nie czujesz i czekasz tylko, aż nikt nie będzie patrzył, żebyś mógł ją wypluć na chodnik.

W takiej chwili stajesz na rozstaju dróg przed drogowskazem. Jedna droga kończy się szybko skarpą, z której skaczesz i jedyne co po Tobie pozostaje to ślady na piachu. A druga to droga przemiany, na końcu której czekają Cię tłumy czytelników.

Zastanawiałem się całkiem niedawno nad tym, czy aby nie zamknąć 2up’a, zanim będzie go już odwiedzało jedynie 10 osób. Zawsze lepiej odejść, gdy jeszcze ktoś patrzy. Ale uznałem, że nie potrafię się z tym głupim blogiem rozstać.

Więc postanowiłem gruntownie przemyśleć całą koncepcję i wymyślić coś, dzięki czemu ta strona odnalazła by się w nowej rzeczywistości i przeżyła następnych parę lat, do czasu, gdy ktoś obali Facebooka.

Za wcześnie jest na to abym mówił co chcę zrobić i kiedy to będzie zrobione. Mam pewien pomysł na 2up 3.0 i jestem pewien, że wiele osób byłoby nim zachwycone.

Być może coś pokażemy na 5 urodziny. Ale czy uda się zrealizować nową koncepcję, czas pokaże, ale z pewnością nie pogrzebię 2upa żywcem.

Przez kilka tygodni z boku bloga wisiał widget, który był konkursem ale również informacją o pojawieniu się nowej wersji oprogramowania Adobe CS5. Dziś nadszedł czas rozstrzygnięcia konkursu…

“Sprawdź nasze pytania umieszczone na najlepszych polskich blogach o projektowaniu graficznym, fotografii, marketingu i webdesignie. Poszukaj informacji na temat nowego pakietu CS5 w publikacjach prasowych i on-line. Wybierz prawidłowe odpowiedzi i zaproponuj nam, jakie jeszcze funkcjonalności chciałbyś zobaczyć w naszym oprogramowaniu. Wśród osób, które odpowiedzą poprawnie na pytania konkursowe, wybierzemy czterech zwycięzców na podstawie najciekawszych sugestii nowych rozwiązań. Konkurs trwa do 19 maja br.”

Jak poinformował mnie organizator konkursu zgodnie z regulaminem zwycięzcą i szczęśliwcem, który otrzyma nowiutkiego netbooka HP Mini został wybrany Adrian (dane osobowe znane są tylko organizatorowi) z którym skontaktują się organizatorzy w celu przekazania nagrody. Adrianie – gratuluję! :) Napisz może w komentarzu coś o Twoim pomyśle, który wygrał :)

Jak do tej pory w czasie konkursów organizowanych na moim blogu miałem okazję rozdać nagrody za 15 tys. pln – warto więc zaglądać tutaj i czytać. Już niedługo kolejne konkursy. Stay tuned!

Zapowiada się bardzo ciekawa dwu dniowa konferencja (15-16 kwietnia) pod nazwą Polish IA Summit. Będą bardzo ciekawi paneliści z zagranicy (w zasadzie czołowe nazwiska) oraz śmietanka polskiej “sceny UX”. W ciągu dwóch dni spotkają się wybitni naukowcy, doświadczeni praktycy, specjaliści oraz wszyscy zainteresowani tematyką Architektury Informacji zarówno w systemach informatycznych, jak i w przestrzeni miejskiej…

Organizatorem jest UseLab, która to tak zachęca do wzięcia udziału w wydarzeniu:

“Podczas pierwszej konferencji, która ma być początkiem cyklicznej imprezy, chcemy głownie zająć się:
> aspektami usystematyzowania wiedzy na temat przetwarzania informacji przez człowieka,
> zastosowaniu tej wiedzy w systemach informatycznych i przestrzeni miejskiej.

Prelegentami na konferencji będą zarówno ludzie nauki jak i światowej klasy specjaliści zajmujący się projektowaniem systemów informatycznych.
Chcemy, aby po raz pierwszy w Polsce, w jednym miejscu i czasie, spotkali się wszyscy zainteresowani zagadnieniami związanymi z Architekturą Informacji. Będzie to spotkanie najlepszych specjalistów ze świata i z Polski skierowane nie tylko do teoretyków, ale przede wszystkim do praktyków oraz odbiorców produktów – klientów.”

Z zagranicznych gości pojawią się:

Prof. Eric Reiss, Dania
Eric Reiss od ponad 30 lat aktywnie współtworzy projekty multimedialne i webowe. Eric jest Prezesem EuroIA Summit, doradza zarządom zarówno Copenhagen Business School jak też Kent State University, jest profesorem użyteczności i projekotwania na IE Business School w Madrycie i jest byłym, dwukrotnym prezydentem Information Architecture Institute. Ale nie miejcie mu tego za złe.
Kontynuując swoją długą karierę starszego copywrightera dla jednej z wiodących Europejskich agencji reklamowych business-to-business jest obecnie prezesem FatDUX – Kopenhaskiej firmy konsultacyjnej zajmującej się user-experience, z filiami w Krakowie, Hamburgu, Londynie, Los Angeles, oraz Zagrzebiu.

