Od kilku lat jest jednym z najbardziej aktywnych przedsiębiorców w Hiszpanii, a jego celem jest stworzenie europejskiej społeczności kreatywnych ludzi biznesu, która mogłabym konkurować z Doliną Krzemową (mimo, że właśnie stamtąd pochodzi większość jego znajomych).

Jest Dyrektorem Generalnym i założycielem Inkzee.com, inteligentnego agregatora wiadomości; współzałożycielem Tetuan Valley, międzynarodowego inkubatora startupów. Jest także partnerem w Okuri Ventures, przedstawicielem Sandbox Network w Madrycie oraz doradcą w madryckim Startup Digest.”

AK74 – Alex congratulate the win FIFA World Cup! Expect to win? :)

Alex Barrera – Haha thanks a lot! Not really! I knew we had a great team but I wasn’t expecting to win. As a matter of fact I was on my honeymoon and only saw the final. But oh it was awesome! ;)

AK74 – What is now the economic situation in Spain? Easier or harder to assume their own business when everyone is talking about the crisis?

Economic situation in Spain is bad but not as bad as most media outlets print. It’s just hard to find a new job and most salaries are frozen. Companies are shoving expenses so people are scared of getting fired. Apart from that, starting your own business here has always been hard, no matter the economic situation.

To some extend is actually easier now ad most people are preaching that being an entrepreneur is the way to get out of this crisis. I agree with them, but not because of that, but because during a downturn it’s when you’ll find the most interesting opportunities.

One thing is really hard is access to capital. If you’re bootstrapping your company it’s ok, but getting funded in Spain right now is next to impossible. Investors are VERY risk adverse here and the situation doesn’t helps.

AK74 – Some of your friends and come from Silicon Valley – so why do not you went to the U.S. and create new start-ups there? Europe is more attractive?

AB – I did study abroad, in UC Berkeley and I fall in love with the Bay Area. One of the main reasons I’m not there is because of the visa. You need either to have $1M to get an investor visa or get a working visa, something which is extremely hard.

That’s the reason why some guys, spearheaded by Dave McClure have been fighting for a Startup Visa, something which hopefully will be a reality this or next year. On the other hand, I realized that for much of what I do, I can be based anywhere in the world as long as I keep in touch with my people all over the world.

There are few things you can do that can’t be done from Europe. My only regret it’s the density of interesting people to meet. In the Bay Area you bump into cool and interesting people every single day, it’s one of the largest intellectual hubs on Earth. That’s something we’re missing in Europe and would be great to have.

AK74 – In your opinion – who will win the race for being the largest company of new technologies – Apple, Google or Facebook?

AB – hehe interesting question :P It’s kind of hard, all 3 work on different spaces so it’s not fair to compare them. If I had to pick one that would probably be Apple. They’re doing a great job reshaping the consumer electronics market and they keep innovating. Facebook is well, Facebook.

They only care about growing their core business,so not much innovation going on there. And Google, what can I say, I guess they’ve reached a point where they can’t be as innovative as before. If I had to pick a favorite company in tech, that would be Amazon :) Amazing job they’re doing at reinventing themselves, from the Kindle to AWS.

AK74 – Are you scared about your privacy on the Internet? Or rather this is the problem created by the media?

Not at all. I used to work in computer security and I used to be quite paranoid. After poking for some time around the social media stuff I realized there’s been a change in paradigms. Right now we are like rock stars, always on, always subject to scrutiny, etc. That means you have to behave.

Most people don’t get this and end up having problems. As I always say, best way to keep your privacy is not uploading it to the Internet. I’m amazed at how many people that know me are baffled by me not uploading parts of my private life.

They don’t get that I only send to the Internet what’s not private for me or what I don’t care if it goes public. This simple rule is what most people don’t understand. You don’t need to fear privacy, you just need to understand how it works.

AK74 – Are you a co-founder of Tetuan Valley, an international incubator startups. What exactly does your company?

We started the program as a way to train young people in the startup way. In Europe there isn’t a large culture of entrepreneurship if you compare it with the US. That means that most teenagers just don’t even think about starting a company. We wanted to change that.

We wanted to show them that there is something else, that you don’t need to work for the government. We wanted to bring the silicon Valley mentality to Spain. The experiment was a huge success. Not only we manage to get great startups going, but we manage to create a very powerful community of entrepreneurs that think alike.

We are now growing into a reference hub of entrepreneur in Spain and in Europe. that’s just something amazing because finally we have a place we can bump into great people without flying to the US.

AK74 – Does anyone of Polish can write to you asking you to consider the idea? Do you regret not invested in Nasza-Klasa.pl?:)

We would love to have European company. Actually it’s our goal! Last edition we nearly got some Indian startup. Problem is, as always, a cash problem. For now, the program is self funded so we don’t have enough cash to bring teams from Europe.

We would love to have them, but most European teams need some cash to stay in Madrid for 6 weeks, something we would love to have but we don’t right now. That doesn’t means we don’t want them to come. we would be thrilled! The bigger the mix, the better!

About NK hehe, I wished we could be investors! In the end, you end up investing in people, not ideas. I love some of our teams, not because I think their idea is specially brilliant but because they’ll achieve great things in the future. We kind of work as head hunters for startups, which, in Europe is kind of hard because of the lack of entrepreneur density.

AK74 – What do you think are the three most profitable lines of development in which we invest today?

I would say mobile + geolocalization is one. Even though there are now plenty of mobile apps, there is still so much to do. Most companies just pull out a mobile app, but it’s just a stripped down version of their main site. I don’t see mobile in that way.

I think it should be an independent product with different features. Another interesting trend are the social CRMs, that is, sentiment analysis and customer leads support on social media like Twitter, Facebook, etc. More and more companies are starting into the social media arena and they don’t have enterprise tools to deal with it.

There is a huge market there willing to pay for it. Of course, along these lines, SaaS services for companies are also sexy. They aren’t sexy for many entrepreneurs because you won’t get on Techcrunch with them, but they can bring home a lot of money if you hit a sweet spot.

AK74 – This is title of your speech: “Think globally, act locally: the Experience Tetuan Valley” What can we expect – you will tell us how to do business with no money?:)

As I said before, even though I’m located in Spain, I travel often around the world. I have plenty of friends from the 7 corners of the globe. One thing I’ve learned and that I stress our teams is the fact that to do business on the Internet era, you MUST think about your market as a global market. Everything you design, code or promote should be global.

The problem is that you can’t always act global. Depending on the country and culture you need to adapt there first if you want to achieve world domination :P

I’ll illustrate how important this is, how you can do it with few money and the problems you normally find. I’ll talk about how we got Tetuan Valley from the ground and even though we’re internationally focused, we’ve had to fight a lot of our battles locally. I want to share with everyone our story and how they can do it too.

Wywiad z Alanem (choć długi ale sam się prosiłem) uważam za fajny przykład tego jak można rozwijać i cieszyć się z bycia niszowym (w pozytywnym kontekście) serwisem. Enjoy!

AK74 – Alan wiem, że każdy Polak powinien znać ten adres ale na potrzeby moich czytelników (szczególnie młodszych) opowiedz o początkach 2upblog.pl – kto to wymyślił, po co i dlaczego?

Alan Iwanowski-Pineiro – Każdy powinien znać? Nie przesadzajmy :) Wtedy to dopiero społeczeństwo byłoby skrzywione japońskimi teleturniejami i chorymi wizjami reżyserów krótkich metraży. Mała społeczność, to dobra społeczność. Głównie dlatego, że rzadziej dochodzi w niej do niekontrolowanych zachowań. A w internecie ‘spokój’ to towar deficytowy. Ale pytałeś o genezę…

2up powstał zupełnie spontanicznie. Głównie dlatego, żeby rwać laski – choć po 5 latach żadna się jeszcze na to nie nabrała, to żyję nadzieją. Bloga stworzyliśmy na spółkę z Pawłem „Paulem” Tomasem. Wówczas pisanie bredni wydawało nam się zadziwiająco dobrym pomysłem na zmarnowanie sporej części naszego wolnego czasu.

Stąd zresztą dzisiaj dla wielu niezrozumiała nazwa „2UP” – co jest odniesieniem do gier komputerowych i rozgrywki „na dwóch graczy”. Choć zaczynaliśmy pisać w duecie, skończyliśmy w dużo większym zespole. Redakcja się powiększyła, a nazwa została.

Po co to robiliśmy? Z tego samego powodu, co setki czy tysiące innych blogów w tamtym okresie. Bo dzisiaj tworzy się je dla zarabiania kasy z odsłonówek. Kiedyś zakładało się je z chęci dotarcia do ludzi. Rozkwit blogosfery na całym świecie to sam koniec lat ’90-tych XX wieku i pierwszych parę lat XXI. Jak zwykle, Polska w tym wypadku zareagowała ze sporym opóźnieniem, w związku z czym popularność tego medium dotarła do nas w 2005.

Wcześniej blogi kojarzyły się głównie z nastolatkami piszącymi o dramacie klasówki z biologii czy nieudolnymi foto blogami. W tym roku wystartowaliśmy my, z tego co mi się wydaje również i Kominek czy chociażby np. Pudelek. To były ciekawe czasy nowych rozwiązań i pomysłów, ale każdy chciał pisać przede wszystkim do ludzi. Pudelek oczywiście nie jest tego przykładem – chciałem zaznaczyć jedynie pewien punkt zwrotny – ale popatrz chociażby na Kominka.

Kiedyś anonimowy i obrazoburczy szowinista, legenda którą pokochały tysiące, dzisiaj jakiś facet w czapce z trzema różnymi blogami – gdzie absolutnie nie wiem czym jeden różni się od drugiego – do tego z planem biznesowym w postaci tłumaczenia swoich starych tekstów na angielski i chiński. Śmiech przez łzy. Tak się dziwnie dzisiaj porobiło…

Przydługa dygresja, ale meritum proste – chcieliśmy mieć możliwość mówić do ludzi. Nie mogliśmy pisać w gazetach, występować w telewizji, to założyliśmy bloga. W zasadzie tak też pozostało do dziś.

AK74 – Jeśli bym Cię zapytał czym obecnie jest 2up – to blog czy raczej czy mini serwis społecznościowy? Skąd pojawili się tam użytkownicy (akurat dość specyficzne osoby przyznam) i czemu zostają? Jak sobie radzisz ze budowanie społeczności wokół tego serwisu?