James Kalbach, Niemcy
James Kalbach posiada stopień naukowy Uniwersytetu Rutgera w dziedzinie “library and information science”, jak również tytuł magistra teorii i kompozycji muzyki. Obecnie jest doświadczonym konsultantem w LexisNexis, wcześniej zaś był dyrektorem działu architektury informacji w Razorfish Germany. James jest aktywnym prelegentem i autorem publikacji dotyczących pojęć architektury informacji i usability. Jest również jednym z twórców społeczności IA w Niemczech. James jest autorem książki Designing Web Navigation (O’Reilly, 2007) i bloguje na www.experiencinginformation.com.

Andrea Resmini, Włochy
Andrea Resmini jest architektem informacji oraz praktykiem i badaczem UX, z wykształceniem w kierunku Architektury i Wzornictwa Przemysłowego. Posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe w dziedzinie ICT, obecnie pracuje jako rezydent IA wewnątrz kopenhaskiego oddziału FatDUX i opracowuje podsumowanie swoich badań doktoranckich na temat IA i UX w dużych zbiorach historycznych dostępnych on-line. Andrea zasiada w Radzie Nadzorczej Information Architecture Institute oraz włoskim IA Summit, jest również założycielem zarówno European IA/UX Network jak i Journal of Information Architecture.

Carsten Schmitt, UK
Konsultant Użyteczności w Bunnyfoot Ltd. Carsten posiada tytuł magistra w Informatyce, Literaturze Angielskiej i Informatyce Biznesowej. Jest związany z zagadnieniami użyteczności i user experience od około 1999 roku, jako student, a następnie jako freelancer i konsultant w jednej z czołowych firm w Wielkiej Brytanii. Ze względu na fakt, że jest Niemcem pracującym w Wielkiej Brytanii, pośród jego zainteresowań znajdują się kwestie międzykulturowe w projektowaniu UX i prowadzenie międzynarodowych projektów badawczych, oczywiście zajmuje się tym w chwilach, gdy nie objaśnia wzorców projektowania i nie rozwiązuje powszechnych nieporozumień odnośnie ich ewolucji i zastosowania.

Polską ekipę dumnie reprezentować będą:

Prof. Andrzej Nowak,
Wojciech Kuśmierek,
Dr Stanisław Skórka,
Tomasz Kopacz,
Jakub Andrzejewski,
Joanna Kotala,
Marek Kasperski,

Konferencja odbędzie się w Warszawie w dniach 15-16 kwietnia 2010 w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego znajdującym się w samym sercu historycznej części Warszawy (Stare Miasto) , w pobliżu Parku Saskiego, Teatru Wielkiego oraz Zamku Królewskiego.

Całość programu znajdziecie na oraz na stronie konferencji

Jeśli macie jakieś pytania, propozycje albo po prostu chcecie być na tej konferencji to kierujcie się do:

Magda Wolszczak
Marketing Manager mobile: +48 501 655 055
e-mail: magda.wolszczak@uselab.pl

Ponieważ sam czasami na potrzeby dyskusji, różnych konferencji i spotkań poszukuję, analizuję i kolekcjonuję różnego typu materiały postanowiłem podzielić się nimi z Wami czyli czytelnikami….

Zbiór jest mały dlatego, że są to opracowania darmowe i głównie po polsku. Bardzo chętnie będę publikował tutaj wszelkiego typu raporty dostępne oficjalnie i bezpłatnie w celu promocji firm, branży i autorów.

Jeśli coś masz ciekawego (i możesz rozpowszechniać!) – podrzuć mi linka, zamieszczę tutaj dzięki czemu dużo osób będzie mogło skorzystać z tego repozytorium informacji.

> Poradnik IAB – Społeczności
> Poradnik IAB – Afiliacja
> Poradnik IAB – E-mail marketing
> Poradnik IAB – SEM
> Raport – Polski Internet 2008-2009 (GEMIUS)
> Raport – Kobieta w Sieci (GEMIUS)
> Raport E-commerce 2009 (Internet Standard)
> Badanie – Serwisy społecznościowe w Polsce 2009 (D-link)
> Marketing w Wyszukiwarkach 2009 (Interaktywnie.com)
> Media Online 2009 (Interaktywnie.com)
> Aktywność i popularność w Real Time Web na przykładzie Blipa (Hnatiuk, Podlewski, Zając)
> Facebook 2009 – najwieksze marki
> Polskie Sklepy Internetowe – raport grudzień 2009 – (Opineo.pl i Okazje.info)
> Preferencje Zakupowe Polskich Internautek (Szafa.pl)
> Marki banków w Polskim Internecie (Wyszukali.pl)
> Media w przestrzeni polskiego Internetu (Wyszukali.pl)
> Raport I półrocze w Polskim e-commerce (IAI Shop SA)
> Przewodnik po Google Analytics (Mariusz Gąsiewski)
>Badanie sieci spolecznosciowych w Polsce (Mediaage:cia)
> Raport Ceneo, CoKupic i AllePrezenty dotyczacy preferencji zakupowych Polaków w okresie przedświątecznym 2009 roku
> Polskie Agencje Interaktywne (Interaktywnie.com)
> Rynek reklamy w Polsce i na świecie 2010 – Raport AdStandard 2010 (IDG)