AI-P – O rany Artur, a myślałem, że poprzednie pytanie było złożone ;) Ciężko będzie to ująć w niewielkiej ilości tekstu, ale spróbujmy…

2UP z pewnością nie jest mini serwisem społecznościowym. Twoje pytanie zahacza o odwieczny dylemat typologii blogów. Jeśli już, powinno ono brzmieć czy 2up jest tematycznym blogiem kolektywnym czy rozrywkowym serwisem wertykalnym.

Oczywiście ta granica dzisiaj jest zatarta i ciężko dokonać jasnego podziału – ale 2up jest z całą pewnością blogiem. Kolektywnym, ale blogiem. Przede wszystkim dlatego, iż jakiś procent naszych treści stanowią nasze własne opinie czy przemyślenia.

Nikt z nas nie ukrywa swojego subiektywizmu w wielu kwestiach – a wyrażanie siebie jest jedną z podstawowych idei tego medium.

Skąd pojawili się nasi użytkownicy? Sam chciałbym to wiedzieć. Część z nich przyszła z forum serwisu dla grafików – Webesteem.pl, gdzie w tamtych latach funkcjonowała większość moich „internetowych znajomych”. A wszyscy pozostali to zasługa marketingu wirusowego.

Takiego, w którym my nie maczaliśmy palców. Znajomi znajomych, przekazujący sobie linki… Efekt kuli śnieżnej. Która oczywiście zatrzymała się na pewnym progu, ale i tak przejechała spory kawał drogi. Czemu zostają? Pytanie czy faktycznie zostają.

Niewielki procent pewnie tak – Ci którym odpowiada nasze mało wysublimowane poczucie humoru i są fanami wizualnego masochizmu pewnie męczą się dalej. Cała reszta przelatuje jak przez sito, nie zapamiętując nawet adresu. Dobrym przykładem są Wykopowicze.

Oni kompletnie nie ogarniają naszych klimatów. Mieliśmy paręset tysięcy wejść z Wykopu, jakby pewnie podliczyć wszystkie te lata, a w efekcie po takich skokach odwiedzin, przyrost stałej bazy userów był niezauważalny.

A budowanie społeczności wokół 2up’a? Będąc dogłębnie szczerym, obecnie poświęcam temu zagadnieniu niewiele czasu. Blog leci siłą rozpędu. Jak każda siła, pozostawiona sama, w końcu się wytraci. Mam na to pewien pomysł, ale nie czas jeszcze głośno o tym mówić.

AK74 – Flirtowałeś też z grami (2upgames.pl) a ostatnio z hhm..serwisem orbitującym wokół tematyki lasek, ciź, panienek i to w dodatku prawie zawsze roznegliżowanych (Zapinka.pl). Po co to robisz – nie widzę reklam, nie sprzedajesz dostępu płatnego do tych serwisów – hobby? Masz za dużo wolnego czasu?

AI-P – „Lasek, ciź, panienek”, bardzo podobają mi się te epitety, którymi określasz Zapinkę ;) Myślę, że jak popatrzysz właśnie na nią, gdzie ostatni update był parę miesięcy temu albo wklepiesz domenę 2upgames.pl i zauważysz, że nie należy już do nas, będziesz miał odpowiedź na to pytanie.

Zamysł był dosyć prosty – stworzyć rodzinę blogów tematycznych. Przed nami zrobił to Gawker i Weblogs Inc. Rozbudowując sieć założenie było jasne, iż nie ja przejmuję ich stery. Oba miały swoich „redaktorów naczelnych”, szumnie nazywając tą funkcję, którzy byli odpowiedzialni za prowadzenie tych stron.

Wiesz, nie zawsze masz szansę przejąć kontrolę nad czymś zupełnie nowym, gdzie z miejsca dysponujesz jakąś bazą czytelników. Więc dla wielu mogło to być coś atrakcyjnego.

Niestety w obu przypadkach, wyniki eksperymentu okazały się dla nas niezwykle bolesne. Odwiedzalność była daleko poniżej poziomu jaki sobie założyliśmy. Motywacja spadała z każdym dniem, a jak wiemy brak contentu nie wpływa dobrze na zwiększanie się liczby czytelników… Więc siłą rzeczy oba produkty umarły.

Głównie z tego względu, iż żaden nie miał mieć na początku charakteru komercyjnego – choć były takie plany. Dalekie, ale były. Niestety, nie udało się zrealizować założeń i skończyło się fiaskiem.

Ciężko jest prowadzić niekomercyjne strony, które wymagają czasu i poświęcenia, gdy człowiek na co dzień pracuje te 8h za pieniądze, a potem ma jeszcze siłować się z internetem dla własnej satysfakcji. Czasem obejrzenie filmu jest lepszym rozwiązaniem… Osoby które do tego zaangażowałem, to świetni i inteligentni ludzie, jednakże nie mieli na tyle dużo silnej woli, aby poradzić sobie z okresem rozkręcania produktu.

Na przykład przy Zapince pracował doskonały dwu osobowy zespół – to goście, którzy mają pomysł na swoje sieciowe alter ego, wiedzą jak pisać, jak budować posty, jak być oryginalnymi i jak zgarnąć sporą rzeszę odbiorców. Ale nie mają tyle czasu i motywacji, żeby ciągnąć to przez kilka miesięcy – szczególnie, że jak łatwo sobie wyobrazić, postowanie na Zapince wymaga kilkukrotnie więcej czasu i zaangażowania, niż pisanie na 2upie.

A niestety, jeśli nie robisz serwisu dla korporacji, gdzie płacą Ci za robotę pomimo tego, że nie masz wyników przez pierwsze pół roku – to kończy się to tak jak na wyżej załączonym obrazku. Potrzebowałem dwóch prób, aby wreszcie to zrozumieć. Trzeci raz tego błędu raczej nie popełnię.

AK74 – Ile osób wspomaga 2upblog? Ilu jest stałych komentatorów a ile materiałów podsyłają czytelnicy? To już jest serwis typowo „User Generated Content” czy Ty nadal musisz mu poświęcać dużo czasu na moderację, sugerowanie tematów, konkursy?

AI-P – 2UP w niewielkiej mierze jest „user generated”. To nadal blog treściowy, gdzie core stanowi jego redakcja, która publikuje własne znaleziska. Maili przychodzi sporo – przyznam szczerze, że ostatnimi czasy, mam coraz mniej czasu dla 2UP’a. Stąd też nie zawsze udaje mi się wszystkie linki przeglądać.

Biorąc pod uwagę, że pracuje również w branży internetowej i robię praktycznie to samo co robiłem przy 2upie, tylko dla większej firmy – to ten zapał i energia idzie w zupełnie inne miejsce. Oczywiście ten blog zawsze będzie moim pierworodnym, tylko ostatnio mam wrażenie, że stał się już pełnoletni, wyprowadził się z domu i widujemy się tylko w weekendy.

2up nie dożyłby tych 5 lat (w połowie października urodziny zresztą), gdyby nie ludzie, którzy oprócz mnie go tworzą. Sylwia Besz, autorka między innymi niezwykle popularnego In Web We Trust (http://www.sawb.soup.io/), Marcin „Bayer” Cajzer, Grzegorz „Loser” Wojtysiak, Maciek „Macias” Winnicki, Michał „Tonk” Gajdowski, Kuba „Flanker” Szumowski, Sławek „Wallie” Wala czy ojcowie założyciele – Paweł „Paul” Tomas, który nie pisze od lat, ale jest z nami duszą, a czasem nawet i ciałem ;) czy Marcin „Warpech” Warpechowski, bez którego umiejętności koderskich, ten blog by nie przeżył nawet roku… I parę innych osób, które się przez ten czas przewinęły.

To wspaniali ludzie, których nigdy do niczego nie musiałem namawiać. Są dla mnie taką małą, internetową rodziną, ze wszystkimi jestem na swój sposób zżyty – część z nam z reala, część nie – ale lepszej ekipy do prowadzenia bloga wymarzyć sobie nie można i to przede wszystkim im możemy zawdzięczać dzisiejszy kształt 2up’a.

AK74 – Co Cię wkurza w polskim Internecie? Czasami śledzę burzliwe dyskusje, które wybuchają przy okazji opublikowania jakiegoś teledysku czy wypowiedzi celebryty. Ty jak i osoby z którymi się spierasz często wyglądacie jak z innych planet – wyzwiska, epitety, przypinanie łatek poglądów danych partii politycznych…

AI-P – Wiesz co… kiedyś pod tym pytaniem wylałbym z siebie pewnie z 10 grubych akapitów. Ale z biegiem lat wkurza mnie coraz mniej rzeczy. Częściej się za to dziwię. Internet nauczył mnie przez ten czas, iż potrafi być nieprzewidywalny, gdy się tego najmniej spodziewasz i bez względu na wiedzę jaką dysponujesz o sieci, zawsze ktoś otworzy przed Tobą nowe drzwi, za którymi będzie murowana ściana z napisem „WTF?”.

Nie będę przecież opowiadał o tak oczywistych zjawiskach jak syndrom anonimowości internetowej i konsekwencje jakie za sobą ciągnie, bo i Ty i Twoi czytelnicy z pewnością znacie to zjawisko aż za dobrze.

Ostatnio siedząc późną nocą przy drinku z Tonkiem i rozmawiając o 2upie, powiedział mi coś z czego zdawałem sobie sprawę, ale najwyraźniej z biegiem lat o tym zapomniałem.

Że prawdziwą popularność bloga mierzysz ilością osób, którym chce się napisać, że się z Tobą nie zgadzają. Samo w sobie niesie to ogromną wartość – bo przecież kieruje nimi jakaś motywacja – ja nigdy nie miałem potrzeby kląć pod czyimś wpisem, gdy kompletnie mi na miejscu czy partnerze w dyskusji nie zależało.

Internet trzeba brać takim jaki jest. Zmienić możemy nie wiele, lepiej pogodzić się z faktycznym stanem rzeczy, niż ciągle stawiać opór. Byłem młodszy, miałem na to dużo energii. Dzisiaj to już nie złość, a często rozczarowanie, że gubię z czytelnikami nić porozumienia.

Czasami się śmieję, że sam sobie wykształciłem widownię z dużo bardziej wysublimowanym gustem, aniżeli bym sobie tego pierwotnie życzył :) Ale to kwestia adaptacji i dostosowania się do pewnych wymagań. Kiedyś umyślnie pisałem kontrowersyjne rzeczy, aby zgarniać pod wpisem dziesiątki czy setki komentarzy – dzisiaj robię to zupełnie nie umyślnie ;)

Ale to dobrze, sensowna polemika i umiejętność rozmawiania w sieci kształtuje charakter. Wbrew temu co napisałeś, wcale nie pojawia się wiele wyzwisk i epitetów. Użytkownicy 2up’a to w większości inteligentni ludzie, wbrew temu czego po zawartości bloga można by się spodziewać.