> Zakupy na obcasach – kobieta w sieci (Ceneo)

> “Marketing, relacje i sieci społeczne – wyniki badań Facebooka” (Jan Zając SNRS.PL)
> Raport Mobilność 2010 (Polkomtel)

PS. Jak pewnie się zorientujesz przy pobieraniu raporty zamieszczone są na moim serwerze Dropbox. Jeśli chciałbyś mi się jakoś odwdzięczyć to proszę o założenie konta (naprawdę warto korzystać z DP – to jest coś lepszego niż FTP i do tego za darmo!) wykorzystując ten link dzięki czemu zwiększysz ilość mojej powierzchni (i będę mógł przechowywać więcej raportów :). Z góry dziękuję!

W ramach inicjatywy TSNMB prezentuję kolejny zespół i projekt Centrum Cybernetyki czyli inicjatywa coworkingowa – tym razem sprawa jest związana z wynajmem przestrzeni dla celów projektowych, budowania własnego projektu czy też pracy dla klienta w grupie osób. Pomysł jest ciekawy, fajny i mam nadzieję, że pomoże kilku osobom w Warszawie znaleźć “swoje miejsce” dosłownie i w przenośni…

Szczerze powiedziawszy to sam szukam takiego miejsca obecnie z uwagi na pojawienie się pieluch, smoczków oraz śpioszków w moim “gabinecie prezesa” :) Mając przed oczami (i uszami) wizję przewijania maleństwa w czasie kiedy prowadzę rozmowę z klientem czy też piszę raport jakoś nie widzę wzrostu wydajności a raczej jej regres. Być może zatem spotkamy się na Cybernetyki 22 – zapraszam! :)

“Coworking – wynajmij sobie biurko. Powstało nowe miejsce coworkingu w Warszawie: Centrum Cybernetyki na ul. Cybernetyki 2.

Kontakt dla prasy: Katarzyna Szacińska, 604 631 047, kasia@sjgruop.pl / Lena Klaudel, 501 183 871, Lena@sjgroup.pl”

Organizatorzy Centrum Cybernetyki w ramach TSNMB przygotowali prezent: tygodniowy darmowy abonament coworkingowy w Centrum Cybernetyki dla tej osoby, która napisze w komentarzu do tego wpisu dlaczego właśnie ona potrzebuje takiego prezentu. Panie i Panowie! Wejściówka czeka!

Wiecie kto był najważniejszą osobą na wydziale na którym studiowałem? Wcale nie dziekan czy opiekun roku. To była pani sekretarka, która decydowała czy indeks wręczony 5 min po czasie jeszcze może dorzucić do kupki i załatwić rozliczenie czy muszę powtarzać wykłady z przedmiotu X. To pani sekretarka miała moc sprawczą wyczarować dodatkowe godziny lub też załatwić brakujący wpis. Zrozumienie tego faktu zajęło mi równo rok – po tym czasie do końca studiów nie miałem żadnego problemu z kwestiami związanymi z formalnościami…

A teraz z pozoru inna historia. Internauta skorzystał ze strony firmy lotniczej chcąc kupić bilet. Usability strony było do dupy więc użytkownik (projektant UX) napisał list do firmy oraz przygotował własną makietę strony aby pokazać jak lepiej można poprowadzić użytkownika po takim sajcie. Projektant otrzymał odpowiedź od pracownika firmy lotniczej. I w tym momencie można powiedzieć, że historia się nie tyle kończy co dopiero zaczyna…

Historię zgapiłem z Maggnes.com. Odpowiedź anonimowego pracownika z linii lotniczych American Airlines obnaża problemy korporacji. Stroną zajmuje się 200 osób. Każda z nich ma swoje zadania, zdanie i zakres możliwości zmian strony. Zapewne każda z tych osób chce aby strona była lepsza, sprawniej działająca a firma dzięki niej zarabiała kasę. I co się okazuje? Wszystkie te elementy stoją ze sobą w sprzeczności. Czemu? Bo jesteśmy częścią organizacji. Mamy poziomy, funkcje, stanowiska i zakresy obowiązków.

To co opisał Dustin na swoim blogu pokazuje bardzo dobrze problem o którym mało osób wie i wyciąga z jego istnienia konsekwencje. Zadziwiające jak wiele z tej grupy osób to ludzie pracujący jako “frontlajnowcy” mający kontakt z klientem i jego oczekiwaniami – handlowcy, project managerowie, itd.

“But—and I guess here’s the thing I most wanted to get across—simply doing a home page redesign is a piece of cake. You want a redesign? I’ve got six of them in my archives. It only takes a few hours to put together a really good-looking one, as you demonstrated in your post. But doing the design isn’t the hard part, and I think that’s what a lot of outsiders don’t really get, probably because many of them actually do belong to small, just-get-it-done organizations. But those of us who work in enterprise-level situations realize the momentum even a simple redesign must overcome, and not many, I’ll bet, are jumping on this same bandwagon. They know what it’s like.”

Łapecie? Zrobienie zajebistego projektu jest najprostsze. Wdrożenie go w dużej firmie, przekonanie odpowiednich osób aby go zaakceptowały, wytłumaczenie zmian jakie przyniesie (czytaj: korzyści) dla działu sprzedaży, IT, marketingu jest o wiele ważniejsze niż genialny projektant stron www i jego przezajebiste dzieło.

Tutaj potrzeba osoby znającej kulturę korpo, działającej na styku firma – podwykonawca. Osoba, której rolą będzie przepychanie projektu przez “Wszystkich świętych” w firmie. To bardzo często jest zadanie cholernie trudne i osoba z zewnątrz nie ma szans na załatwienie wszystkich rzeczy na czas. Brak takiej osoby powoduje, że nawet głupia płatność po wykonaniu projektu w czasie i bez poprawek staje się koszmarem.

Dlatego zawsze musicie mieć osobę (“insider”) po stronie klienta, która będzie waszym “adwokatem” i “nawigacją” strukturze firmy, jej zwyczajach, przepisach oraz po prostu relacjach – nawet najbardziej zajebisty projekt może umrzeć jeśli będzie go wdrażać dwie nienawidzące się osoby w firmie (sprawdzone w realu – nawet sprawiało im to przyjemność patrzenie jak kasa firmowa jest tracona na płatne poprawki, deadline przekroczony o kilka miesięcy a decyzjność na poziomie piaskownicy).

Najlepiej też aby taka osoba została wpisana do umowy jaką podpisujecie (wraz ze swoim zastępcą na czas urlopu albo choroby). Świadomość, że projekt będzie realizowany zgodnie z założeniami bez opóźnień jest bezcenna i bardzo uspokajająca.

Dla obu stron :)

Kolejny projekt nad którym myślałem i działałem po cichu zaczyna działalność. PewnaGrupa jest inicjatywą w ramach której wyselekcjonowaniu freelancerzy będą sprzedawali swoją pracę klientom, których my będziemy im dostarczać. Do tego zapewniamy, że klienci będą mieli z naszej strony project managera wspierającego zlecenie a freelancerzy kasę za wykonaną robotę w terminie na swoim koncie…

Przynajmniej tak chcemy żeby to działało – rzeczywistość zweryfikuje nasze założenia pewnie bardzo szybko. W dużej mierze pomysł na PG wywodzi się stąd, że część klientów Revolvera chciała usługi wykraczające poza przyjęte przeze mnie założenia – nie chciałem bawić się w studio DTP, drukarnię czy PR tylko dlatego, że klient płacił.

Pomyślałem, że fajnie jeśli będzie takie miejsce gdzie będzie można przyjść z naprawdę dziwnym zapotrzebowaniem i dostać to co się zamówiło. Popytałem w “branży” i wiele osób potwierdziło moje przypuszczenia – taka usługa jest potrzebna na naszym rynku jeśli będzie dobrze przygotowana (nie może to być po prostu pośredniak dla freelancerów i klientów). Oprócz mnie w PG działać będą Jacek Szafader oraz Kacper Sulisz.

Oprócz części zarządczej mamy wstępną bazę “swoich” freelancerów z którymi współpracowaliśmy do tej pory oraz Project Managerów z dużym doświadczeniem. Zespół będzie się na pewno rozrastał więc jeśli chcesz zaoferować swoje usługi napisz do mnie maila.

Aby się zorientować co dokładnie będziemy oferowali pod skrzydłami PewnaGrupa.pl zapraszam na stronę do działu “dla klientów” – jednocześnie przepraszam i uprzedzam wszystkich złośliwych – tak wiem, że strona cała zrobiona we flashu źle się pozycjonuje :)

Zdecydowaliśmy się na taki krok ponieważ doszły nas słuchy o kilku podobnych projektach mających ujrzeć światło dzienne. Postanowiliśmy więc rzutem na taśmę stworzyć niszę i wejść do niej jako pierwsi.