I często dyskusja z nimi stanowi intelektualne wyzwanie – ale od dawna traktuje to w formie zabawy. Czymże byłby 2up bez odrobiny emocji?

AK74 – Zrobiłeś już swój serwis marzeń czy nadal będziesz eksperymentował? Czy chodzi Ci coś po głowie i zamierzasz coś przygotować nowego? Gry i seks już były więc co – polityka?

AI-P – Przypuszczam, że ludzi, którzy zrobili swój serwis marzeń, można policzyć na palcach jednej ręki. Tak się szczęśliwie złożyło, że mam okazję pracować w branży internetowej – a moją pracą jest właśnie tworzenie serwisów. Nie, ten moment jeszcze nie nastąpił i myślę, że prędko nie nadejdzie.

Każdy z nas (mam na myśli branżę, której Ty również jesteś częścią) poszukuje swojego Świętego Graala. I większość nigdy go nie odnajdzie. Ci którym się to uda, będą mieli swój własny akapit w Wielkiej Historii Internetu. Będzie to wąskie grono, ale nie ukrywam, że chciałbym się kiedyś w tym zaszczytnym towarzystwie znaleźć.

Mogę Ci jednak zdradzić, iż z dużym prawdopodobieństwem nie będzie to serwis treściowy. A już na pewno nie o polityce, która jest tematem tak kontrowersyjnym, że dzisiaj strach nawet go poruszać. Zobacz zresztą jak skończyła Kataryna. Kto by chciał się w tym bagnie topić?

Piękna idea „Content is King” to definicja bzdury, archaizm ukuty parę lat temu – pętla, którą na szyję założyło sobie już wiele osób. Dzisiaj „treść” jest wtórna, rzadko kiedy ma źródło, rzadko kiedy jest wartościowa. Chcesz być zauważonym, chcesz wygrać grę w internet – musisz grać na innych zasadach niż wszyscy.

Musisz myśleć na wspak. Popatrz na chatroullete.com. Idea prosta jak budowa cepa, nic czego nikt do tej pory nie wynalazł. A jednak 17 letni Andriej Ternowski odkrył, że wystarczyło dodać przypadkowe łączenie tych wszystkich czatowiczów za pomocą jednego guzika i eureka. Jeździ po Stanach i szuka inwestorów.

Wszystko jest mieszanką pomysłu, szczęścia, świeżego podejścia i wyczucia następnego kroku, jaki Internet ma właśnie wykonać. Na świecie pracują dziesiątki albo i setki tysięcy specjalistów od sieci – i o ile potrafią przewidzieć gdzie internet zmierza, to nikt Ci nie powie, jak będzie wyglądał za choćby 2-3 lata.

Czy ktoś na pół roku przed wybuchem ich popularności, potrafił stanowczo stwierdzić, że Twitter czy Facebook zdominują ogólnoświatowy internet, a social networking stanie się web 3.0? Wątpię. Sieć pod względów trendów i mody jest bardziej nieobliczalna niż nowe kreacje Lady Gagi.

Pochłania najlepsze z pomysłów i w przeciągu miesiąca kształtuje się wg ich koncepcji. Nigdy nie wiesz jaki internet zastaniesz z rana przy kawie. Większość ludzi, którzy zdobyli popularność dzięki sieci, po prostu dobrze naśladuje i adaptuje wdrożone już rozwiązania.

Cała zabawa polega na tym, żeby być tym kogo inni będą później kopiowali. To jest właśnie dla nas ten poziom wirtuozerii, który każdy chciałby osiągnąć, a który wymaga – niestety – szóstego zmysłu i niezwykłej intuicji. Myślę, że o tym marzy właśnie większość z nas.

AK74 – Jak chcesz rozwijać swoje serwisy? Na czym zarabiać? Masz jakiś biznes plan w głowie czy raczej interesuje Cię rola wydawcy bez konieczności zarabiania na tym?

AI-P – „Serwisy” w liczbie mnogiej dla mnie już nie istnieją, jeśli mamy na myśli te zbudowane na treści. Jak wcześniej wspomniałem – trochę mi to zajęło, ale wreszcie zrozumiałem, że nie tędy droga. Ta jest już dla mnie zamknięta, ale życzę powodzenia każdemu, kto się w nią samotnie wyprawia.

Pomysłów mam masę, pytanie tylko czy kiedykolwiek starczy mi życia na zrealizowanie chociażby kilku z nich. Mieliśmy jeden projekt, który był na całkiem zaawansowanym etapie, ale ugrzązł w trakcie prac i dzisiaj nie ma kto go oprogramować.

Bo komu by to się chciało robić to dla czystej zabawy – jesteśmy już trochę za starzy, żeby marnować nasz cenny wolny czas na zabawę w internet.

Biznes planu nie mam i w zasadzie nigdy nie miałem. Było parę pomysłów, ale raczej w postaci luźnej dyskusji. Na 2upie reklamy się pojawiły, ale tylko po to, abym nie musiał z własnych pieniędzy opłacać wszystkich domen, czy abyśmy mogli przeprowadzić się na inne servery.

Jednak pieniądze jakie z tego płyną to i tak grosze. Do tej pory zwróciło mi się za dwa lata opłacania domeny – z pięciu :) Więc sam rozumiesz jak jest. 2UP nie znajduje się w przedziale odwiedzalności, który w jakikolwiek sposób interesowałby indywidualnych reklamodawców.

A blog ma przecież całą redakcję, więc nawet gdybym chciał na nim kiedyś zarabiać, musiałbym się z nimi dochodami podzielić – więc łatwo sobie wyobrazić, jakiego rzędu musiałyby być to kwoty, aby miało to jakikolwiek sens.

Na dzień dzisiejszy jest to nierealne, a ja też nie mam aż takiej potrzeby robić z 2up’a strony komercyjnej. Jak to ładnie ująłeś „rola wydawcy bez konieczności zarabiania”, choć brzmi paradoksalnie, w zupełności odpowiada mi od 5 lat. Czy tak zostanie, tego nie wiem, czas pewnie pokaże. Ale raczej nie będę tłumaczył 2up’a na chiński ;)

AK74 – Co dalej z 2upblog? Przewidujesz jakieś znaczące zmiany w najbliższej przyszłości?

AI-P – Tak się śmiesznie składa, że zbliża się 5 rocznica urodzin 2up’a w październiku tego roku. Jak to zwykle bywa, okrągłe jubileusze skłaniają Cię do pewnych przemyśleń i refleksji.

2UP jest w takim nieszczęśliwym momencie, gdy właśnie wyszliśmy z ery blogów i serwisów treściowych, a weszliśmy w erę mikroblogingu, Facebooka i Twittera.

Dzisiaj nie ważne jest, że masz coś ciekawego czy istotnego do napisania, dzisiaj najważniejszy jest ekshibicjonizm życia codziennego, którym masturbuje się spora większość internautów. Nie muszę rozmawiać z moimi znajomymi przez telefon, czy spotykać się przy piwie, bo przecież o wszystkim i tak dowiem się z ‘fejsa’.

Ja również bez winy nie jestem, bo świat social networking wessał mnie jak odkurzacz, ale z pewnością lepiej niż większość z tych wszystkich osób, zdaje sobie sprawę co właśnie przeminęło i co straciliśmy. Jaki etap historii internetu został właśnie zamknięty.

Etap, którego my byliśmy częścią. I trochę mnie to boli, że jesteśmy niczym ta guma pozbawiona smaku, którą żujesz i żujesz na długo po tym jak nic nie czujesz i czekasz tylko, aż nikt nie będzie patrzył, żebyś mógł ją wypluć na chodnik.

W takiej chwili stajesz na rozstaju dróg przed drogowskazem. Jedna droga kończy się szybko skarpą, z której skaczesz i jedyne co po Tobie pozostaje to ślady na piachu. A druga to droga przemiany, na końcu której czekają Cię tłumy czytelników.

Zastanawiałem się całkiem niedawno nad tym, czy aby nie zamknąć 2up’a, zanim będzie go już odwiedzało jedynie 10 osób. Zawsze lepiej odejść, gdy jeszcze ktoś patrzy. Ale uznałem, że nie potrafię się z tym głupim blogiem rozstać.

Więc postanowiłem gruntownie przemyśleć całą koncepcję i wymyślić coś, dzięki czemu ta strona odnalazła by się w nowej rzeczywistości i przeżyła następnych parę lat, do czasu, gdy ktoś obali Facebooka.

Za wcześnie jest na to abym mówił co chcę zrobić i kiedy to będzie zrobione. Mam pewien pomysł na 2up 3.0 i jestem pewien, że wiele osób byłoby nim zachwycone.

Być może coś pokażemy na 5 urodziny. Ale czy uda się zrealizować nową koncepcję, czas pokaże, ale z pewnością nie pogrzebię 2upa żywcem.

Dzięki uprzejmości Pani Katarzyny Meller pełniącej funkcję Rzecznika Prasowego Polkomtel S.A. otrzymałem odpowiedzi na pytania, które część osób podnosiła kilka tygodni temu przy okazji upublicznienie informacji o wprowadzeniu do sprzedaży iPadów w sieci Plusa…

AK74 – Polkomtel zaprosił do testów iPada użytkowników sieci Plus. Może Pani ujawnić jakie były wyniki tej akcji? Na jej podstawie Zarząd podjął decyzję o wprowadzeniu tego produktu do sieci sprzedaży?

Katarzyna Meller: Uczestnicy naszych testów jako zalety iPada wymieniali m.in.: bardzo ciekawy interfejs, dobrą, długo pracującą baterię, łatwość obsługi i intuicyjne menu oraz małe rozmiary przy stosunkowo dużym ekranie umożliwiającym łatwe korzystanie z poczty elektronicznej i przeglądanie stron internetowych.

Jako wady wymieniono praktycznie rzecz biorąc tylko brak wbudowanego modemu 3G. Bardzo dobrze zostało tez ocenione to, że Plus zdecydował się na przeprowadzenie takich testów zanim urządzenie pojawiło się w ofercie komercyjnej. Zdecydowana większość Klientów stwierdzała również, że chciałaby mieć iPada z wbudowanym modemem, co też zapewniliśmy,

AK74 – iPhone 4 i iPad już są w Państwa sieci – ceny jednak nie zachęcają. Szczerze powiedziawszy są to jedne z najwyższych cen na świecie. Po co zatem wprowadzać urządzenia, których koszt kupna odstraszy zdecydowaną większość potencjalnych klientów? To test wytrzymałości kieszeni fanatyków Apple? Konkurencja oferuje iPhone 4 znacznie taniej (np. Era).