Ważna część PG to praca z klientami zagranicznymi – tutaj pracujemy nad tematem i mamy nadzieję, że bez otwierania biur i zatrudniania handlowców też będziemy mogli zaatakować (na początku) rynki “starej europy”. Na koniec może o branży – nie jesteśmy Waszą konkurencją drogie domy mediowe, agencja reklamowe i interaktywne.

Po prostu będziemy realizowali prace dla klientów, których nie stać na Wasze stawki. My schylać się będziemy i po budżety klienta na wydruk wizytówek za 200 pln. Za to będziemy realizowali o wiele więcej projektów w skali miesiąca niż Wy.

Na koniec parę “pytań i odpowiedzi” jakie mogą się pojawić w Waszych głowach – mam nadzieję, że na część znajdziecie odpowiedź poniżej :)

Czym się różnicie od agencji interaktywnych?

Nie mamy skostniałej struktury, nie mamy stanowisk, które nie zarabiają na siebie, nie musimy mieć 2-3 dużych klientów żeby się utrzymać, nie musimy stratować cały czas do przetargów i szukać zleceń. Mamy niższe ceny, lepszą obsługę i zapewniamy bardzo szeroką grupę osób z którymi klient może pracować.

Jak wygląda przyjmowanie freelancerów? Oni płacą za pracę u was?

Kompetencje Freelancerów weryfikowane są pod kątem doświadczenia– stawiamy ostre warunki dotyczące współpracy z nami, a samo stowarzyszenie z nami jest bezpłatne. Freelancer otrzymuje projekt do wyceny, podaje swoją stawkę za pracę, a my przekazujemy ją naszemu klientowi.

Chcesz spróbować współpracy z nami? Wystarczy wysyłać maila pod adres info@pewnagrupa.pl

Jak można zostać waszym klientem?

To bardzo proste – wystarczy skontaktować się z nami wysyłając maila pod adres info@pewnagrupa.pl.

Powiedz mi w 2-3 zdaniach czym się zajmujecie?

Wynajmujemy freelancerów do projektów różnych klientów i nadzorujemy ich przez naszych Project Managerów. Freelancerzy zarabiają tyle na ile wyceniają swoje usługi, a my (jeśli klient akceptuje naszą wycenę) tylko dokładamy swoją marżę za obsługę – nadal koszt wychodzi taniej niż w agencji. O wiele taniej.

Dlaczego nie macie biura?

Nie potrzebujemy – większość osób, które z nami współpracują nie mieszkają w jednym mieście. Nasza struktura oparta jest na e-mailu, twitterze, gadu-gadu i skype’ie. Naszymi kosztami są tylko koszty pracy freelancerów i nasza obsługa zlecenia. Z pieniędzy klienta nie musimy opłacać czynszu, prądu, wywozu śmieci.

Czy jesteście tańsi niż inne firmy / agencja na rynku? Dlaczego?

Dzięki temu, że współpracujemy z tak dużą ilością freelancerów w Polsce i na świecie, możemy każdemu klientowi zaoferować usługę dostosowaną do jego budżetu. Sami dokonujemy ewaluacji budżetu klienta i przydzielamy do zlecenia takiego freelancera, który się w danym budżecie zobowiąże do wykonania pracy.

Dzięki temu możemy obsłużyć każdego klienta i każdy budżet – nie mamy dolnych granic, poniżej których nie podejmiemy się pracy.

Freelancerzy są trudni we współpracy – jak mnie zapewnicie, że projekt zostanie doprowadzony do końca bez problemów?

Ponieważ sami mamy doświadczenie w pracy po obu stronach możemy zapewnić, że PewnaGrupa jest firmą w której pracują najlepsi i najbardziej kontaktowi freelancerzy na rynku

Dbamy bardzo dokładnie o to, aby kontakt z klientem (w obie strony)był jak najbardziej rzetelny czy jakis inny. Chcemy, aby nasi klienci byli zadowoleni i wracali do nas z nowymi zleceniami.

Ile projektów potraficie na raz obsłużyć? Ile osób macie do dyspozycji?

Nie ma ograniczeń –Kiedy mamy wielu klientów uruchamiamy kolejnych Project managerów, którzy przejmują napływające projekty. Obecnie możemy prowadzić 20-30 projektów na raz, a zwiększenie ekipy PMów jest kwestią jednego dnia. Jesteśmy bardzo elastyczni i szybko reagujemy na zapotrzebowania rynku.

Macie doświadczenie w tym co chcecie robić?

Tak, oczywiście – wszyscy pracujący u nas Project Managerowie byli freelancerami oraz mają doświadczenia w pracy po stronie klienta. Wiedzą co jest kluczowe w kontaktach z klientami i współpracy z freelancerami.

Zakres kompetencji jest bardzo duży. Macie doświadczenie we wszystkich niszach, które wymieniacie?

Tak. Dobieramy tak Project Managerów i freelancerów, aby móc pokryć maksymalną ilość projektów. Każda osoba pracująca dla naszych klientów ma doświadczenie i wiedzę – zweryfikowane swoim portfolio i osiągnięciami.