KM – Dostarczamy Klientom produkty, na które jest zapotrzebowanie i które chcą mieć. Faktem jest, że wprowadzamy je poprzez dystrybutorów, a nie bezpośrednio od Apple, ale nigdy tego nie ukrywaliśmy i nie mówiliśmy, że jest inaczej. Należy również założyć, że podobnie jak to ma miejsce z innymi produktami, w miarę upływu czasu ceny na nie będą spadać.

AK74 – Jak to jest z tą “oficjalnością”, która pojawia się w Państwa komunikatach prasowych? Nie są Państwo przedstawicielem Apple ani firmą z którą koncern Jobsa podpisał papiery o współpracy. Na takiej samej zasadzie każdy z pozostałych operatorów na rynku polskim może być “oficjalnym dystrybutorem”.

W komunikatach informujących o wprowadzeniu do oferty sieci Plus iPhona 4 oraz iPada WiFi + 3G nigdzie nie jest użyte sformułowanie “oficjalny dystrybutor”. Podkreślaliśmy za to, co jest zgodne z prawdą, że jako pierwsi wprowadzamy te produkty do nabycia w Polsce.

AK74 – Polkomtel jako jedyna sieć do sierpnia tego roku nie wprowadził do swojej sieci telefonów Apple. Co zadecydowało o tym, że teraz Państwo zmienili zdanie?

KM – iPhone był wcześniej dostępny w sieci Plus dla klientów biznesowych, którzy wyrazili chęć posiadania go. W momencie gdy uzyskaliśmy pewność co do stabilności dostaw oraz obsługi gwarancyjnej podjęliśmy decyzję o udostępnieniu go również szerszej grupie klientów. Od 5 lipca br. iPhone 3GS jest dostępny dla abonamentowych klientów indywidualnych, natomiast od połowy lipca dla klientów biznesowych i dla klientów Mixa.

AK74 – 5. Jak Pani ocenia rynek usług mobilnych w Polsce? Na dzień dzisiejszy można kupić miesięczny abonament zapewniający dostęp do mobilnego internetu za 20-40 pln netto. Czy te ceny będą spadały i gdzie jest próg rentowności?

KM – Rynek mobilnego dostępu do internetu to rynek rozwijający się bardzo dynamicznie, charakteryzujący się dużą konkurencją. Rywalizację tę powiększa także konkurencja ze strony operatorów internetu stacjonarnego.

Niskie ceny abonamentów internetu mobilnego są więc rezultatem wysokiej aktywności wszystkich dostawców internetu na rynku. Uważamy, że ceny za podstawowy dostęp do mobilnego internetu z minimalną ilością GB, ale pozwalającą na w miarę komfortowe “surfowanie” nie powinny już dalej spadać.

AK74 – Na co stawia i w jakim kierunku chce się rozwijać Polkomtel? Sprzedaż usług dodanych, e-commerce, tv, własne produkty, ekskluzywne modele telefonów?

Jest to pytanie o strategię Spółki i wobec bardzo dużej konkurencji na rynku nie możemy odsłaniać planów. Możemy natomiast przytoczyć wypowiedzi Prezesa Polkomtel SA Jarosław Bauca z wywiadów jakie udzielił dla “Dziennika Gazety Prawnej” (30.06.2010 r.) oraz “Parkietu” (17.06.2010 r.).

“Myślę, że jesteśmy na bardzo ciekawym etapie rozwoju tego rynku. Do tej pory większość operatorów polskich, jak i tych z całej Europy, rozwijało się dość podobnie. Oferowane były podobne usługi przy wykorzystaniu zbliżonej technologii, w niewiele różniących się strukturach organizacyjnych. Rynek szybko rósł, i trzeba było sprostać jego wymogom. Od kilku kwartałów ten rynek przygasł, można powiedzieć, że jest płaski, nasycony.

Liczba osób korzystających z telefonii komórkowej już w zasadzie nie rośnie – jest wrażliwa jedynie na trendy demograficzne. Wyposażeni w telefony komórkowe są niemal wszyscy, statystycznie każdy Polak ma nawet więcej niż jeden. Z tego powodu musimy szukać strategii nowych i odróżniających nas od konkurencji.”

“Mogę powiedzieć, że na bieżąco będziemy wzmacniać wyniki linii klientów kontraktowych. Coraz większe znaczenie będzie miał najlepiej obecnie rosnący segment – transmisji danych. W drugiej połowie roku planujemy komercyjny start usługi iPlus z wykorzystaniem sieci w technologii CDMA, którą rozwijamy, po tym jak kupiliśmy spółkę Nordisk. Wyjdziemy z iPlusem w te regiony geograficzne, w które nie moglibyśmy wejść z technologią 3G z powodu braku rentowności.

Chcemy też rozwijać cały szereg usług dodanych: po serwisie Muzodajnia, który okazał się dużym sukcesem, ruszamy z kolejnym rodzajem kontentu (audiobookami) i serwisem Plusoczytelnia. Rozwijamy usługi lokalizacyjne. Rośnie też segment M2M (machine to machine), w którym chcielibyśmy z dostawcy kart SIM do takich urządzeń jak np. liczniki gazu, gdzie zarabiamy jedynie na transmisji danych, stać się firmą oferującą kompleksowe rozwiązania M2M.”

AK74 – Olu masz dopiero 18-ście lat a na koncie debiut jako współtwórczyni startupu Animili.pl w ramach StartupSchool 2009. Często przebywasz w stolicy, założyłaś swoją firmę Convallaria a do tego programujesz w Pythonie i Django. Czy Ty aby nie robisz za chwilę matury? Jak na to wszystko znajdujesz czas?

Ola Sitarska – tak, maturę robię w maju :) Z nauką nigdy nie miałam i nadal nie mam problemów, więc nie jest trudno pogodzić naukę z pracą. Gorzej, jeżeli projektów jest coraz więcej. Aktualnie rozwijam dwa startupy + firmę, a na horyzoncie widać trzeci :) Ale przy odpowiednim zarządzaniu swoim czasem, wyznaczeniu jasnych celi i priorytetów oraz dobraniu fantastycznych ludzi do pomocy – wszystko da się zrobić.

AK74 – Wróćmy do biznesu. Czym jest Animili.pl. Grą? Serwisem społecznościowym dla miłośników zwierząt?

OS – Animili to gra internetowa, hodowla zwierzaków w sieci. Serwis skierowany do najmłodszych użytkowników internetu, którzy tworzą sobie u nas swoje wirtualne pupilki – psy lub koty. I opiekują się nimi – codziennie karmią, dbają o ich higienę, rozrywkę i sen. Tamagotchi w wersji 2.0 :)

AK74 – Zakładam konto na Animili, tworzę własnego zwierzaka i…? Co mnie trzyma, co mnie motywuje do pojawiania się w serwisie?

OS – Kierujemy się do dzieci, które szalenie przywiązują się do swoich wirtualnych zwierzaków. Zakładają swoje hodowle (rekordzistka posiadała ponad 45 aktywnych animilków), przebierają swoje pupilki i przede wszystkim – marzą o tym, by pewnego dnia pojawić się w rankingu najlepszych animilków ;) Ostatnio jedna użytkowniczka napisała nam, że pójdzie do spowiedzi, bo złamała regulamin Animili :)

AK74 – Ile w Animili jest linijek Twojego kodu? Za co byłaś odpowiedzialna Ty a za co Maciek Zieliński? Ile razy mieliście dość: siebie, projektu, pomysłu spędzenia wakacji przed komputerem zamiast na plaży?

OS – W Animili 90% kodu jest mojego – 10% to gotowe komponenty django napisane przez bliżej mi nieznanych programistów, ale trochę pomógł mi również Wojtek Siudziński (programista Kreativu) jeszcze podczas StartupSchool. W zespole jestem odpowiedzialna za oprogramowanie, rozwój produktu i pilnowanie finansów;) Maciek Zieliński zajmował się grafiką serwisu, ale tylko do kwietnia br. Z Maćkiem dobrze się dogadywaliśmy i dogadujemy nadal – mimo, że podczas SS potrafiliśmy się mocno „pożreć” o projekt, to następnego dnia przychodziliśmy i trzeba było robić dalej…:)
Aktualnie do zespołu Animili zalicza się także Agnieszka Zawadka, która zajmuje się marketingiem i reklamą serwisu oraz Kamila, która odpisuje codziennie na setki wiadomości od dzieci, koordynuje Animili w social media i organizuje konkursy :)

AK74 – Animili przetrwało moment tuż po starcie i wygląda na to, że jest szansa, że teraz już nie zniknie. Co wprowadziliście do tej pory ze swojej „listy życzeń” i jak zmienił się serwis przez te 12 miesięcy?

OS – Z listy życzeń…nie dawno widgety blogowe, które planowaliśmy równy rok temu :) Animacje ruszających się zwierzaków zamiast przesuwania statycznych obrazków po ekranie (o tym natomiast marzyliśmy od zeszłego roku ;)) Ważna dla nas była również opcja Schroniska, dzięki której podwoiłyśmy swoje zarobki :)

AK74 – Każdy startup powinien mieć model biznesowy. Nawet taki w którym użytkownicy bawią się w wirtualne karmienie zwierzaków. Więc na czym zarabiacie i jak to ma się do wydatków na utrzymanie serwisu? Animili daje Ci możliwość utrzymania się czy jednak ratują rodzice i ich kieszonkowe?

OS – Aktualnie zarabiamy głównie na SMSach premium – użytkownicy mogą wykupić konto premium, czyli tzw. Konto Hodowcy lub dokupić trochę wirtualnej waluty, żeby rozpieścić animilki :) Stawiamy także pierwsze kroki w zarabianiu na reklamach (głównie poprzez dołączenie do sieci Społeczności.pl). Aktualnie serwis jest w stanie mnie utrzymać, a kasy zostaje także trochę na bieżące wydatki serwisu :)

AK74 – Popełniłaś kolejny serwis. Tym razem chcesz edukować i pokazywać jak się ubierać. FashionStyle.pl skierowany jest do młodych i bardzo młodych użytkowników Internetu. Czyli co – rzucasz Animili na rzecz kolejnego projektu?