I na sam koniec dyskusja o PG na Flakerze. Jak widać większość osób wierzy w nas! :)

PS. Link do oficjalnego komunikatu prasowego znajdziesz tutaj

Z tymi rekomendacjami to trochę na wyrost bo właśnie zapełniamy bazę danych ale za kilka tygodni system powinien śmigać. Szufler to przede wszystkim miejsce gdzie można szybko (rejestracja zajmuje 30 sekund), sprawnie i bezpiecznie przechowywać swoje informacje o tym co się czyta, oglądało, chce posłuchać czy zagrać…

Dlaczego taka nazwa Szufler? To nic innego jako sufler + opcja shuffle w odtwarzaczach = Szufler. Dla jednych nazwa głupia jak but dla innych śmieszna. Nazwa kodowa serwisu na etapie prac wewnątrz zespołu to “Kalypso” od lodów Kalypso (w przeciwieństwie do lodów “Miś”!).

W dużym skrócie – Szufler ma spełniać rolę serwisu za pomocą którego gromadzimy informacje o tym co nas interesuje (nas jak i naszych znajomych ale o tym za chwilę) z zakresu muzyki, filmu, literatury i gier. Byliśmy na czymś fajnym w kinie – walimy na Szuflera i zostawiamy swoją opinię.

Widzą to nasi znajomi, którzy mogą zapytać i poprosić o szerszą relację (na komentarz w Szuflerze zostawiliśmy 160 znaków). Bawimy się “collaborative filtering” – zobaczymy co z tego wyjdzie. Szufler raczej nie zbłądzi natomiast w stronę ““social shopping”” bo nie widzę dla tego typu serwisów w Polsce jeszcze odpowiedniej grupy odbiorców. Może za 1-2 lata.

Oczywiście idea Szuflera nie jest niczym nowym – nie jest to jednak kopia jednego serwisu raczej “składak” różnych pomysłów i rozwiązań jakie zostały wyslekcjonowane w czasie etapu analitycznego. Niestety biję się w pierś nic lepszego jak na razie nie udało mi się wymyśleć w tym temacie proszę zatem o wyrozumiałość w komentarzach dot. klonów i kopiowania pomysłów. Serwis jest w fazie testów obciążeniowych i generalnie dużo rzeczy się sypie ale chciałem już “wyjść” do użytkowników i móc zbierać feedback. Za błędy przepraszamy – prosimy o ich zgłaszanie.

Jeśli dużo będziemy komentowali i śledzili poczynania innych użytkowników szybko okaże się, że system Szuflera zacznie nam podpowiadać nowe pozycje do obejrzenia, przesłuchania, poczytania czy zagrania. Oczywiście nie spodziewajcie się cudów – dobry engine rekomendacji wart jest prawie tyle co Google. Netflix za usprawnienie o 10% bodajże swojego mechanizmu rekomendacji gotów był zapłacić coś około 1 mln $ kilka lat temu.

Wiem, że Szufler będzie serwisem niszowym. Cieszę się z tego. Zdejmuje to z zespołu konieczność bicia się z serwisami społecznościowymi czy branżowymi (typu Filmweb). Chciałbym aby serwis organicznie rozrastał się i puchł od ruchu i użytkowników spokojnie i bez specjalnych pików. Ponieważ parę jeszcze serwisów i usług jest w trakcie tworzenia Szufler za jakiś czas ładnie wkomponuje się w mój “master plan” – na razie jest samotną i małą wyspą.

Ponieważ spieliśmy się z Pingerem, Blipem możemy za pomocą tych serwisów informować swoich followersów co właśnie robimy na Szuflerze. Spieliśmy Szuflera również z Fotką, GoldenLine i Facebookiem – poobserwujemy i zobaczymy jaki wnioski wypłyną z używania API tych serwisów. Będziemy też eksperymentowali z innymi serwisami i usługami – jeśli macie jakieś sugestie piszcie tutaj

Co do pryncypiów – serwis będzie sprzedawał reklamy i sponsoring ale tylko taki, który nie zakłóci korzystania z serwisu. Wykluczamy natomiast wersje płatną w przyszłości. Bardzo chętnie będziemy dodawali nowe usługi związane z e-commerce więc możecie się spodziewać całkiem niedługo pojawienia się pewnych znanych marek na naszej platformie. Z czegoś trzeba wszak żyć :)

Parę słów o kulisach powstania Szuflera. Czasami z jakiegoś negatywnego i dołującego przeżycia wypływa pozytywna treść. Tak stało się z projektem NaKanapie w którego powstanie byłem zamieszany jako pomysłodawca i współtwórca (a zaczęło się od tego wpisu). Niestety fundamentalne różnice w podejściu do kluczowych spraw nie pozwoliły mi na kontynuowanie prac nad tym projektem i w styczniu zeszłego roku rozstaliśmy się.