OS – FashionStyle istniało już długo przed Animili, bo pierwsza premiera odbyła się gdy miałam niecałe 16 lat;) FashionStyle.pl to kolejna gra mojego autorstwa, tylko tym razem wcielamy się nie we właściciela zwierzaka, a modelkę lub projektantkę mody :) Teraz w końcu znalazłam czas na przepisanie serwisu od nowa – na Pythona + Django, pomyślenie nad usability, grafiką itd i tak naprawdę dopiero teraz nabiera to jakiegoś sensownego ruchu.

Niestety, a może stety – wisi nade mną fatum robienia serwisów dla dzieci ;) Nie rzucam oczywiście Animili, ale na poziomie technicznym jesteśmy na takim etapie, że jestem w stanie godzić pracę nad dwoma projektami, a może i niedługo trzema :)

AK74 – Szymonie – zacząłeś przygodę z biznesem online w wieku lat szesnastu. Założyłeś firmę, której produkty sprzedawane są głównie za granicą. Masz milionowe obroty i pewnie niezłe dochody. Ciekawi mnie jedna rzecz – jak motywujesz się, żeby wstać rano do pracy?

Szymon Grabowski - Motywuje mnie mój syn, który wpada po szóstej rano do sypialni i głosem nieuznającym sprzeciwu obwieszcza “Mama, tata, pora wstawać!” (śmiech). A na poważnie, dla mnie biznes i to wszystko, co tworzymy z zespołem, jest pasją. A gdy masz pasję, to znajdziesz własne powody, żeby wstawać z łóżka i się automotywować. Każdego dnia mamy nowe wyzwania, nowe zadania, którym stawiamy czoła. Jest mało czasu na przystanki, kiedy człowiek zatrzymuje się i zastanawia: “Wow, stworzyliśmy coś wielkiego… Jesteśmy nieźli!”.

Zamiast poklepywać się po plecach, wolę ideologię CANI (constant and never-ending improvement, czyli ciągły i niekończący się postęp). Zawsze jest coś, co można poprawić, zoptymalizować i ulepszyć. Zawsze są nowe wyzwania, nowe pomysły do zrealizowania, nowe rynki do opanowania, nowe produkty do wprowadzenia. To wszystko daje mi potężny zastrzyk adrenaliny każdego dnia.

AK74 – GetResponse powstało jako narzędzie dla ludzi chcących tworzyć własne kampanie email marketingowe. Przez wiele lat dostępne było tylko w wersji angielskiej. Teraz chcesz wejść na rynek polski i walczyć z SARE, Freshmailem. Po co? Nie szkoda Ci czasu bić się o polskiego użytkownika? Czy nasz lokalny rynek jest przyszłościowy?

SG – Uważam, że Polska jest jak najbardziej przyszłościowym rynkiem. Email marketing jest jednym z najbardziej dochodowych form marketingu. Jedna złotówka wydana na kampanie emailowe może przynieść ponad 43 PLN zwrotu. Jest o co walczyć, a Polacy kochają efektywność i dobre rezultaty.

Jednocześnie widzę, że jest tu wiele do zrobienia jeśli chodzi o email marketing. Po pierwsze, rodzime usługi są po prostu zbyt drogie. Po drugie, jest słaby stosunek jakości do ceny – awaryjność, kiepskie interfejsy użytkownika, brak zaawansowanych funkcjonalności (video emaile, ankiety, email analytics, segmentacja, API itd.).

Wreszcie, grzech główny email marketingu: słaba dostarczalność poczty. Stwórz sobie testową skrzynkę w Yahoo! i załóż u naszej konkurencji testowe konta. Możesz być lekko zaskoczony, gdy okaże się, że ich emaile aktywacyjne wpadną prosto do katalogu spam.

Jeżeli nie są w stanie dostarczyć swoich własnych emaili aktywacyjnych, to jak mogą dostarczać emaile klientów? Każdy niedostarczony email lub email oznaczony jako spam to strata finansowa. GetResponse.PL zmienia to wszystko i wprowadza nowe rozdanie kart w email marketingu w Polsce.

AK74 – Jak Ci się udało zadebiutować, przetrwać i rozwinąć swoją firmę na rynku amerykańskim (i po trosze kanadyjskim), który uchodzi za bardzo konkurencyjny? Wydaje mi się, że GetResponse jest prostym oprogramowaniem i łatwym do skopiowania?

SG – Naprawdę tak myślisz? (śmiech) GR to kilkaset zaawansowanych funkcjonalności, takich jak wysyłanie newsletterow, budowanie formularzy zapisu, ankiet, video email marketing, statystyki (email analytics). Skopiowanie tego wszystkiego to naprawdę dużo roboty i całkiem poważny koszt. Masz rację, że rynek amerykański jest hiper-konkurencyjny.

Ale to też największy i najbardziej zaawansowany rynek na świecie. Nam się udało, bo rozpoczęliśmy wcześnie – w 1998 roku, stworzyliśmy świetny produkt i zbudowaliśmy markę, od początku serwując naszym klientom pięciogwiazdkową obsługę.

AK74 – Z czasem Twój biznes zaczął się rozrastać: założyłeś firmę Implix, która sprzedaje obecnie około siedmiu różnych narzędzi. Budujesz kolejne produkty, bo widzisz niszę, której nie dostrzega konkurencja, czy ryzykujesz i starasz się być po prostu pierwszy?

SG – W Implix skupiamy się na dwóch kluczowych produktach: GetResponse (email marketing) oraz ClickMeeting (konferencje internetowe z audio/video, współdzieleniem ekranu, PowerPointow itd.). Nad ClickMeeting pracujemy od ponad 3 lat i w planach mamy co najmniej rewolucję na rynku (smiech). Nasze pozostałe produkty (WebsiteWizard, eBookGold) są dość niszowe. Wszystko, co tworzymy, ma jeden wspólny mianownik: zwiększa efektywność małych i średnich przedsiębiorstw oraz większych korporacji w aspekcie biznesu internetowego.

Szukamy “niebieskich oceanów”, gdzie możemy być pierwsi, ale nie boimy się konkurencji. Przeciwnie, ona nas napędza, motywuje i rozwija. Natomiast naszymi wyróżnikami zawsze były, są i będą pięciogwiazdkowa obsługa klienta, najlepszy produkt i skromność prezesa. (śmiech)

AK74 – Które z narzędzi oferowanych przez Implix jest najbardziej dochodowe? Raczej „kombajny” w stylu GetResponse czy proste produkty jak np. eBookGold?

SG – GetResponse jest naszym największym oraz najbardziej dochodowym produktem.

AK74 – Gdyby teraz się okazało, że (podobnie jak wtedy, kiedy miałeś szesnaście lat) pojawia się zły wspólnik i przejmuje całość interesu – co byś zrobił? Otworzył dokładnie taką samą firmę czy, mając przed sobą perspektywę budowania wszystkiego od początku, zacząłbyś coś zupełnie innego?

SG – Wiesz, to dość sadystyczne pytanie (śmiech). Przede wszystkim chyba jestem trochę mądrzejszy dziś niż w wieku 16 lat i raczej bym tego “złego wspólnika” nie wpuścił. Staram się nie popełniać tych samych błędów dwa razy. Nie chcę myśleć o tym “co by było, gdyby”, bo to są nierealne scenariusze.

AK74 – Bardzo mnie to zdziwiło, ale jesteś również osobą zajmującą się MLM. Czemu bogaty przedsiębiorca z branży nowych technologii wchodzi w multi-level marketing czyli coś, co kojarzy się z praniem mózgu i fanatycznym podejściem do sprzedawanych produktów?

SG – Jestem właścicielem licencji Vemma na Europę. Wiesz, z MLM jest tak, jak z nożem. Możesz nim smarować chleb, ale możesz kogoś zranić. Sama idea marketingu sieciowego jest super i wspierają ją takie mózgi biznesu, jak Robert Kiyosaki, Richard Branson, Donald Trump, a nawet Warren Buffet.

Co do “prania mózgu”, to tego typu skojarzenia mają osoby, które zetknęły się z tym biznesem w najgorszym wydaniu. Ludzie w latach 90 oszaleli i zaczęli chodzić po domach, wciskając rodzinie i sąsiadom odplamiacze i “bardziej efektywne” pasty do zębów, którymi można smarować szczoteczkę wszerz, a nie wzdłuż.

A przy tym obiecywali góry złota, wakacje na jachtach itd. MLM w wydaniu “piramidy” czy łańcuszków jest rzeczywiście żenujące.

To nie ma kompletnie żadnego związku z tym, co budujemy w Vemma. Nasz produkt to najwyższej jakości suplementy diety, które poza tym, że dobrze smakują, dostarczają pełną gamę witamin, minerałów i antyoksydantów z naturalnych źródeł.

Można pić “zwykłe” napoje energetyczne z końską dawką kofeiny i cukru, przy okazji wypłukując z organizmu magnez i potas. Można też popijać zdrowy napój energetyczny (taki, jak oferowany przez nas Verve) i wspierać organizm łatwo przyswajalnymi witaminami i minerałami.

To dobra rzecz. Nasz biznes jest zbudowany na klientach, którzy lubią nasze produkty. Często można je znaleźć w różnych spa, hotelach, a nawet w topowej austriackiej restauracji.

AK74 – Jak udało Ci się przetrwać „bańkę 1.0”? Miałeś świetny pomysł na biznes czy dużo szczęścia?

SG – Mam prostą metodę na bańki. Buduj biznes tak, żeby nie polegać na przepompowaniu ogromnych pieniędzy z venture capital, tylko żeby jak najszybciej zacząć zarabiać.

Bańka nie polegała na tym, że ludzie utracili zaufanie do Internetu i przestali kupować w sieci, ale na tym, że inwestorzy poszli owczym pędem za kosmicznymi wycenami spółek.

To musiało pęknąć. Natomiast biznesy, które były oparte na stabilnych fundamentach i tworzone tak, żeby osiągać zwrot jak najszybciej, nie ucierpiały lub wręcz rosły w siłę.

Przy ostatniej “recesji” niektóre firmy zajmujące się email marketingiem (w tym my) zanotowały wzrost, ale tam zadziałał jeszcze inny mechanizm. Gdy przychody spadają, firmy szukają sposobów na oszczędzanie pieniędzy, np. redukują kosztowne reklamy w mediach i wybierają email marketing, który zapewnia nawet ponad 4300% zwrotu.

AK74 – Masz świetnie prosperującą firmę, masę pieniędzy na koncie – co chcesz osiągnąć w najbliższych latach? Może jak Musk i jego Tesla zaczniesz bawić się w ratowanie świata? Albo zaczniesz jeździć na TED i mówić, że zostawisz swoją fortunę fundacjom charytatywnym?:)

(śmiech) Na razie skupiam się na rozwijaniu biznesu i pomaganiu tam, gdzie mogę. Na ratowanie świata przyjdzie jeszcze czas. (śmiech)

ALL IN WEEKEND

Polub ich na Facebooku

APPS i SMSer

Polub ich na Facebooku (Apps)
Polub ich na Facebooku (SMSer)

CLUB SHARE

Polub ich na Facebooku

FITMAN

Polub ich na Facebooku

PORTAL ZDROWIA

Polub ich na Facebooku

PYK PYK

Polub ich na Facebooku

WIRTUALNA POCZTA

Polub ich na Facebooku

ADOUT

Polub ich na Facebooku

Opisywałem już Niagaro.pl czyli serwis umożliwiający streamowanie muzyki i jej zakup online. Podpytałem się Sebastiana Wojciechowskiego jak wyglądały przygotowania i jakie były problemy związane z licencjami. Projekt ma już parę miesięcy, postaram się trzymać rękę na pulsie i co pewien czas wrzucać o nim informacje bo to jest ciekawy i przyszłościowy projekt…

AK74 – Pomysł Niagaro.pl powstał parę lat temu – dopiero teraz udało się go Wam zrealizować. Czy możesz przedstawić co takiego, że od pomysłu do jego realizacji minęło tak dużo czasu?

Sebastian Wojciechowski – Niagaro to pionierski na polskim cyfrowym rynku muzycznym projekt, a wszystko co pionierskie i innowacyjne napotyka na barierę wejścia w postaci przyzwyczajeń, procedur i schematów. Poza tym dla nas to też był zupełnie nowy obszar, zupełnie nowy biznes. Wiele miesięcy spędziliśmy analizując jaki powinien być model biznesowy tego przedsięwzięcia, przyglądaliśmy się też innym tego typu inicjatywom obecnym w internecie na świecie.

Kryzys, który dotknął rynek pokazał, że modele ad supported są niezwykle czułe na wszelkie wahnięcia koniunktury, a we Francji tego typu przedsięwzięcia pomimo dużej liczby UU maja problemy z osiągnięciem break even. Dlatego zdecydowaliśmy się na serwis hybrydowy oferujący użytkownikom nie płacącym nic wiele różnych unikalnych funkcjonalności do tej pory niedostępnych w Polsce, a użytkownikom premium absolutne muzyczne eldorado. Oczywiście najdłużej trwały rozmowy biznesowe z “majorsami” i przekonanie ich do wizji naszego projektu.

AK74 – Czy możesz uchylić rąbka tajemnicy i powiedzieć jak wyglądały negocjacje z “majorsami”? Czym ich przekonaliście i jak to się stało, że udało się to właśnie firmie z Polski?

SW – Nie musieliśmy wyważać żadnych drzwi. Wszyscy “majorsi” mają swoje oddziały w Polsce, z racji prowadzenia stacji radiowych mamy z nimi stałe, dobre relacje. Oczywiście z racji globalnych strategii i procedur rozmowy finalnie prowadziliśmy z centralami ale przy dużym wsparciu lokalnych zespołów. To co było dla naszych partnerów ważne to fakt, że za ten projekt wzięła się właśnie firma medialna, o ukształtowanej dobrej reputacji na lokalnym rynku, będąca częścią dużego międzynarodowego koncernu.

AK74 – Wasze pliki mp3 zakupione w Niagaro.pl nie są zabezpieczone DRM’ami. Dlaczego? Chcecie wspierać “szarą strefę”? Co Was przekonało do zdjęcia zabezpieczeń?

SW – Odchodzenie od DRMu nie jest naszym osiągnięciem a świadomą decyzją samych majorsów, dziś na serwisach z “szarej strefy” te pliki już są, informatycy potrafią sobie z DRMemem radzić, a z kolei Ci którzy chcą płacić za muzykę otrzymywali pliki opatrzone ograniczeniami w użytkowaniu zakupionej legalnie muzyki.

To był ślepy zaułek i mam wrażenie, że firmy fonograficzne postanowiły się same z niego wycofać. Dla nas jest oczywiste że użytkownik Niagaro musi mieć możliwość skopiowania kupionego utworu na dowolne urządzenie na którym będzie ten utwór w wybranym przez siebie momencie słuchał. Co więcej, jeżeli przez przypadek go skasuje będzie miał możliwość pobrać go ponownie z serwisu.

Naszym zdaniem pobieranie utworów samo w sobie stanowi pewne ograniczenie – poza kosztem pojedynczych zakupów dochodzi także w przypadku urządzeń mobilnych transfer i storage (czyli w sumie też koszt). Zwróć uwagę na to w jakim kierunku idą dziś rozwiązania informatyczne – zasoby trzymamy w chmurze. Tak też jest pomyślane Niagaro.

Nie muszę za stosunkowo duże pieniądze ściągać kilkunastu utworów na komórkę lub PC, mogę wyselekcjonować ich nieporównanie więcej, zagregować w formie dowolnej długości playlist, które poprzez właściwe otagowanie mogę w łatwy sposób odnaleźć i słuchać, jak chcę i kiedy chcę, na dowolne urządzenie (iPod, komórkę, PC, etc). W takim kierunku rozwijamy serwis.

AK74 – Powiedzmy, że jestem artystą. Przychodzę do Was i mówię:”chciałbym umieścić swoje utwory do odsłuchiwania i ściągania za darmo”. Da się? Weźmiecie moje utwory?

SW – Jeszcze nie mamy takiej funkcjonalności ale to też jest jeden z kierunków rozwoju nad którym myślimy.

AK74 – Jakie cele biznesowe stawiacie przed Niagaro.pl? Chcecie mieć całość rynku odsłuchiwania i sprzedaży muzyki, większość, połowę? W jakim czasie?

SW – Chcemy być liderem rynku odsłuchiwania muzyki, jesteśmy pierwsi i taki cel sobie stawiamy. Co do sprzedaży muzyki rozumianej jako ściąganie to nie jest to dla nas priorytet. Nasz biznes plan zakłada osiągnięcie break even w trzy lata – podtrzymujemy te prognozy.

AK74 – Udziałowcem EUROZET jest EDI POLOGNE S.A. z siedzibą w Paryżu, spółka związana z Lagardere Active Radio International (LARI) – największego operatora radiowego w zachodniej i centralnej Europie. Czy to oznacza, że możemy spodziewać się (jeśli Niagaro spełni założenia biznesowe) skopiowania całego pomysłu na rynki Europejskie?

SW – Trudno powiedzieć. W każdym kraju w którym jest obecna nasza grupam są inne uwarunkowania rynkowe (na przykład we Francji jest kilka serwisów tego typu, a mimo to lider Deezer.com nie jest rentowny, a nasza grupa jakiś czas temu zamknęła projekt musilne), inne uwarunkowania prawne (na przykład w Czechach oferowanie muzyki on demand w modelu płatnym nie sprawdzi się, gdyż w tej chwili działają tam legalnie podmioty oferujące do niej dostęp za darmo gdyż nie muszą się dzielić z firmami fonograficznymi) i inna pozycja naszej grupy ale na pewno doświadczenia z Polski będą wskazywały potencjalne drogi rozwoju w innych krajach.

Viren Bhandari tworzy zespół do prac nad nowym projektem dofinansowanym przez InPost a dokładniej przez spółkę celową – Integer.pl. Z okazji oficjalnej informacji prasowej poprosiłem go o skomentowanie sprawy – co prawde wiele nie powiedział ale mam nadzieję, że to się zmieni kiedy usługa ujrzy światło dzienne…

AK74 – Po pierwsze gratulacje. Po drugie – czy to oznacza, że InPost inwestuje w Twój pomysł czy Ty realizujesz ich projekt? Bo trochę się pogubiłem :)

Viren Bhandari – Łączymy Potencjał moich projektów z obecnie realizowanymi projektami grupy Integer S.A. aby powstał coś co powali na kolana wszystkich :)

AK74 – Po co angażujesz się w tworzenie oprogramowania dla innej firmy? Nie szkoda Ci czasu na rozwijanie biznesu dla inPostu? Twoje sklepy na czele ze Skarpetkowo.pl pójdą na boczny tor?

VB – Moje sklepy będą się rozwijać dobrze. Moja żona kieruje sklepami i ma wieloletnie doświadczenie w e-commerce a do tego ma też ludzi i procedury które sprawiają że biznes będzie szedł do przodu. To pytanie wymagałoby wyjaśnienie jakiego projektu dotyczy całe zamieszanie i wykazanie że nie ma to żadnego wpływu na moje dotychczasowe biznesy. Zaufaj mi Artur że nic nie idzie w odstawkę.

AK74 – Informacja jaka się pokazała w mediach mówi o tym, że Ty i Twój team “będzie odpowiedzialny za realizację pierwszego w Polsce projektu z branży usług internetowych, z wykorzystaniem posiadanej przez Grupę infrastruktury teleinformatycznej i wypracowanych, nowatorskich przedsięwzięć z zakresu mobilnych płatności, usług opartych o technologie GSM oraz Paczkomatów 24/7.” Brzmi to strasznie tajemniczo – możesz wyjaśnić o co chodzi? To będzie sklep, usługa, śledzenie paczek?

VB – Artur, jak już wspomniałem nie mogę zdradzić co to za projekt. Wiesz jaki jest rynek. Trochę cierpliwości i wszystko się wyjaśni, a uwierz mi – po raz kolejny – warto czekać.

AK74 – inPost wykłada pieniądze, Twój team realizuje projekt. Kończycie projekt i co potem? Rozwijacie go dalej czy rozchodzicie się?

Wiążemy się na stałe z projektem :).

AK74 – Mamy koniec lipca a na realizację projektu (ma ruszyć już w 2010 roku) inPost / Integrer.pl chce wydać 2 mln pln. Czyli to co zaczynacie tworzyć teraz będzie miało horyzont zarabiania gdzieś w okolicach 3-5 lat? Czy w tym budżecie są też koszta reklamy i promocji?

VB – Są zawarte koszty promocji. Liczymy że zwrot przyjdzie znacznie szybciej niż 3-5 lat.

AK74 – Widzę w zespole ludzi, których znam osobiście – Grzesiek, Julia, Arvind. Znam też ich od strony zaangażowania w inne projekty – nie będzie Tobie ani inwestorowi przeszkadzało, że nie będą dostępni w 100%? Ilość kasy wydanej na ten projekt pokazuje, że inPost traktuje bardzo poważnie caly biznes. Czy może od teraz wszyscy skupiają się tylko nad tym projektem i zostawiają wszystkie inne?