Pomysł drążyłem dalej sam, wyciągnąłem parę wniosków, spotkałem paru interesujących ludzi i postanowiłem zredefiniować pierwotne założenia – powstał nowy koncept serwisu mającego już nie tylko pomagać w wyborze książek ale też i całej reszty fajnych rzeczy. W czasie kilku tygodni podróży po Antypodach i krainie Frodo & Company szlifowałem w głowie funkcjonalności i komunikowałem zmiany zdalnie. Późną jesienią serwis można było testować wstępnie.

W tym miejscu chciałbym bardzo podziękować Michałowi Bieleckiemu i Karolowi Fabjańczukowi z Centrologic za niesamowitą energię i zapał w zetknięciu z moim pomysłem. Polecam szczerze ich jako wspólników, partnerów w projektach wymagających kreatywnego myślenia – są warci każdej sumy.

Dziękuję też ogromnie chłopakom z Galdomedia – wodzowi Maćkowi Litwiniukowi i jego zespołowi: Tomaszowi Błachutowi i Piotrowi Bonieckiemu, którzy doprowadzili Szuflera do udanego wodowania i wypłynięcia bezpiecznie z portu a teraz dbają o jego dalszy rozwój.

Projekt powstał tym razem kompletnie zdalnie, wykorzystywaliśmy przeróżne narzędzia do “kolaboracji” typy BaseCamp lub inne bug trackery i muszę powiedzieć, że uwierzyłem, że podobnej wielkości projekt da się pracować nawet w większej ekipie jeśli każdy zna swoje miejsce, wie co ma robić i dokąd zmierza projekt. Project Manger i zarazem właściciel biznesowy projektu to fajny patent na sprawne pchanie spraw do przodu :)

Na samym końcu chciałbym podziękować kolegom z Auli Polskiej i samym aulowiczom z częścią których parę razy zamieniłem słówko o tym pomyśle i otrzymałem bardzo cenne wskazówki.

Fajnie jest wiedzieć, że gdzieś są tak samo walnięci ludzie lubiący godzinami dyskutować o usability żółtego buttona na stronie z formularzem kontaktowym :) Szacun Panowie i Panie! To w części również i Wasze dzieło.

A tutaj skrócona lista serwisów z których coś ukradliśmy (pardon – kreatywnie zainspirowaliśmy), podpatrzyliśmy, skopiowaliśmy pewne pomysły bądź uznaliśmy, że zrobimy dokładnie coś innego:

Shelfari
ThisNext
Loomia
ClerksDogs
Borders.com
Blippr
GigPark
Yub
Rockola – faaajny interface!
WhatToRent?
BazaarVoice
Kaboodle
GrooveShark
TouchGraph miażdzący pomysł na wizualizację wyszukwiań!

Kolejny wpis w formie wywiadu (mnie też powoli zaczyna to nudzić, więc obiecuję powrót do bardziej felietonowego charakteru postów). Tym razem przepytuję Darka Zielińskiego, który prowadzić będzie kreatywną odnogę Auli – KreoAulę…

Dla tych co nie wiedzą (są tacy?) – Aula “zwykła” pozostaje w takim charakterze jak do tej pory (networking + prezentacja start-up’ów), TechAula będzie zajmowała się sprawami czysto programistycznymi a KreoAula wszystkim co zostanie :) Zapraszam do zapoznania się z Darkiem i jego pomysłami:

AK74 – Darku, koncepcja KreoAuli nie dla wszystkich może być jasna – mógłbys powiedzieć czego może spodziewać się osoba, która będzie chciała pojawić sie na takim spotkaniu? Jak KreoAula będzie różniła się od spotkań Auli?

KreoAula jest naturalnym rozwinięciem idei napędzającej spotkania na Wspólnej, obydwie wizje ścierają się w miejscu pt. produkt i usługa. Aula to kwestie innowacji, biznesu, wielkich pieniędzy oraz sposobów ich pozyskania i wykorzystania na realizację własnych przedsięwzięć.

W wyniku tego na rynku pojawiają się kolejne produkty i usługi. KreoAula podchodzi do tematu z innej strony, wielkimi liczbami będziemy rzucać z umiarem, w odrobinę innym kontekście bo interesuje nas przede wszystkim sprawa użyteczności oraz dostępności produktów i usług.

Tego czy i jak spełniają oczekiwania userów pod kątem łatwości użycia oraz całego spektrum wrażeń jakich dostarczają.

Przekaz kierujemy do szerszej grupy odbiorców. Nie chcemy tylko tworzyć sztuki dla sztuki i zamykać się w hermetycznym, jasno określonym środowisku – tematy usability i user experience planujemy poddać szerszej dyskusji zarówno wśród projektantów oraz architektów informacji jak i project i product managerów, pracowników agencji interaktywnych, developerów zajmujących się frontendem itd.