VB – Wszystkie te osoby nawet jeśli robią coś “jeszcze” – co wg. Nas jest dobre bo wpływa na ich rozwój i umożliwia im ciągłą pracę nad swoimi skillsami – to są to osoby które potrafią w sposób profesjonalny zarządzać swoimi priorytetami i teraz ich priorytetem jest ten projekt :)

AK74 – Jakieś plany związane z osiągnięciem rentowności i zyskami?

VB – Top Secret ;)

Książka Bartka Chacińskiego to nie tylko spis obecnych w naszej szeroko pojętej kulturze określeń i zwrotów ale także pokazanie przez pryzmat definicji jak wyglądają współczesne kultury “offu”. Bartek opisuje kilkadziesiąt subkultur (konsekwentnie nazywając je “małymi kulturami” albo “niszami”) starając się nakreślić “krajobraz semantyczny” AD 2010…

Postaram się szybko nakreślić portret autora. Bartek mój rówieśnik (1974 rok), człowiek radia (Radio Bis, RH, Trójka, Program II), bloger, ex-zastępca redaktora naczelnego (Przekrój), dziennikarz (Polityka i Machina), autor książki (“Totalny słownik najmłodszej polszczyzny“) oraz znawca muzyki, ojciec, gracz.

Pewnie parę innych przymiotników można by do opisu Bartka dorzucić. Tym quasi hagiograficznym wstępem chciałem pokazać, że (uwaga truizm) jak każdy z nas w “teatrze życia codziennego” odgrywamy wiele ról, kreujemy się i przynależymy do jakiś grup (mniej lub bardziej świadomie). Jeśli interesują Was konteksty, czasami bardzo hermetyczny grupy, ciekawe i niszowe poglądy warto czasami zerknąć gdzieś oprócz Internetu (tak, istnieje poza nim życie nadal) i poczytać coś do poduszki (no chyba, że masz iPada to lepiej przed snem się upewnić czy zostało odłożony na stolik przy łóżku).

Na potrzeby niniejszego wywiadu interesuje mnie Bartek jako autor książki “Wyż nisz. Od alterglobalistów do zośkarzy. 55 małych kultur” (powinna pojawić się w księgarniach w pierwszym tygodniu sierpnia)

Kogo i co tam znajdziemy? Między innymi: alterglobalistów, skejtów,bookcrosserów, scenowców, otaku,wardrivererów, zośkarzy oraz widmowych gitarzystów. Mało? W książce znajdziecie opisy (szczegółowe, “z mięsem” i dużą dozą kulturowej otoczki) 55 “nisz”, które Bartek uważa za ciekawe, wpływowe i mocno reprezentowane. Posłuchajcie zresztą sami co autor miał na myśli:

Wykorzystując swoją nikłą znajomość z Autorem postanowiłem przepytać go na okoliczność swojego dzieła puszczając oko tym samym do czytelników mojego bloga “jestem na fali, wiem co w trawie piszczy” czyli starając się zaistnieć jako hipster. Pewnie jak zwykle nie uda mi się za to wywiad z Bartkiem polecam całkiem bezinteresownie:

AK74 – Bartku zanim porozmawiamy o Twojej książce chcę Cię zapytać co Ty rozumiesz przez termin “subkultura”? Dlaczego zdecydowałeś się na używanie nazw “nisza” i “mała kultura”?

Bartek Chaciński – Subkultura z czasem zaczęła się kojarzyć z grupą młodzieży zbuntowanej przeciwko społeczeństwu w tym kształcie, w jakim je znają. Wiem, że to nie jest słownikowe znaczenie tego słowa, ale tak zaczęto je traktować i muszę to brać pod uwagę.

A większość środowisk, które opisuję, nie buntuje się przeciwko światu zewnętrznemu. Jeśli już, to chcą spokojnie tworzyć swój własny – obok. Zastanawiam się czasem, dlaczego zamiast pojęcia “underground” – sugerującego jakieś podziemie, wręcz konspirację – w kulturze coraz częściej używa się terminu “off” oznaczającego po prostu bycie na uboczu, z boku, z daleka od głównych wydarzeń.

I wydaje mi się, że coś tu jest rzeczy. Nisze – czy też małe kultury – to są właśnie te ciekawe pobocza. Może w wielu wypadkach po prostu hobby, może dość nonszalancko zmieniam perspektywę, przeskakując z hasła do hasła, ale po pierwsze, starałem się być blisko ciekawych i kulturotwórczych zjawisk, po drugie – pokazać parę odświeżających prądów w kulturze. No i czegoś się dowiedzieć samemu.

AK74 – Pisząc “Wyż nisz” czym kierowałeś się dobierając zjawiska, które opisywałeś? Dlaczego mamy “zośkarzy” a nie ma np. “doggersów”? Starałeś się pokazać tylko tę “grzeczną” stronę subkultur?

Na pytanie “dlaczego jest to, a nie ma tamtego” w żadnym wypadku nie będę miał wystarczająco mocnej odpowiedzi. Doggersów nie miałem nawet na długiej liście. Jeśli w ogóle istnieją jako środowisko, to co wnoszą? Zośkarze – nowe przedmioty, kulturę materialną, buty, system gry.

Doggersi po prostu mają inny sposób na zaspokajanie potrzeb seksualnych. Tak jak fetyszyści różnego rodzaju czy zwolennicy sado-maso, bondage itd. To jest temat do słownika perwersji seksualnych raczej. Interesujący, a pewnie, tylko co mi z tego? Zastanawiałem się za to nad opisaniem groupies, bo to środowisko ciekawie ilustrujące odbiór kultury masowej.

Gdyby udało się objąć jakimś terminem – bo sam nie znam takiego – osoby publikujące swoje nagie zdjęcia w internecie albo amatorskie akty stosunku seksualnego, to też by nam pewnie coś powiedziało. Bardzo poważnie przymierzałem się do opisania hm, “pornowców”, współczesnych fanów pornografii, mam trochę notatek, ale i tu skapitulowałem, bo jest i problem z terminem i ze zwartością środowiska.

Nieobecność doggersów to moim zdaniem nie tyle dowód mojej grzeczności – choć pewnie bywam w tych moich książkach trochę zbyt grzeczny – co głównie fenomen łamów prasowych. Nie wiem, czy pamiętasz toothing, czyli łapanie przygodnych partnerów na bluetooth?

To była – jak się później okazało – ściema brytyjskich mediów. W wypadku doggersów też zaczęło się od brytyjskich mediów, więc jestem odrobinę nieufny – przynajmniej co do skali zjawiska.

AK74 – Jak sobie wyobrażasz idealnego odbiorcę “Wyżu nisz”? Kto powinnien przeczytać tę pozycję?

Ludzie, którzy identyfikują się z poszczególnymi grupami – żeby zawiązać jakiś wspólny front przeciwko mnie, bo na pewno boleśnie spłaszczyłem to, co robią. I ludzie, którzy nie identyfikują się z poszczególnymi grupami – żeby uświadomić sobie, co tracą.

A mówiąc poważniej: ci, których interesują różne podskórne prądy w kulturze. Wreszcie mówiąc jeszcze bardziej serio: rynek książek z tych rejonów kultury jest u nas tak mały, że naprawdę trudno powiedzieć, ile osób może być zainteresowanych.

AK74 – Mówiąc o Twojej książce trudno nie odwołać się Małym słowniku subkultur młodzieżowych” Mirosława Pęczaka. Co się zmieniło w podejściu, badaniu, opisywaniu
“małych kultur”?

Właściwie to nie wiem, jak się je badało 20 lat temu. Jeśli poprzez jeżdżenie na letnie festiwale czy uczestnictwo w życiu klubowym, rozmowy z ludźmi, to przeszedłem też podobną drogę.

Mam o tyle większy komfort, że oprócz zagranicznej literatury socjologicznej na ten temat pojawiło się sporo opracowań fanowskich, pasjonackich. Mnie to drugie podejście jest bliskie. Ja się potrafię czymś na moment zachwycić, zostać fanem czegoś, wpaść w obsesję – na moment.

I mam nieodparte wrażenie, że dookoła jest sporo ludzi, którzy w ten właśnie sposób poznają świat. Aha – no i jeszcze Internet powstał od czasu publikacji “Małego słownika…” Mirosława Pęczaka. Ważna różnica, tym bardziej, że większość wymiany opinii w takich niszowych środowiskach w tej chwili mam miejsce w sieci.

AK74 – Interesuje Cię język (co pokazałeś w swojej poprzedniej książce “„Totalnego słownika najmłodszej polszczyzny”) teraz opisujesz zjawiska niczym socjolog czy antropolog – nie ciągnie Cię bardziej w stronę badań naukowych? Nudzisz się jako dziennikarz?

Jeśli wpadłem w socjologiczny czy antropologiczny ton, to niedobrze. Chciałem zostać w tej książce dziennikarzem. Owszem, trochę się nudzę czasami, ale do zostania naukowcem mam dość daleką i wyboistą ścieżkę.

Jeśli już, to marzy mi się model Jona Savage’a. Żaden z niego naukowiec, raczej już dziennikarz, a książka “Teenage”, jaką napisał o powstawaniu zjawiska kultury młodzieżowej – od XIX wieku do 1945 roku – to wybitna rzecz. Dzięki temu, że wziąłem się za pisanie “Wyżu nisz”, mogłem spokojnie wygospodarować czas na czytanie tej książki. To już coś.

AK74 – Wierzysz w teorię labelingu? Uważasz, że jeśli ktoś jest np. skejtem wobec świata zewnętrznego musi zachowywać się jak osoba z tej subkultury?

Nie bardzo się znam na tej teorii, ale o ile dobrze ją rozumiem, to będzie pasowała raczej do przestępców powracających na ścieżkę zbrodni pod wpływem etykietki, jaką nadał im świat, niż do chłopaków jeżdżących na desce.

Mam wrażenie, że labeling to nadawanie etykietek “innym”, ludziom, których społeczeństwo chce w jakiś sposób oznaczyć, napiętnować. A większość grup, o których piszę, sama dąży do inności. Etykietkowanie w takim razie nie powinno zaburzać im zbytnio spojrzenia na samych siebie.