Generalnie dla wszystkich osób znajdujących się w kreatywnym łańcuchu odpowiedzalnym za tworzenie na wielu poziomach, interakcji z użytkownikiem.

Tematyka KreoAuli jest bardzo szeroka, ale cel mamy jeden – zrobić użytkownikowi lepiej : ), a żeby userzy poczuli się lepiej, niezbędna jest edukacja by wszyscy zaangażowani w proces projektowy mieli świadomość, że projektowanie zorientowane na użytkownika jest kluczowym składnikiem, i bez dobrej architektury informacji oraz przemyślanego modelu interakcji nawet najładniejszy produkt po prostu się nie sprzeda.

Będziemy analizować i przestrzegać przed rażącymi błędami, poddawać pomysły na ciekawe rozwiązania i wiele wiele innych.

AK74 – Rozwińmy trochę sprawę prezentowanych problemów – KreoAula ma dość szeroki zakres tematów o które zahacza. Możesz opowiedzieć o nich?

To prawda, tematów jest dużo, ale systematycznie, każdy z nich chcemy dokładnie prześwietlać. Usability i user experience to nie tylko produkty czy usługi www, ale także pełne spektrum innych tematów, które jeszcze nie zagościły “na salonach”.

Bardzo mało miejsca poświęca się problemom ergonomii aplikacji standalone, budowaniu interfejsów gier, projektowaniu na urządzenia mobilne itp. Interesują nas praktyczne zastosowania, ciekawe case studies, jak i narzędzia – od analogowych metod projektowania i testowania (card sorting, persony, itd.) po oprogramowanie frontendowe (Adobe Flex i AIR, Java itp.) i nowoczesne metody interakcji (multitouch, augumented reality itd.).

Duża ogólność pojęć usability i user experience daje nam ciekawe pole do popisu bo w przyszłości chcemy również poruszyć tematykę usability w marketingu. Ale na razie jest zbyt wcześnie by o tym coś więcej powiedzieć.

AK74 – Czy w Warszawie faktycznie nie ma podobnych spotkań? “Branża” nie chce sie spotkać i “networkingować”? W czym jest problem?

Wiesz, to nie jest problem chcenia i niechcenia, każda “branża” była i jest chętna do spotykania się, bo zawsze znajdzie się ktoś kto ma coś ciekawego do powiedzenia. Problem polega na tym, że są to spotkania pt. “Geekowie dla geeków”, lub jeżeli mówimy o eventach na większą skalę jak np. World Usability Day, są organizowane rzadko i tam również brakuje interdyscyplinarnego dialogu.

My chcemy zorganizować coś co znajdzie trochę szersze zastosowanie, chcemy stworzyć interdyscyplinarną bazę wiedzy dzięki, której będą powstawały użyteczne oraz przemyślane produkty i usługi, oferujące użytkownikowi bogate doświadczenia oraz stworzone w oparciu o nowoczesne technologie. Dzięki czemu mówiąc o potencjale biznesowym będziemy posługiwać się tylko i wyłącznie wielkimi liczbami : )

AK74 – Czego można się spodziewać po najbliższej (12 czerwca) KreoAuli? Jakie atrakcje czekają na uczestników?

Wiemy już, że na pierwszej KreoAuli na pewno nie pojawi się Jakob Nielsen – najgorsze więc za nami i teraz pójdzie z górki : ) Chcemy zbalansować ciężar tematyczny co widać w programie, a oprócz samych prelekcji urozmaicimy KA panelem dyskusyjnym.

Na inauguracyjnej Kreo Auli zobaczymy prelekcje Marka Kasperskiego z MRM Worldwide nt. badań usability, ja będę mówił o skinowaniu aplikacji www, standalone i mobilnych, a Jarek Szczepański (Peer 2 Peer Systems) opowie o swoich przygodach z Flexem i AIR z perspektywy developera.

Panel dyskusyjny poświęciliśmy sytuacji usability w Polsce i na świecie, a rozmawiać na ten temat będą Marek Lipiec z Komitywy, Tomek Karwatka z Divante.pl oraz Zbyszek Braniecki z Mozilli.

Oprócz bardzo poważnych tematów przygotowaliśmy bardzo poważna niespodziankę hołdującą trzonowi Kreo w nazwie. Odbędzie się bitwa graficzna na żywo, a o zwycięstwie zadecyduje publiczność! Chłopcy będą walczyć na nowiuteńkich tabletach Wacom Cintiq 21″, a przebieg starcia będziemy wszyscy śledzić na projektorach.

Na koniec, w związku z euro gorączką przygotowaliśmy specjalną atrakcję w postaci zakładów na mecz Polska-Austria. Kto dobrze obstawi i dopisze mu szczęście wylosuje nagrodę od sponsora! : )

Dzięki za wywiad, pozdrawiam i zapraszam wszystkich serdecznie już w najbliższy czwartek, 12 czerwca. Do zobaczenia na miejscu :)