AK74 – We wstępie piszesz, że nie masz tytułu naukowego a swoje obserwacje oparłeś na osobistych doświadczeniach. Hmmm…czytelnicy mają uwierzyć, że byłeś członkiem każdej z opisywanych subkultur? Beatbokserem i hejterem? I riot grrrl też?:)

Także na osobistych doświadczeniach, ale bez przesady. Nie starczyłoby mi czasu na wszystko. Czytelnikom doradzam nieufność. Zresztą mam dobrą opinię o ich nieufności. Szczególnie w tych czasach.

AK74 – Nie kusi Cię wrzucić swoje książki do Internetu i dzięki temu zdobyć dużą rzeszę nowych czytelników? Poruszane przez Ciebie zagadnienia są bardzo na czasie i zapewne często wyszukiwane. W dobie dominacji sieci informacja, która w niej się nie znajduje jest martwa.

Kusi. Bardzo kusi. Ze słownikiem najmłodszej polszczyzny kiedyś tak zrobię. Przymierzam się tylko do tego, jak do tego podejść. No i brakuje mi trochę czasu, bo wszystko trzeba by odpowiednio opracować – Internet jest bezwzględny, gdy chodzi o aktualność.

Zgadzam się z Twoją diagnozą i cieszę się, że coś się rusza na polskim rynku – moja nowa książka powinna być niebawem dostępna także w wersji elektronicznej, w postaci e-booka. Oczywiście, zdaję sobie sprawę, że jeśli będzie na nią zapotrzebowanie, pewnie i tak pojawi się w sieci nielegalnie.

I bez względu na to, w jaki sposób ta książka trafi w ich ręce, chciałbym życzyć jej czytelnikom miłej lektury.

PS. A dla zaostrzenia apetytu i podgrzania atmosfery wokół Bartka jako autora (dobry beef nie jest zły) wypada przypomnieć jak Bartek (jeszcze w czasach Przekroju) pojechał Kominkowi ;)

AK74 – Adamie czy można potwierdzić, że „MMO.pl to najczęściej odwiedzany w Polsce sklep branży odchudzanie a Fitbay.pl to najczęściej odwiedzany sklep branży fitness”? Bo brzmi to strasznie odważnie – zaraz konkurencja w komentarzach pod tym wywiadem zacznie udowadniać, że to wcale nie prawda…

Adam Stadnicki – Różnego rodzaju rankingów i raportów jest naprawdę sporo a każda ich interpretacja jest subiektywna. Niewątpliwie jednak branża odchudzania i fitness nie ma jeszcze aż tak widocznych liderów jak np.branża RTV i AGD. Sądzę że nasze sklepy jeśli nie są liderami tych branż to z pewnością są w czołówce.

AK74 – Optiner to spora firma, posiadacie dwa znane sklepy internetowe, a jak zaczynaliście? Mieliście plan rozwoju spółki i kolejnych sklepów, kasę na realizację i wiedzę jak tego dokonać?

AS – Zaczynaliśmy tak jak większość e-commerców w Polsce. Garaż wynajęty od kolegi służył jako magazyn a telefon na prepaid robił za biuro obsługi klienta. Z pewnością nie można było tego nazwać zaplanowanym biznesem. Internet jest na tyle ciekawym miejscem, że praktycznie bez żadnych kosztów możesz postawić sklepik i zacząć sprzedawać.

Klienci nie muszą wiedzieć że Twój sklep mieści się w wynajętym pokoju akademika oraz że konsultant z którym rozmawiasz siedzi właśnie na sali wykładowej. Mniej więcej tak wyglądało to u nas na samym początku.

W ciągu 3 lat bardzo dużo się zmieniło. Obecnie zatrudniamy już około 20 osób, zainwestowaliśmy w nowe własne biuro, centrum logistyczne, infolinie z prawdziwego zdarzenia, pracownię fotograficzną czy system ERP. Wszystko idzie w dobrym kierunku:)

AK74 – Możesz scharakteryzować rynek produktów fitness i suplementów diety w Polsce? Jak wygląda czołówka, konkurencja, kto jest silny w czym ?

AS – Przy sklepie MMO.pl skupiamy się tylko na suplementach wspomagających odchudzanie. Nie chcemy psuć marki i robić np. kolejnego sklepu dla kulturystów.

W Polsce jest dwóch dużych graczy: Trec i Olimp. Najlepiej jednak sprzedają się suplementy amerykańskich marek. Tutaj niestety dochodzą kwestie prawne i często zdarza się tak, że konkretny suplement jest wycofywany z rynku.

Aby zwiększać marżę sami wypuszczamy suplementy pod różnymi markami np. Bestbody czy Slimfix. W fitnesie najlepiej sprzedają się tańsze produkty takich marek jak Body Sculpture, Spokey czy Insportline.

Konkurencja jest tutaj bardzo duża, dlatego w tej branży też wypuściliśmy własne marki sprzętów Fitplay oraz Kovson.

AK74 – Wdrożyliście ostatnio poprawki w layoucie MMO.pl i Fitbay.pl. Jeśli się nie mylę również dodaliście kilka nowych funkcjonalności. Możesz opowiedzieć o tych zmianach?

AS – Ciągle staramy się poprawiać usability sklepów i zwiększać konwersję. Oprócz standardowych akcji reklamowych w social mediach, otworzyliśmy także oficjalne blogi dla naszych sklepów ( blog.mmo.pl oraz blog.fitbay.pl) Ciekawym pomysłem jest też plastikowa karta rabatowa którą otrzymują wszyscy klienci sklepu Fitbay.

Dla Mega Marketu Odchudzania wraz z agencją Ibero oraz pracownią dietetyczną ISTO opracowaliśmy wirtualnego doradcę „Slimonera” Dzięki temu klienci po wypełnieniu krótkiego formularza otrzymają automatycznie szczegółową analizę swojego odżywiania oraz propozycję suplementacji i produktów fitness, które pomogą szybciej tracić zbędne kilogramy.

AK74 – Wykorzystujecie też środki PARPu do tworzenia nowych projektów. Na dniach będziecie oficjalnie chwalili się Slimon.pl czyli serwisem, który ma być konkurencją dla Vitalia.pl jeśli dobrze odczytuję Wasze intencje?

AS – Nie uderzamy bezpośrednio w klientów Vitalli, ponieważ nasza grupa docelowa jest nieco wyższa. Na portalu Slimon.pl nie sprzedajemy tanich i gotowych diet za 40zł. W serwisie Slimon.pl można kupić usługę „opieki dietetyka” a nie gotową dietę.

Za 89zł masz u nas indywidualnie opracowaną dietę, nieograniczony kontakt mailowy oraz telefoniczny z dietetykiem i gwarancję satysfakcji (nie chudniesz to nie płacisz) Sądzę, że te 89zł za cały miesiąc to nie tak dużo zważywszy, że jedna wizyta w gabinecie dietetycznym kosztuje około 100zł.

Vitalia natomiast sprzedaje gotowe diety do wyboru, co zresztą wychodzi im naprawdę świetnie. Symetria to marketingowo bardzo dobra firma i szczerze chylę czoła specjalistom którzy tam pracują.

AK74 – Macie sklep z odżywkami i suplementami, macie sklep ze sprzętem sportowym a teraz serwis pomagający walczyć z nadwagą. Czy chcecie nadal penetrować niszę „sport i zdrowie” czy rozglądacie się za innymi branżami na przykład spożywczą albo medyczną?

AS – Branży całkowicie rozszerzać na razie nie planujemy. W naszej obecnej jest jeszcze bardzo wiele do zrobienia. Mamy sklep ze sprzętem fitness a sklep ze sprzętem sportowym dopiero powstaje od kilku miesięcy. Nawet zdradzę nazwę „Disport.pl” – to ogromne przedsięwzięcie które wystartuje w 2011r, ponieważ będzie tam kilkanaście razy więcej towaru jak na sklepie Fitbay.pl.

Chcemy zrobić taki internetowy Decathlon gdzie rzeczywiście będą wszystkie sporty pod jednym adresem www.

Poza tym tworzymy obecnie markę Fitplan, która będzie wyposażała w sprzęt oraz realizowała od a do z profesjonalne siłownie i kluby fitness. Jak widzisz na brak pracy nie narzekamy:)

AK74 – Niedawno Tomek Jaromin z Intymnie.com ogłosił, że rusza z dropshipingiem w swoim sklepie. Twój Optiner pracuje tak z moim Fitwell.pl od mniej więcej pół roku. Widzisz przewagę takiego modelu sprzedaży i chcecie się rozwijać w tym kierunku? Macie własny magazyn, know-how, towar, gotówkę – macie więc wszystkie atuty w ręku?

AS – Dropshipping to naprawdę świetny model współpracy i jak najbardziej chcemy go rozwijać. Udało nam się w końcu wybudować centrum logistyczne dzięki czemu będziemy mogli obsłużyć dużo więcej zamówień.

W ciągu najbliższych miesięcy powinniśmy otrzymać około miliona złotych dofinansowania z PARPu właśnie na wyposażenie go w różnego rodzaju urządzenia wspomagające realizację zamówień (system taśmociągów, maszyny do pakowania, wózki itp.) To wszystko właśnie z myślą o rozwoju droshipingu.

AK74 – Czy jako założyciele Optinera szukacie inwestora albo rozważacie sprzedaż całości biznesu? To zależy od ceny czy raczej nie ma takiej opcji?

AS- Obecnie jesteśmy już na końcowym etapie przekształcenia firmy w spółkę akcyjną. Mam nadzieje że od września uda nam się funkcjonować już jako Optiner S.A Rzeczywiście będziemy chcieli znaleźć inwestora. Obecnie wszystkie inwestycję realizujemy ze środków własnych, kredytów oraz unijnych dotacji ale mamy dużo planów i wydatki będą spore.

Całości biznesu z pewnością nie sprzedamy ale zapraszamy potencjalnych inwestorów do rozmów o mniejszościowym pakiecie. Wycena Optinera została przygotowana przez lubelską firmę Account.

AK74 – Plany na bliską przyszłość (powiedzmy do końca roku). Co chcecie osiągnąć pod kątem sprzedaży, planów finansowych, czy myślicie o kolejnych serwisach i usługach?

AS- Najbliższe to Jarocin i Woodstock- Optiner będzie tam licznie reprezentowany:) O nowych projektach sprzedażowych już wspomniałem. Stawiamy także mocno na fundusze unijne. Obecnie PARP sprawdza nasz kolejny wniosek o dotację w programie RPO. Wcześniej otrzymaliśmy dofinansowanie z działania 8.1 a w poczekalni jest już projekt z działania 8.2.Przy rozliczaniu unijnych projektów jest naprawdę sporo pracy ale warto się w to bawić.